Amerykański spaniel wodny - kompaktowy aporter do pracy w wodzie

Amerykański spaniel wodny - kompaktowy aporter do pracy w wodzie

Zimny poranek nad brzegiem niewielkiego jeziora: myśliwy wsiada do małej łódki, a pies bez wahania wskakuje za nim. Do tego zadania wyhodowano w stanie Wisconsin amerykańskiego spaniela wodnego (AWS): kompaktowego psa myśliwskiego, który potrafi aportować zwierzynę z kanoe lub łódki, szukać na lądzie, a potem spokojnie siedzieć przy swoim przewodniku. Dzięki brązowym lokom oraz długim, szerokim uszom przypomina małego spaniela, ale przy wysokości w kłębie 38–46 cm jest zbudowany wyraźnie solidniej niż wiele psów towarzyszących.

W domu jest zwykle radosny i zorientowany na własną rodzinę, ale bez codziennych zadań, pracy węchowej i wody szybko się nudzi i sam zaczyna szukać sobie zajęcia. Największym problemem nie jest więc rozmiar ani pielęgnacja sierści, lecz połączenie silnego instynktu łowieckiego, dużej energii i rezerwy wobec obcych. Dochodzi do tego fakt, że rasa jest w Europie bardzo rzadka.

Najważniejsze dane

• Nazwa oficjalna: American Water Spaniel (wzorzec FCI nr 301); skrót AWS
• Nazwy zamienne: Amerykański spaniel wodny, American Water Spaniel
• Pochodzenie: Stany Zjednoczone, głównie okolice rzek Fox River i Wolf River w stanie Wisconsin
• Uznanie: FCI grupa 8 (psy aportujące, płochacze i psy wodne), sekcja 3 (psy wodne), z próbą pracy; UKC uznał rasę w 1920 roku, a AKC w 1940
• Pierwotna funkcja: według FCI wszechstronny pies myśliwski, który aportuje z łódki lub kanoe i wyszukuje zwierzynę na lądzie
• Wysokość w kłębie: 38–46 cm (15–18 cali) u obu płci
• Masa ciała: samce około 14–20 kg (30–45 funtów), suki około 11–18 kg (25–40 funtów)
• Sierść: od równomiernych fal (marcel) do ciasnych loków, z gęstym podszerstkiem chroniącym przed wodą i pogodą
• Umaszczenie: jednolite wątrobiane, brązowe lub ciemnoczekoladowe; odrobina bieli na palcach i piersi jest dopuszczalna
• Poziom aktywności: wysoki; potrzebny jest codzienny ruch, praca węchowa i współpraca
• Trudność szkolenia: średnia do wysokiej; chętny do nauki, ale w terenie z własną inicjatywą
• Poziom pielęgnacji: średni; regularne szczotkowanie i dodatkowa kontrola uszu po pływaniu
• Samotność w domu: ograniczona; tylko po spokojnym oswajaniu
• Klimat: dobrze znosi zimno i mokrą pogodę, przy upale potrzebuje cienia i odpoczynku
• Długość życia: orientacyjnie około 10–15 lat; amerykański klub rasy podaje 12–15 lat przy dobrej opiece
• Dla początkujących: tylko dla aktywnego, dobrze przygotowanego początkującego pod kierunkiem doświadczonej osoby

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• codziennie masz czas na długi spacer oraz pracę węchową, aportowanie lub zajęcia w wodzie;
• znasz bezpieczne miejsca do pływania i jesteś gotów kontrolować uszy po kąpieli;
• lubisz stale pracować nad przywołaniem i kontrolą impulsów;
• chcesz mieć psa średniej wielkości o aktywnym, roboczym usposobieniu.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• szukasz spokojnego psa, który przez cały dzień zadowoli się krótkimi spacerami;
• trzymasz ptaki, króliki lub inne małe zwierzęta bez nadzoru w pobliżu psa;
• regularnie bywasz poza domem przez cały dzień pracy bez opieki dla psa;
• przeszkadzają ci błoto, mokra sierść i dodatkowe sprzątanie.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa to American Water Spaniel; po polsku spotkasz też określenie amerykański spaniel wodny. FCI uznaje go za osobną rasę (nr 301) w grupie 8, a poza tym rasę uznają UKC i AKC. Wzorzec pochodzi z 1995 roku. W Europie hodowców i szczeniąt jest niewiele, dlatego zawsze pytaj o rejestrację i rodowód.

