Dog z Bordeaux (Dogue de Bordeaux)

Dog z Bordeaux - ciężki francuski stróż o pomarszczonym pysku

Doga z Bordeaux często słychać, zanim się go zobaczy: ciężki oddech, pomruk chrapania po jedzeniu i podłoga, która po piciu jeszcze przez jakiś czas pozostaje mokra. Ten francuski molos ma szeroką, pomarszczoną głowę, masywne ciało trzymające się nisko przy ziemi i według standardu FCI minimalną wagę 50 kg u samców i 45 kg u suk. Standard opisuje go jako spokojnego, zrównoważonego i silnie przywiązanego do swojego opiekuna, z wysokim progiem pobudliwości i czujnością bez agresji. W domu jest przede wszystkim ciężkim, obecnym domownikiem, który potrzebuje dużo odpoczynku. Ruch ogranicza się do spokojnych spacerów, ponieważ krótki pysk i duża masa źle znoszą upał i wysiłek. Najpoważniejszą wadą jest zdrowie: brytyjskie badania wskazują na krótkie życie, a u rasy opisuje się problemy z sercem, stawami i drogami oddechowymi. Pasuje do doświadczonego, spokojnego opiekuna, który ma czas i finansowy margines na opiekę weterynaryjną i świadomie wybiera hodowcę otwarcie informującego o zdrowiu.

Podstawowe dane

• Nazwa oficjalna: Dogue de Bordeaux, standard FCI nr 116
• Synonimy: dog z Bordeaux (w holenderskim Raad van Beheer: Bordeaux Dog), mastif francuski, French Mastiff
• Pochodzenie: Francja (okolice Bordeaux, Akwitania)
• Uznanie: FCI, grupa 2, sekcja 2.1 (molosy), bez prób pracy
• Pierwotna funkcja: stróż domu i inwentarza, pies myśliwski na grubą zwierzynę i pies rzeźnika; jako użytkowość FCI podaje: stróżowanie, obronę i odstraszanie
• Wysokość w kłębie: samiec 60-68 cm, suka 58-66 cm; tolerowane jest 1 cm poniżej i 2 cm powyżej (potwierdzone, FCI)
• Waga: co najmniej 50 kg (samiec) i 45 kg (suka); FCI nie podaje maksimum. Holenderski opis rasy podaje 45-60 kg (orientacyjnie); zważ psa i oceń jego kondycję zamiast polegać na średniej
• Oczekiwana długość życia: krótka; w brytyjskich badaniach mediana wieku w chwili śmierci wynosiła około 5,5 roku, ale w bardzo małej grupie 21 psów (orientacyjnie, niepewne)
• Sierść: krótka, cienka i miękka
• Umaszczenie: wszystkie odcienie fawn od mahoniowego do izabelowatego, z czarną, brązową maską lub bez maski; ograniczone białe znaczenia na piersi i końcach łap są dopuszczalne; pręgowane, czekoladowe lub białe na głowie czy tułowiu jest według standardu wadą dyskwalifikującą
• Poziom ruchu: niski do średniego; spokojnie i krótko, z uwzględnieniem upałów
• Trudność szkolenia: średnia; przede wszystkim siła i waga wymagają wczesnej nauki chodzenia na smyczy
• Poziom pielęgnacji: średni; mało pielęgnacji sierści, ale fałdy, uszy i ślinienie
• Zostawanie samemu: ograniczone; silnie nastawiony na rodzinę
• Klimat: wrażliwy na upał (krótki pysk, duża masa ciała); lepiej znosi chłód i umiarkowaną pogodę
• Początkujący: zazwyczaj nie jest to najlepszy pierwszy pies

