Beauceron

Beauceron - francuski owczarek z podwójnymi wilczymi pazurami

Czerwone skarpety – tak francuscy rolnicy nazywali swoje czarne psy pasterskie z rdzawobrązowymi łapami, a ten dawny przydomek mówi więcej niż sam kolor. Beauceron to duży, suchy i umięśniony pies pracujący, który pędził owce na duże odległości i pilnował gospodarstwa. Według wzorca FCI ma być otwarty i pewny siebie, łagodny z natury i bez lęku. Śledzi wzrokiem swoich ludzi w całym domu; obcych najpierw spokojnie obserwuje.

Pasuje do aktywnych, konsekwentnych osób, które chcą codziennie spacerować i trenować oraz potrafią bezpiecznie fizycznie prowadzić dużego psa. Największą trudnością jest połączenie siły, czujności i długiego okresu dojrzewania: młody beauceron długo ma ciało dorosłego, zanim nauczy się panować nad sobą. Jako pierwszy pies, do samotności przez cały dzień pracy lub przy niekontrolowanych wizytach nie jest rozsądnym wyborem.

Dane podstawowe

• Oficjalna nazwa: Berger de Beauce (wzorzec FCI nr 44)
• Synonimy: Beauceron, Beauce Sheepdog, w dawnych tekstach francuskich także Bas-Rouge („czerwone skarpety”)
• Pochodzenie: Francja
• Uznanie: FCI grupa 1 (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 psy pasterskie, z próbą pracy; wzorzec obowiązuje od 1 sierpnia 2023 r.
• Pierwotna funkcja: prowadzenie i ochrona stad owiec, później także pies stróżujący i użytkowy
• Wysokość w kłębie: samiec 65-70 cm, suka 61-68 cm według wzorca FCI
• Masa: nie określona we wzorcu; w praktyce około 30-45 kg (orientacyjnie)
• Długość życia: orientacyjnie około 10-12 lat; nie znaleziono formalnej statystyki rasy
• Szata: na głowie gładka, poza tym krótka, gęsta i twarda (3-4 cm), z krótkim, gęstym podszerstkiem, najlepiej mysio szarym
• Umaszczenie: czarne podpalane („czerwone skarpety”) lub arlekin (niebieski marmurkowy) z podpalaniem
• Potrzeba ruchu: wysoka; kilka codziennych wyjść i prawdziwe zadania umysłowe
• Wyzwanie szkoleniowe: średnie do wysokiego; szybko się uczy, ale wymaga spokojnej konsekwencji
• Poziom pielęgnacji: niski do średniego; więcej szczotkowania podczas linienia, kontrola pazurów i wilczych pazurów
• Zostawanie samemu: trzeba budować stopniowo; nie jest to pies na stałe długie dni w samotności
• Klimat: dobrze znosi zimno i deszcz; czarna szata szybko nagrzewa się na słońcu
• Początkujący: nie zalecany bez doświadczonego wsparcia

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• możesz codziennie poświęcić półtorej do dwóch godzin na aktywność, wraz z krótkim treningiem;
• masz doświadczenie z silnym, samodzielnym psem lub jesteś gotów skorzystać z trenera;
• masz ogrodzony, wysoko zabezpieczony teren na zewnątrz lub bezpieczne miejsca do swobodnego biegania w pobliżu;
• potrafisz spokojnie prowadzić gości, kurierów i sąsiadów za pomocą stałej maty i dystansu;
• masz cierpliwość do okresu dojrzewania, który wyraźnie przekracza pierwsze urodziny.

Raczej nie pasuje, jeśli:

• regularnie bywasz poza domem przez cały dzień pracy bez opieki;
• masz małe dzieci, które nie uczą się zachowywać dystansu wobec dużego, żywego psa;
• szukasz psa, który sam z siebie wita wszystkich przyjaźnie;
• chcesz rozwiązywać problemy z siłą ostrymi korektami lub widzisz pracę ochronną jako pocieszenie dla niepewności;
• nie masz miejsca w samochodzie, mieszkaniu ani budżetu na dużego psa.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa to Berger de Beauce, w wolnym tłumaczeniu pasterz z Beauce, francuskiego regionu zbożowego na południowy zachód od Paryża. Powszechne nazwy to Beauceron i Beauce Sheepdog. Dawny przydomek Bas-Rouge, czyli „czerwone skarpety”, odnosi się do rdzawych podpalań na dolnych częściach łap. FCI zarządza wzorcem (nr 44, ostatnia rewizja 2023) i zalicza rasę do psów pasterskich z próbą pracy.

