Bracco Italiano (wyżeł włoski krótkowłosy)

Bracco Italiano - wrażliwy włoski wyżeł o wyjątkowym węchu

Bracco Italiano, znany w Polsce także jako wyżeł włoski krótkowłosy, to włoski pies myśliwski, który wyróżnia się elegancką, umięśnioną budową i spokojnym, przywiązanym charakterem. W ramach 7 grupy FCI (wyżły) uchodzi za jednego z najstarszych kontynentalnych wyżłów, z długą historią jako partner myśliwski w polowaniach na ptactwo. Charakterystyczne są luźne wargi, długie opadające uszy oraz sierść w kolorze białym z pomarańczowymi lub wątrobianymi (brązowymi) plamami. Pod dostojnym wyglądem kryje się wrażliwy, silnie związany z człowiekiem pies, który w terenie pracuje energicznie i celowo, a w domu zwykle zachowuje się spokojnie i przyjaźnie. To połączenie sprawia, że jest lubiany zarówno przez myśliwych, jak i aktywne rodziny, choć jego wrażliwa natura i znaczne zapotrzebowanie na ruch wymagają opiekuna, który świadomie się na to decyduje. W tym profilu rasy dowiesz się, czego można się spodziewać po tym psie – od charakteru i pielęgnacji po żywienie i odpowiedzialne pozyskanie szczeniaka.

Podstawowe informacje

• Nazwa oficjalna: Bracco Italiano
• Synonimy: wyżeł włoski krótkowłosy, włoski wyżeł
• Pochodzenie: Włochy
• Uznanie: 7 grupa FCI (wyżły), sekcja 1.1, wzorzec nr 202; uznany przez włoski związek kynologiczny (ENCI) i międzynarodowo przez FCI
• Pierwotna funkcja: wyżeł i aportujący pies myśliwski do polowań na ptactwo
• Wysokość w kłębie: psy ok. 58-67 cm, suki ok. 55-62 cm (przedział orientacyjny)
• Masa ciała: ok. 25-40 kg, w zależności od płci i budowy
• Długość życia: ok. 10-14 lat (orientacyjnie, źródła podają różne zakresy)
• Sierść: krótka, gęsta i błyszcząca
• Umaszczenie: biały, biały z plamami pomarańczowymi, biały z plamami wątrobianymi (brązowymi), roan pomarańczowy lub roan brązowy
• Zapotrzebowanie na ruch: wysokie
• Wymagania szkoleniowe: umiarkowane — bystry i chętny do nauki, ale wrażliwy na ostre korekty
• Pielęgnacja: niska w przypadku sierści, umiarkowana ze względu na uwagę, jakiej wymagają opadające uszy
• Zdolność do przebywania sam na sam: ograniczona; może silnie się przywiązywać i niekoniecznie nadaje się do codziennego, długiego pozostawiania samemu
• Klimat: dobrze czuje się w klimacie umiarkowanym do ciepłego; krótka sierść daje niewielką ochronę przed silnym mrozem
• Odpowiedni dla początkujących: ograniczenie — wymaga doświadczenia z wrażliwym, energicznym psem myśliwskim lub gotowości, by je zdobyć

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• Chcesz codziennie spędzać na aktywności na świeżym powietrzu co najmniej półtorej do dwóch godzin, najlepiej z możliwością węszenia i tropienia.
• Preferujesz pozytywne, cierpliwe metody szkolenia i nie chcesz stosować ostrych korekt.
• Masz ogród lub bezpośredni dostęp do terenów naturalnych i tras spacerowych.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• Musisz regularnie zostawiać psa samego na dłużej niż standardowy dzień pracy.
• Szukasz psa czujnego lub obronnego.
• Masz mało czasu lub ochoty, by angażować psa myśliwskiego o wyjątkowym węchu psychicznie i fizycznie.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa rasy to Bracco Italiano; w Polsce funkcjonuje też nazwa wyżeł włoski krótkowłosy. Rasa należy do 7 grupy FCI (wyżły), sekcja 1.1, jako wzorzec numer 202. Historycznie istniały dwie odmiany regionalne — lżejsza, szybsza linia z Piemontu oraz cięższa linia z Lombardii; zostały one połączone w XX wieku w jeden wzorzec rasy. Bracco Italiano jest funkcjonalnie spokrewniony z innymi kontynentalnymi wyżłami, na przykład ze spinone italiano z tego samego regionu, choć jest to odrębna rasa o szorstkiej sierści. Nie należy mylić Bracco Italiano z krótkowłosymi wyżłami niemieckimi czy francuskimi; wygląd z charakterystycznymi, lekko opadającymi wargami i szeroką głową jest typowo włoski.