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• chcesz spokojnego, ciężkiego psa, który jest przede wszystkim blisko ciebie i nie musi być psem sportowym;
• latem możesz dostosować dni do chłodu i cienia, także przy spacerach;
• akceptujesz fałdy, uszy i ślinienie jako stałe zadania w tygodniu;
• masz miejsce w domu i w samochodzie dla psa o wadze pięćdziesięciu kilogramów lub więcej oraz finansową poduszkę na koszty weterynaryjne.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• szukasz psa, który będzie biegał, jeździł na rowerze lub chodził z tobą na długie górskie wycieczki;
• nie masz doświadczenia z dużymi rasami stróżującymi i nie chcesz szukać wsparcia;
• musisz zostawiać psa samego na długie dni pracy;
• zakładasz długą oczekiwaną długość życia.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa to Dogue de Bordeaux; rasa ma w FCI numer 116, a krajem pochodzenia jest Francja. W Holandii Raad van Beheer używa nazwy Bordeaux Dog, a Bordeauxdog Club Nederland odpowiada za rasowe warunki hodowli. Mastif francuski to powszechne określenie tej samej rasy, a nie odrębna rasa. Mastif angielski, mastif hiszpański i Mastino Napoletano to osobne rasy z własnymi standardami. Typowe dla doga z Bordeaux są krótki pysk, przodozgryz (według standardu cecha rasowa) oraz ciężka, trapezowata głowa z fałdami. Uważaj na psy, które wyglądają jak dog z Bordeaux, ale nie mają rodowodu; Raad van Beheer wyraźnie odróżnia takie psy podobne do rasy od psów z rodowodem.

Historia i pierwotna funkcja

Dog z Bordeaux uchodzi za jedną z najstarszych francuskich ras i według FCI jest prawdopodobnie potomkiem psów Alanów, opisywanych już w czternastym wieku w francuskiej księdze łowieckiej. W połowie dziewiętnastego wieku takie psy wykorzystywano w okolicach Bordeaux do polowania na grubą zwierzynę, taką jak dzik, do regulowanych walk psów, do stróżowania domów i inwentarza oraz u rzeźników. Istniało kilka typów (tuluski, paryski i bordoski); typ bordoski jest podstawą dzisiejszego psa. Na pierwszej francuskiej wystawie psów w 1863 roku w Paryżu rasa wystąpiła pod obecną nazwą, a pierwszy opis rasy pochodzi z 1896 roku. Obie wojny światowe dotkliwie dotknęły rasę, po drugiej wojnie światowej groziło jej wyginięcie, a od lat sześćdziesiątych populacja znów rosła. To tło wyjaśnia jego surową siłę, spokojną czujność i potrzebę trzymania terytorium i rodziny blisko siebie.

Wygląd i cechy fizyczne

• Proporcje ciała: zwarty i muskularny; tułów jest około 10 procent dłuższy niż wysokość w kłębie (11 do 10), a klatka piersiowa jest głębsza niż połowa wysokości w kłębie, dzięki czemu pies wydaje się nisko osadzony
• Głowa: duża, szeroka i kanciasta, trapezowata patrząc z góry i z przodu, z symetrycznymi, ruchomymi fałdami; u samca obwód czaszki odpowiada mniej więcej wysokości w kłębie
• Pysk: szeroki, gruby i krótki, między jedną czwartą a jedną trzecią całkowitej długości głowy, z wyraźnym stopem; dolne siekacze stoją przed górnymi (przodozgryz), a górna warga zwisa umiarkowanie nad żuchwą
• Oczy: owalne, szeroko rozstawione, orzechowe do ciemnobrązowych przy czarnej masce; trzecia powieka nie może być widoczna
• Uszy: stosunkowo małe, wysoko osadzone i opadające, przednia krawędź blisko policzka
• Szyja i tułów: bardzo silna, niemal walcowata szyja z luźną skórą i wyraźną podgardlem; szeroka, głęboka klatka piersiowa, której obwód według standardu jest o 25-35 cm większy niż wysokość w kłębie
• Kończyny i łapy: mocny kościec i silne mięśnie; zwarte łapy; na tylnych łapach nie ma pazurów dodatkowych
• Ogon: bardzo gruby u nasady, sięga najlepiej do stawu skokowego i w spoczynku jest niesiony zwisająco
• Sierść i umaszczenie: krótka, cienka i miękka; wszystkie odcienie fawn z czarną, brązową maską lub bez maski
• Ruch: jak na molosa giętki; kłus jest preferowanym chodem
• Szczenię a dorosły pies: szczenięta mają stosunkowo dużo luźnej skóry, duże łapy i głowę, która dopiero późno uzyskuje dorosłą objętość i fałdy
• Samiec i suka: suki mają te same cechy w mniej wyraźnej formie; samiec ma według standardu zazwyczaj bardziej dominujący charakter