Nie myl go z większym, długonogim irlandzkim spanielem wodnym, z boykin spanielem (innym amerykańskim psem myśliwskim) ani z cocker spanielem, który ma inne zadania robocze i miększą, często bardziej bujną sierść. AWS wyróżniają splecione loki, brązowa maść i wykorzystanie do pracy w wodzie i w polu.

Historia i pierwotna funkcja

AWS powstał w XIX wieku we wschodniej części stanu Wisconsin. Myśliwi chcieli jednego psa, który zmieści się w wąskiej łódce, zniesie lodowatą wodę, a potem będzie szukał na lądzie. Dokładni przodkowie nie są w pełni udokumentowani; w opowieściach o rasie pojawiają się dawne typy spanieli wodnych, irlandzkie spaniele wodne i retrievery kędzierzawe, jednak w części jest to rekonstrukcja.

Wisconsin Historical Society opisuje, że UKC uznał rasę w 1920 roku, a AKC w 1940. Wisconsin uczynił go później oficjalnym „state dog”. Poza Ameryką Północną rasa pozostała rzadka, dlatego istnieje niewielu europejskich hodowców i mało niezależnych danych o populacji.

Wygląd i cechy fizyczne

• Budowa ciała: aktywny, umięśniony i średniej wielkości, nieco dłuższy niż wyższy, ale niezbyt zwarty; mocno zbudowany, a mimo to nie sprawia wrażenia ciężkiego.
• Głowa i kufa: dość szeroka, zaokrąglona czaszka, kufa średniej długości i kwadratowa, z ciemnym nosem (czarnym lub ciemnobrązowym) i przylegającymi wargami.
• Oczy i uszy: średniej wielkości, szeroko rozstawione oczy w barwach od jasnego żółtobrązowego przez brąz po orzechowy; jaskrawo żółte oczy są wadą dyskwalifikującą. Uszy są długie, szerokie i obficie owłosione, osadzone tuż powyżej linii oczu.
• Klatka piersiowa, grzbiet i kończyny: głęboka klatka piersiowa, prosta lub lekko opadająca linia górna, mocne proste kończyny oraz łapy z błonami pławnymi między palcami.
• Ogon: umiarkowanie długi, zwężający się i lekko zakrzywiony, noszony na wysokości grzbietu lub tuż powyżej, z niewielkim frędzlowaniem.
• Sierść: od równomiernych fal do ciasnych loków, z gęstym podszerstkiem; na czole krótka, gładka sierść bez czuprynki. Trymowanie jest dozwolone, ale golenie uszu nie jest potrzebne.
• Umaszczenie: wątrobiane, brązowe lub ciemnoczekoladowe; niewiele bieli na palcach lub piersi jest dopuszczalne.
• Szczenię a dorosły pies: szczenięta wyglądają zwarcie i wełnisto, a ostateczną strukturę sierści i kondycję uzyskują dopiero około drugiego roku życia.

Charakter i temperament

Wzorzec FCI opisuje AWS jako inteligentnego, chętnego do zadowalania i przyjaznego, z dużą energią i zapałem łowieckim, które w terenie pozostają jednak możliwe do opanowania. AKC dodaje, że wobec obcych bywa zdystansowany i trochę uparty. W praktyce widać zwinnego psa, który okazuje dużo ciekawości, chodzi za swoimi ludźmi z pokoju do pokoju i przy gościach najpierw obserwuje.

Ostre korekty lub niekończące się powtarzanie przynoszą odwrotny skutek: pies staje się niepewny lub się wyłącza. Lepiej sprawdzają się krótkie, urozmaicone ćwiczenia z prawdziwą nagrodą. Ponieważ może się silnie przywiązać do jednej lub dwóch osób, warto wcześnie ćwiczyć pozostawanie samemu, kontakt z innymi ludźmi i różne miejsca.