Funkcjonalnie spokrewniony jest długowłosy briard, inny francuski pies pasterski. Beauceron przypomina wizualnie doberman przez czerń z podpalaniem, ale jest psem pasterskim o innej budowie, sierści i stylu pracy. Owczarek niemiecki i owczarki belgijskie to również psy pasterskie, o innej głowie, grzbiecie i pierwotnym sposobie pracy. Oferowane są też mieszańce i szczenięta jako „typ beauceron”: zawsze pytaj o rodowód i rodziców.

Historia i pierwotna funkcja

Pod koniec XIX wieku francuscy hodowcy wybrali nazwy Chien de Beauce, Beauceron i Bas-Rouge dla starego typu psa pasterskiego z nizin: krótka szorstka sierść, gładka głowa, brązowe podpalania na łapach i pierwotnie kupirowane uszy. Psy hodowano i selekcjonowano do prowadzenia i ochrony dużych stad owiec na otwartym terenie. Dominowała czerń z podpalaniem, ale były też psy szare, jednolicie czarne, a nawet całkiem rude.

Kto obserwuje beauceronę podczas spaceru, rozpoznaje funkcję: trzyma swoich ludzi razem i reaguje na powstający dystans. Rasa służyła później także jako pies użytkowy; to doświadczenie wyjaśnia często wymieniane odwagę i zdolność szybkiego powrotu do równowagi. Nie oznacza to, że każdy osobnik jest stabilnym psem stróżującym. Bez dobrej socjalizacji zwykła czujność może przejść w niepewność lub nadmierne zachowanie.

Wygląd i cechy fizyczne

Wzorzec opisuje dużego, solidnego, silnego i umięśnionego psa bez ciężkości. Tułów jest nieco dłuższy niż wysoki. Głowa jest długa, czaszka i kufa mają tę samą długość, a nos jest zawsze czarny. Oczy są ciemnobrązowe; jasne oczy to wada dyskwalifikująca, z wyjątkiem arlekinów, u których dopuszczalne są oczy szkliste. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka: obwód klatki musi być większy niż wysokość w kłębie o więcej niż jedną piątą.

Uszy są wysoko osadzone, raczej krótkie, półstojące lub opadające, nieprzylegające ściśle do policzków. Ogon sięga co najmniej stawu skokowego i na końcu tworzy lekki haczyk w kształcie litery J. Czarny podpalany ma czystą czerń z rdzawoczerwonymi znaczeniami nad oczami, po bokach kufy, na piersi, pod szyją, pod ogonem i na łapach, nigdy wyżej niż do jednej trzeciej kończyny. Arlekin jest szary i czarny w mniej więcej równych częściach, z takimi samymi podpalaniami. Mała biała plamka na piersi jest tolerowana; wyraźna biała plama nie. Szczenięta w pierwszych miesiącach często wyglądają bardziej szorstko i mniej umięśnienie niż dorosłe psy.

Najbardziej charakterystyczna cecha jest z tyłu: na każdej tylnej łapie muszą znajdować się dwa dobrze oddzielone wilcze pazury blisko stopy. Pojedynczy wilczy pazur lub jego brak jest według wzorca wadą dyskwalifikującą. Kupirowane uszy nie należą do współczesnego wzorca i są zakazane w wielu krajach europejskich.

Charakter i temperament

Według FCI zachowanie jest otwarte, pewne siebie, łagodne i nieustraszone, z szczerym wyrazem. Pasuje to do psa, który silnie przywiązuje się do rodziny i wobec obcych jest najpierw powściągliwy. Wiele dorosłych beauceronów jest w domu spokojnych, gdy miały pracę na zewnątrz, i wybierają miejsce, z którego widzą drzwi i ludzi.

Wrażliwość jest różna u różnych psów: niektóre szybko się poddają przy ostrym traktowaniu, inne stają się twardsze. Beauceron zapamiętuje, co przynosi rezultat. Czego się nauczy, tego uczy się dobrze, także gdy chodzi o blokowanie korytarza lub opieranie się o ciebie. Okres dojrzewania jest długi i nieliniowy: tydzień z wieloma bodźcami może chwilowo dać więcej ciągnięcia, szczekania lub skakania. Dorosłe ciało z młodą głową to typowa pułapka.