Charakter i temperament

FCI opisuje spokojnego, zrównoważonego psa o wysokim progu pobudliwości, bardzo przywiązanego i czułego wobec opiekuna, który stróżuje czujnie i odważnie, ale bez agresji. W praktyce widzisz psa, który spokojnie obserwuje pokój, najpierw ocenia gości i reaguje dopiero wtedy, gdy naprawdę coś się zmienia. Wobec obcych jest często zdystansowany. Samce są zazwyczaj bardziej dominujące i nie zawsze tolerancyjne wobec psów tej samej płci, co wspomina także holenderski opis rasy. Zwykle spokojnie dochodzi do siebie po napięciu, ale siła i waga sprawiają, że błędy wychowawcze ważą więcej niż u mniejszego psa. Frustracja lub nuda mogą objawiać się niszczeniem, niespokojnym ślinieniem lub upartością; indywidualne różnice są duże.

Dzieci, psy, koty i goście

• Niemowlęta i małe dzieci: zawsze aktywny nadzór; nawet przyjazny, rosnący szczeniak może nieumyślnie przewrócić małe dziecko, a dorosły pies jest znacznie cięższy.
• Starsze dzieci: może dobrze pasować do dzieci, które postępują z nim spokojnie i uczą się, że nie wolno go ciągnąć, wspinać się na niego ani budzić ze snu.
• Obce psy: buduj spotkania spokojnie; szczególnie obce samce wymagają uwagi.
• Domownicy: może mieszkać z innym psem, często lepiej z płcią przeciwną i przy wczesnym zapoznaniu; uważaj na zazdrość o jedzenie i na siłę.
• Koty i małe zwierzęta: często może z nimi mieszkać, jeśli wychowuje się razem z nimi lub zostanie spokojnie zapoznany; rozmiar psa sprawia, że rozsądne są oddzielne przestrzenie.
• Goście i kurierzy: najpierw się zgłasza, a potem trzyma dystans lub pozostaje czujny; pozwól gościom szanować jego miejsce i trzymaj go na smyczy przy drzwiach wejściowych.

Instynkty i codzienne zachowanie

Stróżowanie i ochrona są rdzeniem rasy: FCI podaje jako użytkowość stróżowanie, obronę i odstraszanie. Widać to po psie, który często leży w miejscu z widokiem na drzwi, najpierw powoli wstaje, a potem staje przed obcą osobą. Jego przeszłość jako psa myśliwskiego na grubą zwierzynę oraz psa rzeźnika i bojowego wyjaśnia jego siłę, ale standard wyraźnie wymaga równowagi i braku agresji. Standard nie wymienia wyraźnego instynktu łowieckiego ani pędzenia; na co dzień zauważysz przede wszystkim jego wagę: jeśli nie chce gdzieś iść, zatrzymuje się i nie da się go pociągnąć.

Ruch w poszczególnych etapach życia

Szczenię: krótkie, spokojne wyprawy po zróżnicowanym podłożu, dużo snu i żadnego narzuconego wysiłku wytrzymałościowego ani długich schodów w okresie wzrostu. Wzrost tak ciężkiego psa trwa ponad rok lub dłużej, więc stawy zasługują na ochronę.

Pies młodociany: siła i pewność siebie rosną; ćwicz kontrolę impulsów, chodzenie na smyczy i spokojne witanie, zanim stanie się zbyt ciężki, by go korygować.

Dorosły: licz około godziny do półtorej godziny dziennie, rozłożonej na kilka spokojnych spacerów z czasem na węszenie (orientacyjnie). Intensywne bieganie, skakanie lub długie wędrówki są mniej odpowiednie z powodu wagi i krótkiego pyska.