Historia i pierwotna funkcja

Bracco Italiano uchodzi za jeden ze starszych typów psów myśliwskich kontynentalnej Europy. Przedstawienia i opisy wyżłów o podobnym wyglądzie pojawiają się już we włoskich źródłach ze średniowiecza, a typ ten zyskał popularność wśród włoskiej szlachty w okresie renesansu, gdy używano go do polowań z siecią, a później z bronią palną na ptactwo. Dokładny wiek rasy sprzed tego okresu nie jest możliwy do jednoznacznego ustalenia i powinien być traktowany jako przekaz, a nie potwierdzony fakt. W XIX wieku populacja mocno się zmniejszyła i rasa niemal wymarła. Włoscy hodowcy, zwłaszcza z okolic Lodi koło Mediolanu, zaangażowali się w XX wieku w odbudowę rasy i połączyli linię piemoncką z lombardzką w jeden uznany wzorzec, ustalony przez włoski związek kynologiczny. Pierwotnie kopiowano ogon; w Polsce kopiowanie ogonów jest prawnie ograniczone/zakazane poza wyjątkami, dlatego Bracco Italiano nosi dziś zwykle naturalny ogon.

Wygląd i cechy fizyczne

Bracco Italiano to średni do dużego, umięśniony pies o wydłużonej, prostokątnej sylwetce i głębokiej klatce piersiowej. Głowa jest szeroka, z wyraźnie zaznaczonym stopem i lekkim pofałdowaniem nad nosem, wargi zwisają luźno i są pełniejsze niż u wielu innych psów myśliwskich, a uszy są długie, szerokie i opadające. Sierść jest krótka, gęsta i błyszcząca oraz łatwa w pielęgnacji, w kolorach: biały, biały z plamami pomarańczowymi, biały z plamami wątrobianymi (brązowymi), lub z umaszczeniem roan w kolorze pomarańczowym lub brązowym. Ogon z natury noszony jest w przedłużeniu grzbietu i tam, gdzie nie jest kopiowany, ma średnią długość. Ogólne wrażenie to połączenie siły z elegancją, odpowiednie dla psa zbudowanego do długich dni pracy w terenie.

Charakter i temperament

Charakter Bracco Italiano jest w źródłach kynologicznych i hobbystycznych opisywany dość spójnie jako przyjazny, łagodny i wrażliwy. W domu zwykle zachowuje się spokojnie i przyjaźnie, natomiast na zewnątrz może pracować energicznie i celowo, kierując się węchem. Silnie przywiązuje się do swojej rodziny i na ogół jest towarzyski, pod warunkiem dobrej socjalizacji. Jego wrażliwość oznacza, że źle reaguje na ostre korekty lub surowe traktowanie; lepiej sprawdza się pozytywne, konsekwentne szkolenie budujące zaufanie. Wobec obcych może początkowo być nieco powściągliwy, choć zwykle nie przechodzi to w lęk czy agresję.

Dzieci

Bracco Italiano jest w wielu źródłach opisywany jako cierpliwy i łagodny w kontakcie z dziećmi, co pasuje do jego ogólnie spokojnego usposobienia w domu. To reputacja, a nie gwarancja: każdy kontakt psa z dzieckiem powinien odbywać się pod nadzorem dorosłego, a młodsze dzieci muszą nauczyć się szanującego podejścia do psa. Ze względu na swoje rozmiary i temperament niedostatecznie wyszkolony Bracco może przypadkowo przewrócić małe dziecko, dlatego konsekwentne szkolenie i jasne zasady domowe pozostają ważne.