Dzieci, inne psy, koty i goście

Niemowlęta i małe dzieci: ze względu na rozmiar i szybkość pies może przewrócić malucha bez złych zamiarów. Przy zamieszaniu trzymaj psa i dziecko fizycznie oddzielnie i nie pozwalaj dzieciom jeździć, wspinać się ani wisieć na psie. Nadzór jest przy tej rasie warunkiem, nie radą.

Starsze dzieci: dzieci obeznane z psami, które potrafią zachować spokój, mogą znaleźć zaangażowanego kumpla. Dzikie gonitwy i przeciąganie mogą wywołać zachowanie zaganiające, jak bieganie przed nogami lub podszczypywanie przy podekscytowaniu.

Inne psy: niektóre dorosłe beauceron są wybiórcze, zwłaszcza wobec psów tej samej płci. Równoległy spacer z odpowiednim psem uczy więcej niż ruchliwy wybieg.

Koty i małe zwierzęta: koty często mogą należeć do rodziny, jeśli pies pozna je jako szczenię, a pościg zostanie od razu przerwany. Na zewnątrz biegnący kot może mimo to wywołać zachowanie zaganiające lub łowieckie. Króliki, kury i gryzonie wymagają fizycznego oddzielenia.

Goście i kurierzy: pies często zgłasza głęboko i z wyprzedzeniem. Naucz go iść na stałą matę i pozwalaj na kontakt dopiero, gdy wszyscy są spokojni. Gość, który po prostu wchodzi, jest dla tego psa problemem.

Instynkty i codzienne zachowanie

Trzy instynkty, które zauważysz na co dzień, to zaganianie, stróżowanie i liczenie. Podczas spacerów beauceron często kontroluje swoich ludzi: jeśli ktoś zostaje z tyłu, zawraca. Widzisz też, że chce skracać dystans i trzymać grupę razem. Może się to objawiać skracaniem trasy, popychaniem ciałem lub podszczypywaniem nóg przy podekscytowaniu. Przerwij to wcześnie, daj dystans i wytrenuj alternatywę, zanim wzorzec sam się nagrodzi.

W stróżowaniu zgłasza, kto wchodzi na teren. Celem nie jest ukaranie alarmu, ale nauczenie przewidywalnego ciągu dalszego: zgłosić, iść na matę, czekać na twoją decyzję. Instynkt łowiecki nie jest głównym tematem rasy, ale zwierzyna i szybko poruszające się bydło nadal są powodami, by decydować miejsce po miejscu, czy swobodne bieganie jest rozsądne.

Ruch w poszczególnych etapach życia

Szczenię: krótkie wyprawy odkrywcze, bezpieczny swobodny ruch i dużo snu. Unikaj kilometrów obok roweru, niekończącego się rzucania piłki i powtarzanych skoków; kości i stawy dużej rasy rosną dłużej, niż sugeruje krzepki wygląd.

Pies dorastający: stopniowo dłuższe spacery, ale przede wszystkim ćwiczenie mijania, przełączania się i chodzenia na smyczy. Przewidywalne rutyny pomagają przy regresach.

Dorosły: orientacyjnie często 90-120 minut zróżnicowanej aktywności rozłożonej na dzień, oprócz 10-20 minut celowanego treningu. Wlicza się spacer, swobodny ruch i węszenie; pół godziny z piłką sprawia, że pies jest sprawniejszy, niekoniecznie spokojniejszy.

Senior: chętnie nadal uczestniczy. Dostosuj tempo, podłoże i regenerację, utrzymuj mięśnie krótkimi sesjami i daj weterynarzowi ocenić nagłe zmiany w chodzie lub wstawaniu.

Wyzwanie umysłowe i praca

Pies pracujący potrzebuje zadania. Tropienie, mantrailing, posłuszeństwo, hoopers i kontrolowane zaganianie często dobrze się sprawdzają. Praktyczne zadania, jak szukanie przedmiotu lub udanie się na odległość na miejsce, przemawiają do jego pracowitej głowy. Różnorodność jest ważniejsza niż codzienna maksymalna intensywność.