Senior: krócej i częściej, po równym podłożu; zwracaj uwagę na sztywność, trudności ze wstawaniem i duszność oraz omawiaj zmiany z weterynarzem.

Planuj aktywność przy ciepłej pogodzie na chłodne godziny. Ciężkie dyszenie, szorstki odgłos oddechu lub nagłe zatrzymanie to powody, by przerwać, schłodzić psa i skonsultować się z weterynarzem.

Wyzwania umysłowe i praca

Spokojne zabawy węchowe, szukanie jedzenia w trawie, krótkie ćwiczenia posłuszeństwa i spokojne sztuczki pasują do psa, który potrzebuje niewielu bodźców i niechętnie się spieszy. Połącz je z odpowiednią ilością odpoczynku. Zabawy z dużą ilością sprintów, skoków lub pogoni za piłką są mniej wskazane. Praca stróżująca lub sport gryzienia nie pasuje do codziennego psa rodzinnego i należy tylko do bardzo doświadczonych, prowadzonych opiekunów; spokojna czujność rasy nie potrzebuje takiego treningu.

Szkolenie i socjalizacja

Pracuj z nagrodą, krótkimi sesjami i spokojnym powtarzaniem. Rasa może być samodzielna i wymaga konsekwencji bez surowości; ostre korekty są nierozsądne przy psie o takiej sile. Zacznij wcześnie od nieciągnięcia na smyczy, spokojnego czekania przy drzwiach i spokojnego witania, bo dorosłego psa nie da się ani nosić, ani zatrzymać. Socjalizuj szeroko i stopniowo z ludźmi, psami, ruchem ulicznym i dźwiękami, dając psu możliwość wyboru. Ćwicz od szczeniaka wizyty u weterynarza, czyszczenie fałd, kontrolę uszu i obcinanie pazurów. Ćwicz wsiadanie i wysiadanie z samochodu, bo podnoszenie ciężkiego psa nie wchodzi w grę.

Zostawanie samemu w domu

Dog z Bordeaux jest silnie nastawiony na rodzinę i źle znosi długą nieobecność. Buduj zostawanie samemu małymi krokami, od sekund do minut, i zadbaj, by wcześniej był wyprowadzony i wypoczęty. Zwracaj uwagę na sygnały takie jak skomlenie, chodzenie w kółko, ślinienie ze stresu lub niszczenie. Cały dzień pracy samotnie pasuje źle. Opieka, wyprowadzanie przez opiekuna lub praca zdalna mogą pomóc. To, co wytrzyma pojedynczy pies, bywa różne.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Dom z solidnie ogrodzonym, ocienionym ogrodem pasuje najlepiej, ale ogród nie zastępuje spacerów. W mieszkaniu duże znaczenie mają schody, winda i waga; szczeniak szybko staje się psem, którego nie da się już nosić. Śliskie podłogi są trudne dla ciężkiego psa; połóż maty lub chodniki. Latem zadbaj o chłodne miejsce, cień i wodę i nigdy nie zostawiaj go w zaparkowanym samochodzie. Wiele linii lotniczych ma ograniczenia dla psów o krótkich pyskach lub ciężkich, więc zapytaj z wyprzedzeniem, co jest możliwe. Do samochodu potrzebny jest obszerny bagażnik lub transporter. W mieście i na wsi obowiązuje to samo: utrzymuj spokojne spacery, zadbaj o bezpiecznie ogrodzoną posesję i nie puszczaj go luzem przy drogach ani sąsiadach, gdzie mógłby zacząć stróżować.

