Stres cieplny u psa: jak rozpoznać objawy i zapobiec przegrzaniu

Stres cieplny u psa poznasz po dyszeniu, ślinieniu i apatii. Poznaj objawy, pierwszą pomoc i porady, jak latem zapobiec przegrzaniu.

W upalny letni dzień pies może się przegrzać w ciągu zaledwie pół godziny — zwłaszcza podczas intensywnego spaceru albo w samochodzie, który szybko się nagrzewa. Stres cieplny pojawia się, gdy pies nie jest w stanie na czas uregulować temperatury swojego ciała. Wczesne objawy to nadmierne dyszenie, ślinienie się i apatia; przy dłuższej ekspozycji na upał może to przerodzić się w udar cieplny, czyli stan bezpośredniego zagrożenia życia. Poniżej dowiesz się, jak rozpoznać objawy, co zrobić od razu, a przede wszystkim — jak temu zapobiec.

Czym jest stres cieplny u psów?

Psy ochładzają się głównie poprzez dyszenie, a w mniejszym stopniu za pomocą gruczołów potowych w poduszkach łap. To znacznie mniej skuteczne niż pocenie się, jakie znamy u ludzi. Przy wysokiej temperaturze, dużej wilgotności powietrza lub wysiłku fizycznym organizm nie jest w stanie wystarczająco szybko pozbyć się ciepła, przez co temperatura ciała rośnie. Jeśli utrzymuje się to zbyt długo, mówimy o stresie cieplnym; w najgorszym przypadku dochodzi do udaru cieplnego, podczas którego mogą zostać uszkodzone narządy wewnętrzne.

Objawy: na co zwrócić uwagę?

Pierwsze sygnały są często subtelne i dlatego łatwo je przeoczyć:

• Nadmierne i szybkie dyszenie, nawet w spoczynku
• Nasilone ślinienie się
• Apatia lub nietypowo ciche zachowanie
• Zaczerwienione dziąsła lub intensywnie czerwony język
• Mniejsza chęć do chodzenia, zostawanie w tyle podczas spaceru

W miarę pogarszania się stanu mogą pojawić się poważniejsze objawy: wymioty, biegunka, chwianie się, dezorientacja, a nawet omdlenie. To oznaki udaru cieplnego.

Które psy są bardziej narażone?

Stres cieplny może dotknąć każdego psa, ale niektóre psy są bardziej narażone:

• Rasy krótkopyskie (brachycefaliczne), takie jak buldog francuski, mops czy bokser — ich układ oddechowy jest z natury mniej wydajny
• Psy z nadwagą
• Psy starsze i szczenięta, które gorzej regulują temperaturę ciała
• Psy z gęstą lub ciemną sierścią
• Psy z chorobami serca lub układu oddechowego

Przy ilu stopniach spacer lub jazda na rowerze stają się zbyt ryzykowne?

Nie istnieje sztywna granica — ryzyko zależy od wilgotności powietrza, nasłonecznienia i kondycji psa. Mimo to weterynarze i organizacje zajmujące się dobrostanem zwierząt stosują kilka praktycznych zasad, którymi warto się kierować:

• Od około 20°C: zachowaj dodatkową czujność, zwłaszcza w przypadku ras krótkopyskich, psów z nadwagą lub gęstą sierścią. Zwykły spacer jest jeszcze w porządku, ale zaplanuj przerwy na odpoczynek w cieniu.
• Od około 25°C: unikaj wysiłku między mniej więcej 11.00 a 16.00, gdy słońce grzeje najmocniej. Przełóż spacer na wczesny poranek lub późny wieczór.
• Powyżej 30°C: ogranicz się do krótkich, niezbędnych spacerów w cieniu, potrzebnych na załatwienie się. Jazda na rowerze czy bieganie z psem są wówczas odradzane.

Jazda na rowerze jest dla psa bardziej obciążająca niż spacer: pies często utrzymuje tempo wyższe niż jego naturalne tempo kłusu, przez co temperatura ciała rośnie szybciej. W razie wątpliwości dla wycieczek rowerowych obowiązuje więc niższa granica temperatury niż dla spokojnego spaceru. Temperaturę zawsze łącz z opisanym wcześniej testem asfaltu: nawet przy umiarkowanej temperaturze słońce mogło mocno nagrzać nawierzchnię.

Co zrobić, gdy pies się przegrzeje?

Działaj spokojnie, ale szybko:

• Od razu zabierz psa w cień lub do chłodnego pomieszczenia
• Pozwól mu spokojnie napić się wody — niczego na siłę
• Zwilż sierść i łapy chłodną (nie lodowatą) wodą; bardzo zimna woda obkurcza naczynia krwionośne i działa odwrotnie do zamierzonego efektu
• Włącz wentylator lub zadbaj o przepływ powietrza
• W razie wątpliwości zawsze skontaktuj się z weterynarzem, zwłaszcza przy wcześniej wymienionych poważnych objawach

Mokry ręcznik jest w takiej chwili na wagę złota: połóż go na karku, pod pachami i w pachwinach, gdzie duże naczynia krwionośne leżą tuż pod skórą. Warto też mieć w domu matę chłodzącą, na której pies może się położyć, aby dodatkowo obniżyć temperaturę ciała.

Jak zapobiegać stresowi cieplnemu: praktyczne porady

Zapobieganie jest w przypadku stresu cieplnego zawsze lepsze niż leczenie — i zwykle też bardzo proste.

Na dłuższe letnie spacery warto z wyprzedzeniem wybrać trasę, na której nie zabraknie cienia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy pies może przeżyć stres cieplny?

Tak, pod warunkiem szybkiej reakcji. Im szybciej pies zostanie schłodzony i im szybciej w przypadku poważnych objawów skonsultujesz się z weterynarzem, tym większa szansa na pełny powrót do zdrowia.

Czy latem mogę ogolić psa?

W przypadku większości ras nie jest to zalecane: sierść chroni psa przed poparzeniem słonecznym i izoluje przed upałem. W razie wątpliwości skonsultuj się z groomerem lub weterynarzem, co jest najlepsze dla typu sierści twojego psa.

Czy mój pies może przegrzać się też w domu?

Tak. Słabo wentylowany pokój, samochód stojący na słońcu czy ogród bez cienia mogą prowadzić do stresu cieplnego, nawet jeśli pies się wcześniej nie ruszał.

Czy polewanie głowy wodą to dobra pierwsza pomoc?

Lepiej zwilżyć chłodną wodą kark, pachy i pachwiny oraz pozwolić psu spokojnie się napić. Unikaj lodowatej wody — może ona spowolnić proces schładzania.

Podsumowanie

Stres cieplny u psa często zaczyna się niepozornie — od nadmiernego dyszenia, ślinienia się i apatii — ale może szybko przerodzić się w stan zagrożenia życia. Poznaj czynniki ryzyka dla swojego psa, dostosuj pory spacerów do temperatury, zawsze zapewniaj wodę i cień, i nigdy nie zostawiaj psa samego w samochodzie. Masz wątpliwości co do stanu swojego psa? Zawsze skontaktuj się z weterynarzem.

• Udostępnij:
• WhatsApp
• Część
• X
• Przypnij to
• Posłaniec
• E-mail