Dzieci, psy, koty i goście

• Niemowlęta i małe dzieci: zabawny i przywiązany, ale żywiołowy aporter, który podskakuje, nie pasuje do przedszkolaków. Zawsze trzymaj w pobliżu dorosłego i zapewnij psu własne miejsce do odpoczynku.
• Starsze dzieci: często dobry towarzysz dla sportowych dzieci, które szanują spokój, jedzenie i zabawki psa.
• Obce psy: zwykle towarzyski po dobrej socjalizacji; naucz go jednak spokojnie mijać inne psy, zamiast witać każdego.
• Domownicy: może mieszkać z innymi psami; uważaj na rywalizację o zabawki, aporty i uwagę.
• Koty i małe zwierzęta: koty mogą zostać członkami rodziny, jeśli pies z nimi dorasta, ale uciekający kot może wywołać pogoń. Ptaki, króliki i gryzonie wymagają stałego oddzielenia.
• Goście i kurierzy: najpierw wyczekujący. Pozwól mu spokojnie obserwować i samemu szukać kontaktu; goście nie muszą go zasypywać uwagą.

Instynkty i codzienne zachowanie

Jego podstawowe predyspozycje to aportowanie, woda i szukanie. Obserwuje, zauważa drobne zmiany i chce ruszać, gdy tylko coś poruszy się w trzcinach lub krzakach. Opiekunowie widzą to głównie na spacerach wzdłuż rowów i skraju lasu: nos nisko, uszy do góry, przez chwilę niedostępny. Wiele osobników chętnie pływa, ale zależy to od psa.

W domu przejawia się to noszeniem przedmiotów, kopaniem w ogrodzie i wczesnym staniem przy drzwiach. Nuda może prowadzić do szczekania, biegania w kółko i niszczenia. Daj mu więc stałe zadania, na przykład wizyty w stałym miejscu do aportowania lub szukania, zamiast niekończącej się zabawy piłką.

Ruch na różnych etapach życia

• Szczenię: kilka krótkich spacerów, węszenie, spokojne poznawanie wody i dużo snu. Unikaj wymuszanych długich dystansów, wysokich skoków i niekończącego się rzucania piłki.
• Nastolatek: ćwicz przede wszystkim przywołanie, czekanie, oddawanie aportu i spokojne mijanie. W tym okresie łatwo go rozproszyć; przy wodzie i trzcinach używaj długiej linki.
• Dorosły: licz na około półtorej do dwóch godzin dziennie, podzielonych na spacery i celową aktywność. Pływanie, aportowanie, tropienie, trening myśliwski i kontrolowany canicross mogą się sprawdzić. Sprawdzaj jakość wody, nurt, sinice oraz bezpieczne wejścia i wyjścia z wody.
• Senior: nadal codziennie spaceruj i pozwalaj węszyć, ale dostosuj dystans, tempo i temperaturę wody. Sztywność, kulawizna lub szybsze męczenie się wymagają kontroli u weterynarza.

Wyzwania umysłowe i praca

Zabawy w szukanie, zgubiony aport, ślady zapachowe i krótkie ćwiczenia posłuszeństwa pasują lepiej niż bezmyślne bieganie. Naucz go także miejsca do odpoczynku, czekania i przerywania zabawy; pies, który tylko zyskuje kondycję, nie stanie się sam z siebie spokojniejszy.

Dla opiekunów zainteresowanych polowaniem lub pracą tropiącą próby aportowania i praca poszukiwawcza są logicznym wyborem, pod kierunkiem doświadczonego instruktora. Dla kogoś, kto chce tylko psa rodzinnego, brakujące zadanie robocze w dużej mierze zastępują praca węchowa i pływanie.

Szkolenie i socjalizacja

Zacznij wcześnie od reakcji na imię, przybiegania, puszczania i oddawania aportu. Silny sygnał przywołania lub gwizdka trenuj najpierw na długiej lince i nagradzaj każdy powrót; nigdy nie karz po powrocie, nawet jeśli wracał powoli. Ćwicz też chodzenie na smyczy, spokojne czekanie podczas wizyt oraz badanie uszu i łap.

Socjalizacja oznacza tu przede wszystkim spokojne poznawanie wielu różnych ludzi, dźwięków, samochodów i nawierzchni, a nie to, że każdy może go witać. Poszukaj trenera z doświadczeniem w rasach myśliwskich lub aportujących, jeśli chcesz poważnie podejść do pracy.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma bezpiecznej standardowej liczby godzin. Buduj samotność od kilku sekund i najpierw pozwól mu nauczyć się odprężać, gdy jesteś w domu. Wiele dorosłych psów po treningu potrafi odpoczywać kilka godzin, ale cały dzień pracy bez wybiegania, kontaktu lub opieki nie pasuje do jego towarzyskiej i aktywnej natury.