Rozmiary, obroże i szelki

FCI podaje wysokość w kłębie (samiec 60-68 cm, suka 58-66 cm) i określa, że obwód klatki piersiowej jest o 25-35 cm większy niż wysokość w kłębie. Dla psa o wysokości 58-68 cm daje to z grubsza 83-103 cm (przykład obliczeniowy na podstawie standardu, orientacyjnie). Dlatego zawsze zmierz własnego psa. Zmierz obwód klatki piersiowej w najszerszym miejscu tuż za przednimi łapami miękką miarką, zostawiając miejsce na dwa palce. Zmierz szyję pod luźną skórą i fałdami w miejscu, gdzie znajdowałaby się obroża; szyja rasy jest ciężka i szeroka, więc średnia rasowa niewiele mówi. Rosnący szczeniak przechodzi przez kilka rozmiarów. Przy granicznych wymiarach sprawdź, czy szelki nie obcierają za przednimi łapami ani w fałdach, i wybierz szeroki pas.

Pielęgnacja

Szczotkowanie: raz w tygodniu miękką gumową szczotką lub rękawicą; krótka sierść linieje głównie w okresie pierzenia.

Mycie i suszenie: tylko w razie potrzeby, łagodnym szamponem; dokładnie osusz fałdy i podgarlę.

Fałdy: regularnie czyść i susz fałdy na pysku, zwłaszcza po jedzeniu i piciu; skóra, która jest zaczerwieniona, wilgotna lub brzydko pachnie, należy do weterynarza.

Uszy i oczy: sprawdzaj co tydzień pod kątem zaczerwienienia, zapachu lub wydzieliny; zlecaj weterynarzowi ocenę nieprawidłowości powiek i podwiniętych brzegów powiek.

Ślina i wargi: wycieraj wargi i brodę po piciu; ściereczka w pobliżu miski pomaga.

Pazury, łapy i zęby: trzymaj pazury krótko, sprawdzaj opuszki i szczotkuj zęby; przodozgryz sprawia, że kontrola uzębienia jest szczególnie przydatna.

Pierzenie i profesjonalna pielęgnacja: umiarkowane; salon pielęgnacyjny nie jest potrzebny.

• Trixie szczotka-zgrzebło gumowe 13 cm: gumowe zgrzebło do cotygodniowego szczotkowania krótkiej sierści.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

FCI sama nazywa rasę brachycefalicznym molosem i zalicza do poważnych wad nadmierną duszność z rzężącym odgłosem, bulldogowaty hipertyp oraz nadmierne fałdy skóry. U rasy opisuje się zwiększoną skłonność do dysplazji stawu biodrowego i łokciowego, chorób serca (w brytyjskich badaniach psów skierowanych m.in. zwężenie podzastawkowe aorty i migotanie przedsionków), problemów z oddychaniem wynikających z krótkiego pyska (BOAS) oraz problemów skórnych w fałdach. W brytyjskim badaniu z 2026 roku obejmującym 14 ras krótkopyskich dog z Bordeaux został zaliczony do ras o umiarkowanym ryzyku; w tej grupie co najmniej połowa psów miała pewien stopień BOAS. Holenderski związek rasy opisuje na swojej stronie m.in. dysplazję stawu biodrowego, dysplazję stawu łokciowego, entropium (podwinięte do wewnątrz powieki) i padaczkę. Skręt żołądka jest opisywany jako punkt uwagi u dużych psów z głęboką klatką piersiową; dla tej rasy nie sprawdzono wiarygodnych liczb. Nie każdy pies rozwija te choroby.

Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają zwierzęta hodowlane. W Bordeauxdog Club Nederland badania stawów biodrowych i łokciowych są obowiązkowe dla zwierząt hodowlanych, a Raad van Beheer stawia dodatkowe warunki rodowodowe dla psów krótkopyskich; Raad van Beheer sprawdza warunki hodowli od 1 października 2026 roku przy zgłoszeniu krycia. Zapytaj ponadto o badanie serca zwierząt hodowlanych, wyniki i wiek, w którym zmarła linia. Wynik nie jest gwarancją zdrowego psa.