Psy

Z natury Bracco Italiano jest dość towarzyski wobec innych psów, zwłaszcza gdy jako szczeniak był dobrze socjalizowany z psami w różnym wieku i różnych typów. Jako pies myśliwski, który tradycyjnie pracował w grupie, zwykle dobrze radzi sobie z innymi psami w domu. Jak w przypadku każdej rasy, rozsądne jest przedstawianie psów na neutralnym terenie i pod nadzorem, zwłaszcza przy pierwszych spotkaniach.

Koty

Współżycie z kotem może przebiegać dobrze, zwłaszcza gdy Bracco Italiano dorastał razem z kotem jako szczeniak lub był do niego wprowadzany stopniowo i pod nadzorem. Mimo to pozostaje to pies myśliwski o wyraźnym instynkcie tropienia i podążania: poza domem lub przy nieznanym kocie ten instynkt może się ujawnić. Wprowadzenie powinno przebiegać stopniowo, z uwzględnieniem indywidualnego charakteru obu zwierząt.

Wizyty gości

Podczas wizyt gości Bracco Italiano bywa początkowo nieco powściągliwy, by po krótkim zapoznaniu się zwykle się rozluźnić. Nadmiernie czujne lub agresywne zachowanie wobec gości nie jest typowe dla tej rasy; dobra socjalizacja z różnymi ludźmi od najmłodszych lat pomaga utrzymać tę powściągliwość w rozsądnych granicach.

Instynkty i codzienne zachowanie

Bracco Italiano ma silnie rozwinięty węch i wrodzoną skłonność do podążania za śladami zapachowymi; podczas spacerów spodziewaj się, że regularnie będzie trzymał nos przy ziemi i na chwilę wycofa się w swój własny świat. Ze względu na luźne wargi może się ślinić, zwłaszcza po piciu lub w chwilach podekscytowania. Nadmierne szczekanie nie jest typową cechą rasy, choć każdy pies może się go nauczyć, jeśli przynosi to uwagę. Instynkt myśliwski sprawia, że ważne jest solidne szkolenie smyczowe i bezpiecznie ogrodzony ogród, zwłaszcza w pobliżu zwierzyny lub małych zwierząt.

Ruch w poszczególnych fazach życia

Jako szczeniak Bracco Italiano potrzebuje przede wszystkim krótkich, zróżnicowanych momentów zabawy i węszenia zamiast długich, ciągłych spacerów; rosnące stawy dużej rasy są podatne na przeciążenie, dlatego należy unikać intensywnych skoków, wchodzenia po schodach i długiego biegania po twardym podłożu. W okresie dorastania, mniej więcej między szóstym miesiącem a drugim rokiem życia, wytrzymałość wzrasta, a uwaga przenosi się na strukturę: spokojnie budowany trening kondycyjny połączony z konsekwentnym szkoleniem posłuszeństwa, ponieważ jest to okres największej brawury i podatności na rozproszenie. Dorosły Bracco Italiano potrzebuje codziennie solidnej aktywności fizycznej, najlepiej łączącej spacery na smyczy, swobodny ruch w bezpiecznym otoczeniu oraz pracę węchową lub inne aktywności oparte na tropieniu. U seniorów zapotrzebowanie na długie, intensywne wysiłki stopniowo maleje; zastąp długie sesje krótszymi, częstszymi spacerami i zwracaj uwagę na oznaki sztywności stawów lub zmęczenia, by na czas dostosować obciążenie.

Stymulacja psychiczna

Oprócz wysiłku fizycznego Bracco Italiano potrzebuje stymulacji umysłowej dopasowanej do jego instynktu tropienia. Gry węchowe, układanki z jedzeniem, ćwiczenia aportowania i zorganizowana praca węchowa naturalnie dobrze pasują do tej rasy. Także szkolenie posłuszeństwa i spokojne, ukierunkowane sesje ćwiczeń przyczyniają się do zadowolenia i spokoju psa.