Oznaki niepokoju to uporczywy skowyt, niszczenie, dyszenie lub odmowa jedzenia. Nie rozbudowuj wtedy dalej ćwiczenia, tylko poszukaj pomocy u behawiorysty i w międzyczasie zorganizuj opiekę nad psem lub dzienną opiekę.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Dom z ogrodem jest wygodny, ale nie jest wymogiem. Mieszkanie może się sprawdzić, jeśli opiekun dużo przebywa na zewnątrz i dobrze radzi sobie z hałasem. Wodoodporna mata do bagażnika, ręczniki i bezpieczny transporter samochodowy ułatwiają mokre wyprawy. W ogrodzie z rowem lub stawem potrzebne jest bezpieczne wyjście z wody.

Podwójna sierść chroni przed zimną wodą, ale nie bez ograniczeń: przy zimnej pogodzie dobrze osusz psa, a w upał zapewnij cień i przerwy. Przed podróżą sprawdź chip, szczepienia, przepisy wjazdowe i ubezpieczenie. Ponieważ rasa jest rzadka, szczenię może pochodzić z zagranicy; wymaga to dodatkowej uwagi w kwestii dobrostanu, dokumentów i socjalizacji.

Rozmiary, obroże i szelki

Dla tej wielkości możemy podać tylko orientacyjną wskazówkę: wiele dorosłych AWS mieści się z grubsza w zakresie 35–45 cm obwodu szyi i 50–70 cm obwodu klatki piersiowej, ale sierść, płeć i budowa są różne. Dlatego zmierz samego psa.

• Obwód szyi: mierz w miejscu, gdzie normalnie leży obroża, i zostaw około dwóch palców luzu.
• Obwód klatki piersiowej: mierz wokół najszerszej części klatki, kilka centymetrów za przednimi łapami, a przy mokrej lub gęstej sierści mierz do skóry.
• Dopasowanie: przednie łapy muszą poruszać się swobodnie, taśmy nie mogą ocierać pach, a szelki nie mogą dać się zsunąć przez głowę ani do tyłu. Zmierz ponownie po trymowaniu lub w okresie wzrostu.

Na spacery i do treningu praktyczne są szelki typu H lub Y, obok szerokiej obroży do identyfikacji. Zajrzyj do kolekcji uprzęże dla psów i porównaj centymetry ze swoim pomiarem. Trzy opcje:

• Szelki WauDog Nylon w kształcie litery H, wzór MILITARY, rozmiar M 20 mm, z obwodem klatki piersiowej 50–80 cm według tabeli producenta.
• Szelki WauDog Re-Cotton w kształcie litery H, rozmiar M, pomarańczowe, również z obwodem klatki piersiowej 50–80 cm według tabeli producenta.
• Obroża WauDog Nylon 25 mm, wzór LATO, regulowana od 37 do 58 cm obwodu szyi.

Najpierw zmierz, potem wybierz. Zapasy i rozmiary mogą się zmieniać; kontroluj zapięcia i szwy po pływaniu w wodzie słonej lub słodkiej.

Pielęgnacja

• Szczotkowanie: dwa do trzech razy w tygodniu do skóry, szczotką z pinami lub szczotką slicker; ostrożnie przechodź przez pachy, uszy, szyję i okolice „spodenek”.
• Rozczesywanie i usuwanie podszerstka: martwy włos zostaje w lokach i może tworzyć kołtuny; w okresach linienia dodatkowo rozczesuj podszerstek.
• Trymowanie: ostrożne wyrównanie sierści wokół łap, uszu i spodu jest możliwe; strzyżenie na łyso zaburza ochronną sierść.
• Mycie i suszenie: nie za często, bo zbyt częste odtłuszczanie narusza naturalną warstwę ochronną; po pływaniu wypłucz brud lub sól i dobrze osusz sierść.
• Uszy: po pływaniu osuszaj i raz w tygodniu sprawdzaj pod kątem zaczerwienienia, zapachu lub wydzieliny.
• Oczy: zwracaj uwagę na mrużenie, zmętnienie, ból lub zmianę widzenia.
• Pazury, łapy i zęby: utrzymuj pazury krótkie, sprawdzaj błony pławne i opuszki po trzcinie, błocie lub lodzie i szczotkuj zęby kilka razy w tygodniu.
• Profesjonalna pielęgnacja: salon groomerski może pomóc w higienicznym wyrównaniu sierści, ale sierści nie należy strzyc na łyso.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

American Water Spaniel Club określa rasę jako ogólnie zdrową i wytrzymałą (hardy) i podaje minimalne badania dla psów hodowlanych. Jest niewiele niezależnych danych populacyjnych, dlatego nie ma wiarygodnych wartości procentowych.