Duszność, zapaść, nagłe kulawizny, wzdęty brzuch z niepokojem, uporczywe problemy skórne lub oczne albo wyraźną zmianę zachowania natychmiast zleć do oceny weterynarzowi. Waga wpływa na stawy i oddychanie, więc szczupła kondycja jest szczególnie ważna. Brakuje wiarygodnej liczby dla rasy dotyczącej długości życia: brytyjska wartość 5,5 roku pochodzi z małej grupy, a rasy olbrzymie jako grupa osiągają w brytyjskich badaniach medianę wieku w chwili śmierci około 9 lat. Licz się z krótszym życiem niż u ras średnich i traktuj to jako zakres, a nie prognozę.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, wagi, wieku, kondycji i aktywności, a nie od nazwy rasy. Powszechną podstawą obliczeń jest RER = 70 × masa ciała w kg^0,75; dla psa o wadze 55 kg to około 1 410 kcal zapotrzebowania spoczynkowego. Zapotrzebowanie dzienne jest wyższe, ze współczynnikiem ze sprawdzonego źródła, takiego jak wytyczne FEDIAF. Następnie przelicz: gramy na dzień = dzienne zapotrzebowanie energetyczne w kcal ÷ ME w kcal/kg karmy × 1000. Ponieważ wartość energetyczna różni się w zależności od karmy, nie podajemy tu ilości w gramach; przeczytaj etykietę, użyj opakowania jako punktu wyjścia i sprawdź wagę i kondycję po dwóch do czterech tygodniach.

Szczenię: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt ras olbrzymich, utrzymuj kontrolowany wzrost i nie podawaj luźnego wapnia bez weterynarza. Dorosły: dopasuj do wagi i aktywności; żebra powinny być dobrze wyczuwalne, także pod luźną skórą. Senior: dostosuj do kondycji i masy mięśniowej, nie tylko do wieku. Podziel dzienną porcję na co najmniej dwa posiłki, zadbaj o spokój wokół posiłku i wliczaj przysmaki; nie ma udowodnionego sposobu zapobiegania skrętowi żołądka, więc omów to z weterynarzem. Zadbaj, by świeża woda była zawsze dostępna, zwłaszcza w upał.

• Karma dla bardzo dużych ras (>40 kg): wybierz tu pełnoporcjową karmę dla szczeniąt, dorosłych lub seniorów, dopasowaną do oczekiwanej wagi dorosłego psa.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

• Karma: wysokie koszty ze względu na rozmiar.
• Ubezpieczenie i weterynarz: wysokie; ryzyka sercowe, stawowe i oddechowe mogą prowadzić do badań, leczenia lub nagłych przypadków.
• Sierść: niskie koszty, ale fałdy, uszy i ślinienie wymagają codziennej uwagi.
• Szkolenie: średnie w pierwszym roku, potem spokojne utrzymanie.
• Opieka: trudniej zorganizować dla ciężkiego, czujnego psa.
• Sprzęt i transport: mocne szelki, szeroka obroża, duże legowisko, przestronny samochód.
• Miejsce: pies o wadze pięćdziesięciu kilogramów lub więcej potrzebuje dużo miejsca do leżenia i poruszania się.

To tylko względne obciążenie; stałe kwoty zmieniają się wraz z rynkiem i czasem.

Zalety

• Spokojny i zrównoważony w domu, z wysokim progiem pobudliwości.
• Silnie przywiązany do rodziny i czujny, bez wymagania agresji przez standard.
• Krótka sierść wymagająca niewiele pielęgnacji.
• Ograniczona potrzeba ruchu w porównaniu z wieloma innymi dużymi rasami.
• Imponujący, rozpoznawalny wygląd.

Wady i punkty uwagi

• Krótkie życie i zwiększone ryzyka zdrowotne, zwłaszcza serce, stawy i oddychanie.
• Wrażliwy na upał i wysiłek z powodu krótkiego pyska.
• Ślinienie, chrapanie, pielęgnacja fałd i uszu.
• Ciężki i silny; błędy w prowadzeniu na smyczy lub wychowaniu ważą dużo.
• Nie zawsze tolerancyjny wobec psów tej samej płci.
• Potrzeba dużego finansowego i praktycznego marginesu na karmę, weterynarza i transport.

