10 zaskakujących ciekawostek o kotach, których jeszcze nie znałeś

Od unikalnego odcisku nosa po częstotliwość mruczenia przypominającą medyczną technikę gojenia: 10 zabawnych, sprawdzonych ciekawostek o kotach.

Twój kot zna Twoje mieszkanie na wylot, ale ile Ty tak naprawdę wiesz o nim? Za tym mruczącym, domagającym się karmy współlokatorem kryje się zwierzę o zaskakująco bogatym zestawie cech: genetyczne osobliwości, instynkty liczące tysiące lat i ciało pełne sprytnych trików. Poniżej dziesięć ciekawostek o kotach, które naprawdę się zgadzają — przyjemnych do czytania, a przy okazji mogą tłumaczyć zachowania, które od lat widzisz u swojego kota.

1. Wibrysy to wbudowana miarka

Wąsy (wibrysy) kota nie są rozmieszczone przypadkowo. Rozstawione są mniej więcej na szerokość jego ciała. Dzięki temu kot, nawet w ciemności, potrafi dość dokładnie ocenić, czy zmieści się w danym otworze, bez wcześniejszego sprawdzania. Wibrysy są też niezwykle wrażliwe na ruch powietrza, dzięki czemu kot wyczuwa nawet ruch pobliskich przedmiotów. Dlatego nigdy ich nie przycinaj ani nie ścinaj: naprawdę zaburza to sposób, w jaki kot odbiera otoczenie.

2. Koty nie czują smaku słodkiego

W przeciwieństwie do ludzi i psów, koty nie potrafią wyczuć słodkiego smaku. Naukowcy z Monell Chemical Senses Center odkryli, że gen odpowiedzialny za budowę receptora słodkiego smaku (Tas1r2) jest u kotów uszkodzony: brakuje fragmentu DNA, przez co receptor nigdy się nie tworzy. Dotyczy to nie tylko kotów domowych, ale niemal wszystkich kotowatych, od lwów po pumy. To logiczny efekt ich ewolucji jako ścisłych mięsożerców: zwierzę, które poluje wyłącznie na mięso, nigdy nie miało korzyści z wyczuwania cukru.

3. Mruczą na częstotliwości przypominającej terapię medyczną

Koty mruczą na częstotliwości mniej więcej od 25 do 150 Hz. Co ciekawe, zakres od 25 do 50 Hz jest bardzo zbliżony do częstotliwości wibracji, które w ortopedii bywają wykorzystywane do stymulowania wzrostu i gęstości kości. Niektórzy naukowcy sugerują więc, że mruczenie to nie tylko wyraz odprężenia, ale może też rodzaj wbudowanego mechanizmu regeneracyjnego, dzięki któremu koty dbają o mięśnie i kości podczas długich godzin bezruchu. To jeszcze nie udowodniony cudowny lek na cztery łapy, ale wyjaśnia, dlaczego mruczenie to coś więcej niż tylko oznaka zadowolenia.

4. Każdy nos jest inny, tak jak odcisk palca

Wzór skóry na nosie kota — z drobnymi guzkami i bruzdami — kształtuje się jeszcze przed narodzinami i później się nie zmienia, a u każdego zwierzęcia wygląda inaczej. U psów odcisk nosa bywa wykorzystywany do identyfikacji już od 1938 roku; u kotów ten pomysł jest znacznie mniej rozwinięty i nie istnieje jeszcze szeroko dostępna baza danych, ale sam fakt to miłe potwierdzenie tego, jak unikalny jest każdy kot.

5. Nawet Twój kanapowy tygrys to w skrytości wytrawny myśliwy

Tysiące lat domowego komfortu prawie nie zmieniły instynktu łowieckiego kota. Skradanie się, utkwiony wzrok, krótkie poruszenie tylnej części ciała, a potem atak — taki sam schemat widać u kota podkradającego się do myszy, jak i u kota atakującego zmiętą kulkę papieru albo zabawkę. Zabawa nie jest więc dla kota zbędnym luksusem, tylko ujściem dla instynktownych zachowań, które inaczej pozostałyby niewykorzystane — zwłaszcza u kota mieszkającego wyłącznie w domu. Chcesz pobudzić ten instynkt łowiecki w zabawny i bezpieczny sposób? Sprawdź naszą ofertę zabawek dla kotów, od prostych piłeczek po zabawki, które naprawdę angażują instynkt łowiecki Twojego kota.