Kto rozważa sport psi z elementami gryzienia, wybiera doświadczony klub dbający o dobrostan i najpierw zleca ocenę temperamentu i zdrowia. To nie jest sposób na naprawę niepewności lub nudy. Kończ pracę węszeniem, wodą i wyraźnym okresem odpoczynku; jeśli pies nie może spać przez wiele godzin, bodziec był zbyt silny.

Szkolenie i socjalizacja

Pracuj krótkimi zadaniami, wyraźnymi granicami i nagrodami, które dla tego psa naprawdę się liczą: jedzenie, wspólna praca, pozwolenie na tropienie lub swobodny bieg. Ostre korekty mogą stłumić silnego psa, uczynić go twardszym lub zaszkodzić zaufaniu. Konsekwencja oznacza, że ta sama zasada obowiązuje każdego dnia, a nie to, że masz mówić głośniej.

Szybko trenuj chodzenie na smyczy, puszczanie, czekanie przy drzwiach, przyjmowanie gości, zabiegi pielęgnacyjne, wizyty u weterynarza i niezawodne przywołanie. Pozwól szczenięciu obserwować dworce, dzieci, ruch uliczny, bydło i obcych ludzi z odległości, z której może jeść i myśleć. Nie musi wchodzić w kontakt ze wszystkim; neutralne mijanie jest dla powściągliwego psa pracującego cenniejsze niż entuzjastyczne witanie wszystkich. Planuj sen po nowych miejscach, bo przeładowany kalendarz tworzy psa reagującego na każdy bodziec. Szukaj wcześnie trenera pracującego pozytywnie, z doświadczeniem z dużymi psami pasterskimi, jeśli napięcie rośnie.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma bezpiecznej liczby godzin dla wszystkich beauceronów. Silnie przywiązuje się do rodziny i bez stopniowego przyzwyczajania może zacząć szczekać, chodzić w kółko lub pilnować drzwi. Zacznij od sekund za bramką, gdy jesteś blisko, i buduj osobno wyjście i czas trwania. Kamera pokazuje, czy pies śpi, czy przy każdym dźwięku rzuca się do drzwi.

Stabilny dorosły pies często może zostać sam kilka godzin, ale stały dzień pracy bez przerwy i kontaktu źle pasuje do tej rasy. Opieka dzienna, spacer w środku dnia lub praca zdalna są wtedy bardziej realistyczne niż nadzieja, że się nauczy.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Mieszkanie: dom szeregowy może się sprawdzić, jeśli w środku panuje spokój i bierzesz pod uwagę niski głos. Mieszkanie w bloku wymaga windy lub bezpiecznych schodów, cichych sąsiadów i codziennego dostępu do spokojnych tras spacerowych; zgłaszanie i regenerację trzeba ćwiczyć od pierwszego tygodnia. Śliskie podłogi są niekorzystne dla dużego, szybko skręcającego psa. Ogród nie zastępuje ruchu ani interakcji i może wzmacniać zachowanie stróżujące, jeśli pies stoi tam sam; zasłoń widok na ruchliwy chodnik.

Samochód i podróże: dorosły beauceron zajmuje dużo miejsca. Zmierz samochód i transporter, zanim kupisz szczenię, wybierz solidny transporter lub przetestowany system pasów z wentylacją i antypoślizgowym podłożem i naucz go wsiadać bez skakania. Szczenięcia nie podnosi się za przednie łapy. W transporcie publicznym przydatne umiejętności to spokojne leżenie i trening kagańca. Na wakacje wybierz opiekę, która rozumie duże, czujne psy; głośny pensjonat z ciągłym kontaktem przez ogrodzenie nie pasuje każdemu osobnikowi. Jeśli szukasz odpowiedniego transportera lub kojca, zajrzyj do kojce i transportery.

Klimat: podwójna szata dobrze chroni przed zimnem i deszczem. Czarna sierść szybko nagrzewa się na słońcu: w upały spaceruj wcześnie i późno, zabieraj wodę i unikaj ciężkiej pracy na gorącym podłożu. Starsze psy i psy z nadwagą gorzej znoszą ciepło.

Rozmiary, obroże i szelki

Wysokość w kłębie wynosi według wzorca 65-70 cm u samców i 61-68 cm u suk. Wzorzec przewiduje też, że obwód klatki piersiowej jest większy o więcej niż jedną piątą od wysokości w kłębie, więc u dorosłych psów wychodzi z grubsza ponad 73-84 cm; w praktyce bardzo się to różni zależnie od budowy i płci. Wymiary szyi i klatki oparte na średniej rasy nie są więc zaleceniem rozmiaru.