Dla kogo tak

• Doświadczony lub dobrze prowadzony opiekun, który spokojnie kieruje dużym psem stróżującym.
• Gospodarstwo domowe z dużą ilością czasu w domu i chłodnym, przestronnym otoczeniem.
• Osoby, które akceptują ślinienie, chrapanie i pielęgnację fałd.
• Opiekunowie, którzy poświęcą czas na znalezienie hodowcy otwarcie informującego o zdrowiu i mogą ponieść koszty weterynaryjne.

Dla kogo nie

• Ci, którzy szukają partnera sportowego do biegania, jazdy na rowerze lub górskich wycieczek.
• Ci, którzy mają mało czasu lub muszą zostawiać psa samego na długie dni.
• Rodziny z małymi dziećmi bez możliwości stałego nadzoru.
• Ci, którzy mają mały margines finansowy na psa z wieloma ryzykami zdrowotnymi.
• Ci, którzy nie potrafią pogodzić upałów, małego mieszkania z wieloma schodami lub nieskazitelnego domu ze ślinącym się, chrapiącym psem.

Odpowiedzialne zakupy, adopcja lub przekazanie

Szukaj hodowcy zrzeszonego w Raad van Beheer i najlepiej także w Bordeauxdog Club Nederland. Zapytaj o rodowód, wyniki badań stawów biodrowych i łokciowych obojga rodziców, badanie serca oraz wiek, w którym zmarła linia. Odwiedź miejsce hodowli, poznaj matkę i zwróć uwagę na jej charakter; szczenię nie opuszcza hodowli przed ósmym tygodniem życia, z umową, chipem i paszportem. Bądź ostrożny wobec sprzedawców z kilkoma rasami naraz, szczeniąt bez rodowodu (psy podobne do rasy) i presji na szybką decyzję. Przekazanie lub adopcja specyficzna dla rasy jest możliwa przez związki rasy i schroniska, ale dostępność różni się w zależności od regionu. Zapytaj w swojej gminie i u ubezpieczyciela o ewentualne warunki dla dużych psów.

Najczęściej zadawane pytania

Czy dog z Bordeaux nadaje się dla początkujących? Zazwyczaj nie; siła, waga, czujność i ryzyka zdrowotne wymagają doświadczenia lub dobrego wsparcia.

Czy dog z Bordeaux dużo się ślini? U wielu psów tak, zwłaszcza po piciu i jedzeniu; zwisające wargi i fałdy zatrzymują wilgoć.

Czy dog z Bordeaux może mieszkać w bloku? Możliwe z windą lub na parterze, przy chłodzie i krótkich, spokojnych spacerach; schody i upał są największymi problemami.

Czy może biegać luzem? Tylko tam, gdzie jest to bezpieczne i dozwolone, i po dobrze wypracowanym przywołaniu; uwzględnij upał i jego siłę.

Ile ruchu potrzebuje? Orientacyjnie około godziny do półtorej godziny dziennie, rozłożonej na spokojne spacery, dostosowanej do temperatury i kondycji.

Ile żyje dog z Bordeaux? Ma krótką oczekiwaną długość życia; brytyjskie badania podają medianę wieku w chwili śmierci około 5,5 roku w małej grupie (orientacyjnie).

Podsumowanie

Wybierz doga z Bordeaux tylko wtedy, gdy szukasz ciężkiego, spokojnego psa stróżującego i jesteś gotów postawić jego zdrowie na pierwszym miejscu. Jego najsilniejszą cechą jest zrównoważone przywiązanie do rodziny; największym wyzwaniem jest połączenie krótkiego życia, ryzyk sercowych, stawowych i oddechowych oraz wrażliwości na upał. Idealny opiekun jest doświadczony, dużo przebywa w domu i jest finansowo przygotowany, a wybiera hodowcę z otwartymi wynikami. Kto chce psa sportowego, wytrzymałego lub długowiecznego, uczciwiej wybierze inną rasę. Dobrostan tego psa zależy od chłodnych lat, szczupłej wagi i szybkiej opieki weterynaryjnej.