6. Nie każdy kot szaleje na punkcie kocimiętki — to kwestia genów

Kocimiętka zawiera związek zwany nepetalaktonem, który u wielu kotów wywołuje krótką falę radośnej zabawy albo, przeciwnie, odprężenie. Ale „wiele” nie znaczy „wszystkie”: szacunki mówią, że reaguje na nią od połowy do dwóch trzecich kotów, a to, czy dany kot jest wrażliwy, zależy od cechy dziedzicznej. Kocięta poniżej kilku miesięcy praktycznie nigdy nie reagują, a niektóre dorosłe koty nie reagują nigdy — to nic nie mówi o ich charakterze. Ciekawi Cię, czy Twój kot należy do wrażliwej grupy? Sprawdź to z kocimiętką lub trawą dla kotów, na przykład sprayem z kocimiętką Trixie.

7. Przesypiają niemal całe swoje życie

Dorosły kot śpi średnio od 12 do 16 godzin dziennie; kocięta i koty seniorzy często jeszcze więcej, w kierunku 18–20 godzin. Dzięki temu kot należy do najbardziej śpiących ssaków, jakie trzymamy w domu. Ten sen nie zawsze jest głęboki: dużą jego część stanowi lekka, czujna drzemka, z której kot może obudzić się w kilka sekund — pozostałość po czasach, gdy sam mógł być łupem większych zwierząt.

8. Trzecia powieka pilnuje oczu

Oprócz górnej i dolnej powieki koty mają trzecią powiekę, tak zwaną błonę migawkową, która może przesuwać się ukośnie po oku od wewnętrznego kącika. Ta półprzezroczysta błona chroni oko i rozprowadza łzy, a u zdrowego, czuwającego kota jest zwykle prawie niewidoczna. Jeśli zauważysz, że błona migawkowa u Twojego kota pojawia się częściej, na przykład częściowo zasłania oboje oczu, może to oznaczać zmęczenie, stres lub problem zdrowotny — warto wtedy skonsultować się z weterynarzem.

9. Ugniatanie to nawyk z czasów kociecia

Typowe „ugniatanie” przednimi łapkami koca, poduszki czy Twoich kolan wywodzi się z czasów kociecia: pijąc mleko matki, kocięta tym samym ruchem pobudzały jej produkcję. U dorosłych kotów zachowanie to często zostaje jako oznaka dobrego samopoczucia i odprężenia, jakby kot urządzał sobie — a czasem i Tobie — wygodne miejsce na drzemkę. Niektóre koty ugniatają delikatnie, inne nieświadomie wbijają przy tym pazurki; koc w zasięgu łapy oszczędzi wtedy Twojej kanapie kilku dziur.

10. Koty udomowiły się same około 10 000 lat temu

W przeciwieństwie do psa, kot prawdopodobnie nie został świadomie oswojony przez człowieka — sam się do niego przyłączył. Około 10 000 lat temu pierwsi rolnicy na terenie Żyznego Półksiężyca, czyli dzisiejszego Bliskiego Wschodu, zaczęli magazynować zboże. Te spichlerze przyciągały myszy, a myszy z kolei przyciągały dzikie koty, które chętnie na nie polowały. Dla obu stron było to korzystne: rolnicy mieli mniej szkodników, a koty pewne źródło pożywienia. Ta prosta współpraca z czasem przerodziła się w kota domowego, jakiego znamy dziś — zwierzę, które nigdy tak naprawdę nie zostało „przekształcone” i dlatego wciąż pozostaje bardzo blisko swojego dzikiego przodka.

Na koniec

Od uwarunkowanej genetycznie reakcji na kocimiętkę po częstotliwość mruczenia bliskość medycznej technice gojenia — koty wciąż nas zaskakują, nawet po tysiącach lat u naszego boku. Chcesz jeszcze bardziej pobudzić odwieczny instynkt łowiecki i zabawową naturę swojego kota? Zajrzyj do naszej pełnej oferty zabawek dla kotów i sprawdź, co Twojemu kotu spodoba się najbardziej.

Tagi

Gedrag Katten Kennisbank Weetjes

• Udostępnij:
• WhatsApp
• Część
• X
• Przypnij to
• Posłaniec
• E-mail