Zmierz szyję nisko, tam gdzie leży obroża, i zostaw miejsce na dwa płaskie palce. Zmierz klatkę piersiową tuż za przednimi łapami u psa stojącego swobodnie. Szelki Y lub dobrze regulowane szelki H nie mogą blokować barku ani obcierać pod pachą. Dla zmierzonych psów mogą pasować szelki CHABA regulowane nr 5 (obwód 80 cm) lub szelki CHABA regulowane nr 6 (obwód 90 cm), zależnie od obwodu klatki piersiowej; sprawdź zakres w opisie produktu. Po pięciu minutach marszu sprawdź, czy nie obracają się, nie obcierają i czy zostawiają zapas na wyślizgnięcie.

Dla legowiska: zmierz psa swobodnie od nosa do nasady ogona, dodaj miejsca i porównaj z wymiarem wewnętrznym, bo grube brzegi zmniejszają faktyczne miejsce do leżenia. Pies musi móc stać wyprostowany, obracać się i leżeć w pełni na boku. Kojec to miejsce odpoczynku, nigdy zamiennik ruchu i towarzystwa.

Pielęgnacja

Szczotkowanie i linienie: krótka sierść wygląda na łatwą, ale gęsty podszerstek mocno się wymienia wiosną i jesienią. Dwa do czterech szczotkowań tygodniowo ogranicza sierść na ubraniach, kanapie i tapicerce samochodu; poza linieniem często wystarcza jedno. Użyj gumowej szczotki lub grabki do podszerstka, nie drapiąc skóry.

Kąpiel i suszenie: myj tylko w razie potrzeby i dobrze susz gęsty podszerstek.

Uszy, oczy, skóra i zęby: sprawdzaj co tydzień skórę, uszy, oczy i łapy. Zaczerwieniona skóra, zapach, silne drapanie lub nawracające problemy z uszami należą do weterynarza. Myj zęby kilka razy w tygodniu.

Pazury i wilcze pazury: przycinaj wszystkie pazury, także cztery dodatkowe pazury na tylnych łapach. Z powodu położenia prawie się nie ścierają i mogą zahaczać lub wrastać. Przyzwyczajaj szczenię do tego zabawą.

Ślinienie i salon fryzjerski: wargi są dość napięte; po piciu lub wysiłku może być trochę śliny. Salon fryzjerski nie jest potrzebny; groomer może jednak pomóc w sezonie linienia.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Źródła o zdrowiu specyficznym dla rasy są ograniczone i częściowo sprzeczne; wymienione poniżej punkty mają więc być punktami uwagi, a nie stałą diagnozą rasy. Sam wzorzec FCI nie wymienia konkretnych chorób, ale określa, że do hodowli wolno używać tylko psy sprawne funkcjonalnie i klinicznie zdrowe, o budowie typowej dla rasy.

Przy tej rasie częściej omawia się: dysplazję stawu biodrowego, jeśli chodzi o układ ruchu; skręt żołądka (szybko wzdęty brzuch, niepokój i bezskuteczne próby wymiotowania to nagły przypadek u weterynarza); oraz chorobę mięśnia sercowego (kardiomiopatia rozstrzeniowa, DCM). W Ameryce Północnej program zdrowotny CHIC wymienia dla rasy badania stawów biodrowych, serca i oczu. W Holandii i Belgii zasady hodowli różnią się zależnie od związku; w Polsce obowiązują zasady klubu rasy i krajowego związku kynologicznego. Zapytaj hodowcę, jakie badania zaleca klub rasy, i obejrzyj oryginalne wyniki.

Odpowiedzialni hodowcy zazwyczaj badają psy rodzicielskie pod kątem stawów biodrowych, a często także oczu i serca; dobry wynik nie jest gwarancją dla miotu. Także wilcze pazury ulegają urazom; naderwany lub zapalny pazur daj do oceny weterynarzowi. Nie każdy beauceron rozwija te choroby. Omów z weterynarzem indywidualne objawy, takie jak sztywność, trudność we wstawaniu, omdlenie lub zadyszka bez powodu. Zdrowa masa ciała i dobry wzrost pomagają układowi ruchu, ale nie dają gwarancji.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Nie ma stałej liczby gramów dla „beauceron”. Dzienna porcja zależy od masy ciała, wieku, aktywności, kondycji, płci i statusu kastracji, a przede wszystkim od gęstości energetycznej wybranej karmy.