• Dysplazja stawów biodrowych: u rasy opisuje się możliwą predyspozycję. Klub rasy zaleca oficjalną ocenę stawów biodrowych psów hodowlanych od drugiego roku życia.
• Choroby oczu: klub rasy zaleca oficjalne badanie oczu w ciągu roku przed kryciem. Możliwe objawy to mrużenie oraz zaczerwienienie lub zmętnienie oka.
• Wady serca: klub rasy zaleca badanie serca psów hodowlanych, najlepiej u kardiologa. Szmery serca lub zmniejszoną wytrzymałość omów z weterynarzem.
• Inne punkty uwagi: klub rasy wspomina sporadycznie o padaczce, niedoczynności tarczycy, mielopatii zwyrodnieniowej, łysieniu wzorcowym i cukrzycy.
• Problemy z uszami i skórą: wilgoć po pływaniu, zwisające uszy i gęsta sierść mogą mieć znaczenie; uporczywe dolegliwości należą do weterynarza.

Numer CHIC pokazuje, że pies został przebadany, a nie że każdy wynik jest prawidłowy. Nie każdy pies rozwija te problemy. Poproś o oryginalne wyniki obojga rodziców oraz o wiek i stan zdrowia krewnych. Idź do weterynarza przy nagłej kulawiźnie, duszności, zapaści, napadach lub wyraźnej zmianie zachowania.

Żywienie na różnych etapach życia

Dla szczenięcia wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt dopasowaną do oczekiwanej wielkości dorosłego psa i pozwól, by wzrost przebiegał pod kontrolą. Dla młodego psa zajrzyj do asortymentu karma dla szczeniąt, a dla dorosłego psa do kategorii sucha karma. Pies pracujący może w sezonie łowieckim zużywać wyraźnie więcej energii niż spokojny pies domowy.

Ilość zależy od masy ciała, aktywności, statusu kastracji, kondycji i gęstości energetycznej karmy. Przykład obliczeniowy dla dorosłego psa o masie 15 kg: RER = 70 × 15^0,75 ≈ 530 kcal dziennie. Pomnóż to przez odpowiedni współczynnik z aktualnego źródła żywieniowego, na przykład 1,4 dla spokojnego, wykastrowanego psa i 1,8 dla aktywnego psa. Daje to z grubsza 745–960 kcal dziennie.

Przy karmie o wartości 3800 kcal EM na kg (gramy dziennie = kcal ÷ EM w kcal/kg × 1000) jest to około 195–250 gramów dziennie. To przykład obliczeniowy z wyraźnymi założeniami, a nie porada: zawsze czytaj wartość energetyczną wybranej karmy, odważ porcję, podziel ją na dwa spokojne posiłki i po dwóch do czterech tygodniach oceń masę ciała i kondycję. Żebra powinny być dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu. Nagrody najlepiej ograniczać do mniej więcej dziesięciu procent dziennej energii, odejmuj smakołyki od dziennej porcji i zapewnij świeżą wodę, zwłaszcza po pracy i pływaniu.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

• Czas dziennie: około półtorej do dwóch godzin aktywnego zajmowania się psem, plus karmienie i podstawowa pielęgnacja.
• Żywienie: średnie; pies o masie 11–20 kg je mniej niż duży pies, ale pies pracujący może potrzebować więcej.
• Weterynarz i ubezpieczenie: średnie, z zapasem na badania oczu, uszu lub serca oraz ewentualne operacje.
• Sierść i uszy: co tydzień czas na szczotkowanie i kontrolę uszu, więcej po pływaniu.
• Szkolenie: stosunkowo dużo w pierwszym roku, zwłaszcza przywołanie i kontrola impulsów.
• Opieka i transport: rzadka rasa oznacza często dłuższe dojazdy do hodowcy lub specjalisty i ograniczone doświadczenie w okolicy.

Ceny bardzo różnią się w zależności od hodowcy, kraju i wybranej opieki; zamiast stałych kwot sprawdź aktualne oferty, by poznać konkretne wartości.