Szkolenie i socjalizacja

Bracco Italiano jest ogólnie opisywany jako inteligentny i chętny do nauki, co zasadniczo może ułatwiać szkolenie, gdy tylko znajdzie się odpowiedni ton. Najlepiej sprawdza się pozytywne wzmocnienie połączone z konsekwencją i cierpliwością; ze względu na wrażliwą naturę źle reaguje na ostre korekty, co może działać kontrproduktywnie i osłabiać zaufanie. Wczesna i szeroka socjalizacja z różnymi ludźmi, psami, dźwiękami i otoczeniem jest ważna, by uzyskać zrównoważonego dorosłego psa, dobrze radzącego sobie z naturalną powściągliwością wobec obcych.

Pozostawanie samemu

Różne źródła opisują Bracco Italiano jako psa silnie przywiązanego do swojej rodziny, podatnego na lęk separacyjny. Nie istnieje stała, gwarantowana liczba godzin obowiązująca dla każdego psa; buduj zdolność pozostawania samemu stopniowo od młodego wieku, zaczynając od krótkich okresów i wydłużając je krok po kroku, obserwując sygnały stresu, takie jak nadmierne szczekanie, skomlenie czy zachowania destrukcyjne. Pies przyzwyczajany do długiej, codziennej nieobecności rodziny gorzej pasuje do tej rasy.

Warunki życia, klimat i podróże

Bracco Italiano najlepiej rozwija się w domu z ogrodem i bezpośrednim dostępem do terenów spacerowych lub naturalnych, choć przy odpowiedniej codziennej aktywności może przystosować się też do życia w mieście. Mieszkanie bez kompensującej codziennej aktywności jest mniej odpowiednie dla tej aktywnej rasy. Ze względu na krótką sierść pies jest wrażliwy na zimno; warto rozważyć ochronę podczas mrozu lub mokrych, chłodnych spacerów. Ciepło jest na ogół dobrze znoszone, ale jak u wszystkich psów, należy zachować ostrożność w najgorętszych porach dnia. Przy stopniowym przyzwyczajaniu Bracco Italiano dobrze adaptuje się do jazdy samochodem i podróży, a jego aktywna, ciekawa natura sprawia, że zwykle jest przyjemnym towarzyszem wypraw pieszych i wyjazdów w naturę.

Rozmiary, obroże i szelki

Zmierz obwód szyi w miejscu, gdzie ma leżeć obroża, zostawiając dwa palce luzu między obrożą a szyją, oraz obwód klatki piersiowej w najszerszym miejscu tuż za przednimi łapami. Rób to najlepiej, gdy pies spokojnie stoi w pozycji wyprostowanej, i mierz dorosłe psy okresowo ponownie, ponieważ masa mięśniowa i grubość sierści mogą się zmieniać. Ze względu na umięśnioną, głęboką klatkę piersiową u Bracco Italiano często sprawdza się regulowany model z odpowiednią szerokością pasa piersiowego. Kilka pasujących opcji z asortymentu Fidello:

• Obroża CHABA regulowana 25 mm x 60 cm — solidna, regulowana obroża taśmowa w największym dostępnym rozmiarze, pasująca do przeciętnego obwodu szyi tej rasy.
• Szelki CHABA regulowane nr 4 - obwód 70 cm — regulowane szelki taśmowe w największym dostępnym rozmiarze, odpowiednie dla dolnego zakresu obwodu klatki piersiowej tej rasy.
• Szelki CHABA regulowane nr 3 - obwód 60 cm — mniejszy wariant regulowanych szelek, przydatny przy mierzeniu i doborze właściwego rozmiaru u młodszych lub drobniejszych osobników.

Pielęgnacja

Krótka, gęsta sierść Bracco Italiano jest łatwa w pielęgnacji: cotygodniowe szczotkowanie gumową lub miękką szczotką wystarcza, by usunąć luźną sierść i utrzymać jej połysk. Kąp psa tylko w razie potrzeby, aby zachować naturalne oleje skóry. Długie, opadające uszy wymagają regularnej uwagi: sprawdzaj je regularnie pod kątem zabrudzeń, zapachu lub zaczerwienienia i czyść zgodnie z zaleceniami weterynarza, ponieważ opadające uszy są bardziej podatne na infekcje. Sprawdzaj też fałdy skórne wokół warg pod kątem nagromadzonej wilgoci. Utrzymuj krótkie pazury, regularnie szczotkuj zęby i po aktywności na dworze w trudnym terenie sprawdzaj łapy i skórę pod kątem zranień lub kleszczy.