Szczenię: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt dużych ras z kontrolowanym wzrostem i regularnie ważąc. Zbyt szybki wzrost i nadwaga obciążają układ ruchu. Nie podawaj luźnych suplementów wapnia bez weterynarza. Młode szczenięta dostają kilka małych posiłków, starsze stopniowo mniej.

Dorosły: jako podstawę obliczeń użyj spoczynkowego zapotrzebowania energetycznego RER = 70 x masa ciała w kg do potęgi 0,75. Dla psa o masie 30 kg to około 900 kcal, dla 35 kg około 1.000 kcal, a dla 40 kg około 1.110 kcal. Rzeczywiste zapotrzebowanie jest wyższe, ze współczynnikiem aktywności i kondycji, który bierzesz ze źródła weterynaryjnego lub FEDIAF. Podziel tę dzienną energię przez energię metaboliczną karmy (ME w kcal/kg) i pomnóż przez 1000, aby uzyskać gramy na dzień. Przeczytaj ME na opakowaniu konkretnej karmy i traktuj wynik jako punkt wyjścia.

Kondycja: żebra powinny być dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, a z góry powinna być widoczna talia. Zważ po dwóch do czterech tygodniach i stopniowo koryguj. Smakołyki treningowe odejmuje się od dziennej porcji.

Senior: senior nie jest automatycznie mniej aktywny; zwróć uwagę na utrzymanie masy mięśniowej, zęby i kondycję oraz omów przejście na karmę dla seniorów z weterynarzem.

Posiłki i woda: dorosłe psy dostają często dwa posiłki. Przy głębokiej klatce piersiowej spokój wokół karmienia jest rozsądny; twardej gwarancji przed skrętem żołądka nie ma. Świeża woda musi być zawsze dostępna. Właściwa porcja zależy od konkretnej karmy, masy ciała, wieku, kondycji i aktywności; przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach zapytaj weterynarza.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

Czas: obciążenie dzienne jest wysokie: spacery, swobodny ruch, węszenie i trening (orientacyjnie 90-120 minut plus 10-20 minut celowanego treningu), a do tego karmienie, wycieranie i krótka pielęgnacja. Co tydzień dochodzą szczotkowanie, pazury, zęby, kurs i czas dojazdu.

Koszty: względnie wysokie ze względu na rozmiar. Karma, solidny kojec lub legowisko, szelki i smycz, wystarczająco duży samochód i opieka w pensjonacie kosztują więcej niż przy psie średniej wielkości. Ubezpieczenie i weterynarz wypadają drogo z powodu rozmiaru i punktów uwagi dotyczących zdrowia. Licz się też ze szkoleniem i ewentualną pomocą behawiorystyczną. Nie podajemy stałych kwot: różnią się zależnie od hodowcy, regionu i polisy.

Miejsce i transport: duży pies zajmuje miejsce w domu, w samochodzie i na kanapie. Licz się co najmniej z solidnym transporterem lub przetestowanymi szelkami samochodowymi.

Zalety

• Atletyczny, wszechstronny pies pracujący, który chętnie uczy się zadań praktycznych.
• Silna więź z rodziną i szczere, otwarte nastawienie przy dobrym wychowaniu.
• Wyraźnie rozpoznawalna rasa o funkcjonalnej budowie, bez przesadnych cech.
• Pielęgnacja sierści jest poza linieniem prosta.
• Potrafi uspokoić się w domu po wystarczającej pracy.
• Pasuje do tropienia, posłuszeństwa, hoopersów i długich spacerów.

Wady i punkty uwagi

• Duża siła, zanim samokontrola stanie się dorosła.
• Czujny i często powściągliwy wobec obcych; goście wymagają zarządzania.
• Może być wybiórczy wobec nieznanych psów, zwłaszcza tej samej płci.
• Zachowanie zaganiające może być widoczne wobec dzieci, rowerzystów lub biegaczy.
• Dużo sierści podczas linienia.
• Biodra, serce, żołądek i oczy wymagają uwagi przy wyborze hodowcy; wilcze pazury wymagają pielęgnacji pazurów.
• Miejsce, szkolenie i solidny sprzęt kosztują czas i pieniądze.