Zalety

• Kompaktowy, wszechstronny pies myśliwski i do sportów wodnych.
• Często przywiązany i radosny w rodzinie.
• Mądry i możliwy do szkolenia w wielu dziedzinach.
• Nadaje się do pływania, aportowania i pracy węchowej.
• Sierść odporna na wodę.
• Średnia wielkość i duża wytrzymałość.

Wady i punkty uwagi

• Bardzo rzadki w Europie, więc ograniczona oferta i niewielu hodowców.
• Potrzebuje codziennie dużo aktywności i współpracy.
• Instynkt łowiecki może utrudniać puszczanie luzem.
• Gęsto owłosione uszy i pływanie wymagają dodatkowej kontroli.
• Bez dobrego prowadzenia może stać się nieufny lub głośny.
• Kędzierzawa sierść zatrzymuje brud, wodę i luźny podszerstek.

Dla kogo tak

Aktywny opiekun, który lubi spacerować, trenować i pracować z wodą oraz chce kompaktowego, prawdziwego psa roboczego. Lubisz psa z własnymi pomysłami, jesteś gotów latami utrzymywać przywołanie i kontrolę impulsów oraz masz bezpieczne otoczenie lub teren do pracy bez smyczy. Dobrze pasuje rodzina ze starszymi, szanującymi psa dziećmi i jasnymi zasadami odpoczynku.

Dla kogo nie

Dla kogoś, kto szuka spokojnego psa rodzinnego, ma stale długie dni pracy bez opieki albo chce trzymać ptaki i małe zwierzęta bez nadzoru razem z psem. Także osoba, której przeszkadzają błoto, mokra sierść i regularne szczotkowanie, wybierze lepiej inną rasę, podobnie jak ten, kto chce przede wszystkim rzadkiej rasy dla samej rzadkości.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przejęcie psa

Nie pytaj tylko, czy jest dostępne szczenię. Sprawdź rejestrację rasy, badania zdrowia obojga rodziców (stawy biodrowe, oczy i serce), zachowanie suki oraz warunki, w jakich dorastają szczenięta. Dobry hodowca szczerze mówi o instynkcie łowieckim i pielęgnacji sierści i zadaje ci co najmniej tyle pytań, ile ty jemu. Szczenię zazwyczaj nie opuszcza miotu przed upływem około ośmiu tygodni.

Przy imporcie szczególnej uwagi wymagają czas podróży, wiek, socjalizacja, przepisy dotyczące wścieklizny i przekazanie psa; nie pozwól, by szczenię podróżowało niepotrzebnie młode lub nieprzejrzystymi trasami transportu. Dorosły pies z przejęcia wymaga pełnej historii zachowania i zdrowia oraz okresu próbnego.

Najczęstsze pytania o amerykańskiego spaniela wodnego

Czy amerykański spaniel wodny jest uznany przez FCI? Tak, jako osobna rasa pod nr 301 w grupie 8, sekcji 3 (psy wodne). Rasę uznają także UKC i AKC.

Czy musi pływać codziennie? Nie. Pływanie pasuje do rasy, ale spacery, węszenie, aportowanie i odpoczynek są co najmniej równie ważne.

Czy dogaduje się z kotami lub małymi zwierzętami? Czasem z kotami, zwłaszcza jeśli z nimi dorasta. Ptaki, króliki i gryzonie wymagają stałego oddzielenia, ponieważ jest psem myśliwskim.

Czy linieje? Tak, średnio, z wyraźniejszymi okresami linienia; martwy włos częściowo zostaje w lokach.

Czy jest hipoalergiczny? Nie. Żadna rasa psa nie jest całkowicie wolna od alergenów.

Czy łatwo go zdobyć? Nie. W Europie jest bardzo rzadki i może być potrzebna lista oczekujących lub odpowiedzialny import.

Podsumowanie

Amerykański spaniel wodny pasuje do ludzi, którzy szukają psa średniej wielkości do wspólnej pracy: pływania, szukania i przebywania razem na zewnątrz. Jego największą siłą jest połączenie chęci współpracy i samodzielności; największym wyzwaniem jest to, że ta sama energia i zapał łowiecki rozładowują się w domu, jeśli nie dasz mu zadania.

Jeśli brakuje czasu, wody lub gotowości do ciągłej pracy nad przywołaniem, uczciwszym wyborem jest spokojniejsza rasa. Kto się waha, powinien najpierw przyjrzeć się treningowi z doświadczonym opiekunem psów myśliwskich, a dopiero potem podjąć decyzję.