Zdrowie

Bracco Italiano uchodzi ogólnie za rasę odporną i pracowitą, jednak jak w przypadku każdej rasy nie da się wykluczyć pewnych kwestii wymagających uwagi. U rasy opisywana jest zwiększona predyspozycja do dysplazji stawu biodrowego i łokciowego — schorzeń stawów częściej występujących u większych, szybko rosnących ras psów. Wymieniane są też choroby oczu, takie jak ektropium i entropium (odpowiednio wywinięcie i podwinięcie powieki). Ze względu na opadające uszy opisywane jest również zwiększone ryzyko zapaleń uszu. Podobnie jak u innych głębokoklatych, większych ras psów, czasem wymieniana jest również skrętka żołądka jako kwestia wymagająca uwagi; omów środki zapobiegawcze, takie jak rozłożenie posiłków i spokój wokół karmienia, z weterynarzem. Psy hodowlane w odpowiedzialnych hodowlach są zwykle badane pod kątem dysplazji stawu biodrowego i łokciowego oraz chorób oczu przed wykorzystaniem do hodowli. Niniejszy przegląd nie zastępuje diagnozy, leczenia ani porady weterynaryjnej; w razie wątpliwości lub dolegliwości zawsze skonsultuj się z weterynarzem.

Żywienie w poszczególnych fazach życia

Zapotrzebowanie energetyczne psa można oszacować za pomocą wzoru na spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne RER = 70 × (masa ciała w kg)^0,75, które następnie mnoży się przez współczynnik aktywności. Dla dorosłego Bracco Italiano o wadze około 30 kg i umiarkowanym do aktywnego poziomie ruchu RER wynosi około 900 kcal dziennie; przy współczynniku aktywności 1,6-1,8 dla aktywnego, niepracującego dorosłego psa dzienne zapotrzebowanie energetyczne wynosi około 1435-1615 kcal. Karma sucha dla dużych ras, taka jak Acana Adult Large Breed, zawiera zwykle wartość energetyczną rzędu 3500-3800 kcal (ME) na kilogram; przy orientacyjnej wartości 3600 kcal/kg daje to w przybliżeniu 400-450 gramów karmy dziennie, podzielone na co najmniej dwa posiłki. To przykładowe obliczenie i punkt wyjścia, a nie sztywny przepis: zawsze sprawdzaj dokładną wartość energetyczną na opakowaniu wybranej karmy i dostosuj ilość do rzeczywistej wagi, kondycji ciała i poziomu aktywności swojego psa.

Szczenięta dużych ras rosną szybko i potrzebują kontrolowanego, stopniowego wzrostu, by chronić stawy; podziel dzienną porcję na trzy do czterech mniejszych posiłków i kieruj się wskazówkami dotyczącymi wieku oraz oczekiwanej masy dorosłej na opakowaniu karmy dla szczeniąt dużych ras, takiej jak Acana Puppy Large Breed. U starszych psów zapotrzebowanie energetyczne często spada wraz z niższym poziomem aktywności; wtedy odpowiednia może być karma seniorska o obniżonej gęstości energetycznej i wsparciu stawów, taka jak Bosch Maxi Senior. W każdej fazie życia kontroluj wagę i kondycję ciała co dwa do czterech tygodni i dostosuj porcję; przy utrzymujących się wahaniach wagi lub wątpliwościach skonsultuj się z weterynarzem.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

Bracco Italiano wymaga znacznego codziennego nakładu czasu: solidna dawka ruchu, szkolenie węchowe lub posłuszeństwa oraz regularna kontrola uszu razem zajmują więcej czasu niż w przypadku mniej aktywnej lub mniejszej rasy. Ze względu na rozmiar koszty żywienia, wyposażenia, takiego jak obroże i szelki, oraz opieki weterynaryjnej są zwykle wyższe niż w przypadku mniejszych ras psów; dokładne kwoty różnią się znacznie w zależności od regionu, wyboru karmy i ubezpieczenia, dlatego licz się ze strukturalnie wyższym, choć niesprecyzowanym, obciążeniem finansowym i czasowym niż w przypadku małej lub mało energicznej rasy.