Dla kogo

Dla aktywnego domu z doświadczeniem z dużymi psami lub gotowością do skorzystania z prowadzenia. Dla ludzi, którzy lubią być na zewnątrz, regularnie trenują i potrafią utrzymać wyraźną strukturę dnia. Dla rodzin z doświadczonymi z psami, nieco starszymi dziećmi i dorosłym sprawującym nadzór. Dla tych, którzy mają ogrodzony teren lub bezpieczne trasy spacerowe i wiedzą, jak nauczyć czujną rasę spokojnie reagować.

Dla kogo nie

Nie dla tych, którzy oczekują kumpla dla wszystkich, który wita każdego. Nie dla domów, które często zostawiają psa samego przez cały dzień, mają małe dzieci bez stałych zasad nadzoru lub w których goście wchodzą bez kontroli. Nie dla właścicieli, którzy chcą rozwiązywać problemy z siłą twardymi środkami, ani dla tych, którzy nie mogą zapewnić regularnego szkolenia i solidnej rezerwy finansowej.

Odpowiedzialne nabycie, adopcja lub oddanie

Szukaj przez uznany klub rasy i przeczytaj aktualny regulamin hodowli. Poproś o oryginalne wyniki badań stawów biodrowych i, jeśli klub rasy to zaleca, serca i oczu; sprawdź numery chipów i rodowód. Odwiedź matkę i szczenięta w domu, zwróć uwagę na powrót do równowagi po przestraszeniu i na środowisko. Szczenię wyprowadza się zwykle najwcześniej około ósmego tygodnia; zapytaj o plan socjalizacji, umowę kupna i zachowanie w poprzednich miotach.

Sprawdź u szczenięcia wilcze pazury (dwa na każdej tylnej łapie), oczy, uszy, zęby i pazury. Przy oddaniu psa należą do dokumentacji paszport, dokumentacja weterynaryjna i pisemna otwartość co do zachowań stróżujących, incydentów ugryzień, zostawania samemu i kontaktu z dziećmi i zwierzętami. Rasowe organizacje adopcyjne i schroniska z dużymi psami pasterskimi to dobra droga; dostępność różni się regionalnie. Nigdy nie wybieraj wyłącznie według koloru lub rzekomej rzadkości.

Najczęściej zadawane pytania o beauceronie

Czy beauceron nadaje się dla początkujących?
Tylko przy dużym przygotowaniu i wsparciu. Siła, czujność i późna dojrzałość sprawiają, że błędy trudno naprawić.

Czy beauceron to to samo co doberman?
Nie. Kolor jest podobny, ale beauceron to francuski pies pasterski z własnym wzorcem FCI, sierścią i stylem pracy.

Dlaczego ma podwójne wilcze pazury?
Wzorzec przewiduje dwa dobrze oddzielone wilcze pazury na tylnej łapie. Wymagają regularnej kontroli przy pielęgnacji pazurów.

Czy może biegać bez smyczy?
Wiele beauceronów może po szkoleniu. Zwierzyna, ruch uliczny, bydło i wybiórczość społeczna nadal są powodami, by decydować miejsce po miejscu.

Czy dogada się z dziećmi?
Z doświadczonymi z psami, nieco starszymi dziećmi i pod nadzorem często tak. Przy małych dzieciach potrzebny jest stały nadzór dorosłych i fizyczne oddzielenie przy zamieszaniu.

Czy potrzebuje ogrodu?
Nie, ale jest praktyczny. Ogród nigdy nie zastępuje ruchu i może wzmacniać zachowanie stróżujące, jeśli pies stoi tam sam.

Podsumowanie

Beauceron to owczarek, który chce dzielić pracę: chodzić, tropić, uczyć się i być przy swoich ludziach. Kto zajmuje go codziennie i spokojnie nim kieruje, zyskuje wiernego, rzeczowego partnera z wyraźnym własnym osądem. Kto szuka głównie wyglądu, często bywa poza domem albo chce, by wizyty i kontakty z psami przebiegały spontanicznie, lepiej wybierze mniej czujną i mniej silną rasę.

Warunkiem jego dobrostanu jest codzienny ruch z pracą umysłową, bezpiecznie zarządzalne otoczenie, cierpliwość w długim okresie dojrzewania oraz hodowca lub oddanie ze sprawdzalnymi danymi zdrowotnymi.