Zalety

• Łagodny, przywiązany charakter wobec własnej rodziny.
• Silny węch, idealny do gier węchowych i pracy tropieniowej.
• Łatwa w pielęgnacji, krótka sierść.
• Spokojne zachowanie w domu mimo dużej chęci do pracy na zewnątrz.
• Zwykle towarzyski wobec innych psów przy dobrej socjalizacji.

Wady i kwestie wymagające uwagi

• Znaczne codzienne zapotrzebowanie na ruch, mniej odpowiedni dla spokojnego stylu życia.
• Podatny na silne przywiązanie i ewentualny lęk separacyjny; nie nadaje się do częstego, długiego pozostawiania samemu.
• Może się ślinić przez luźne wargi.
• Opadające uszy wymagają regularnej kontroli, by zapobiegać infekcjom.
• Wyraźny instynkt myśliwski wymaga solidnego szkolenia smyczowego i bezpiecznie ogrodzonej przestrzeni na zewnątrz.

Dla kogo odpowiedni

Bracco Italiano dobrze pasuje do aktywnych osób lub rodzin, które codziennie poświęcają wystarczająco dużo czasu na ruch i pracę węchową, stosują pozytywne, cierpliwe metody szkolenia i mają ogród lub dobry dostęp do terenów naturalnych. Także osoby zainteresowane myślistwem, tropieniem lub innymi sportami kynologicznymi opartymi na węchu, a także rodziny ze starszymi, doświadczonymi w kontakcie z psami dziećmi, często znajdują w tej rasie przyjemnego towarzysza.

Dla kogo nieodpowiedni

Dla osób, które większość dnia spędzają poza domem, szukają psa czujnego lub obronnego, albo wolą spokojnego, mało wymagającego współlokatora bez wyraźnego instynktu myśliwskiego, Bracco Italiano jest mniej odpowiedni. Również dla życia w małym mieszkaniu bez kompensującej codziennej aktywności ta rasa nie jest oczywistym wyborem.

Odpowiedzialne pozyskanie, adopcja lub przekazanie psa

Wybierz najlepiej hodowcę zrzeszonego w uznanym związku hodowlanym rasy, który bada rodziców pod kątem dysplazji stawu biodrowego i łokciowego oraz chorób oczu przed wykorzystaniem ich do hodowli. Poproś o wyniki badań, odwiedź szczenięta u hodowcy i zwróć uwagę na czyste, sprzyjające socjalizacji środowisko wychowu. Zachowaj ostrożność wobec ogłoszeń z nietypowo niskimi cenami, natychmiast dostępnymi szczeniętami kilku ras jednocześnie lub hodowcą, który nie zadaje pytań o twoją sytuację życiową. Ponieważ Bracco Italiano jest w Polsce rasą stosunkowo rzadką, oferta psów potrzebujących nowego domu lub do adopcji jest ograniczona; w razie zainteresowania adopcją utrzymuj kontakt ze związkiem rasowym lub wyspecjalizowanym schroniskiem i bądź gotów uzbroić się w cierpliwość, aż pojawi się odpowiedni pies.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Bracco Italiano nadaje się do rodziny z dziećmi?
Rasa jest zwykle opisywana jako cierpliwa i łagodna, co może dobrze pasować do rodziny. To nie jest gwarancja: kontakt między psem a dzieckiem powinien zawsze odbywać się pod nadzorem, a ze względu na rozmiar niedostatecznie wyszkolony pies może przypadkowo przewrócić małe dziecko.

Ile ruchu potrzebuje Bracco Italiano?
Jako dorosły pies potrzebuje codziennie solidnej aktywności fizycznej, najlepiej łączącej spacery, swobodny ruch w bezpiecznym otoczeniu i aktywności związane z tropieniem. Dla osób o spokojnym stylu życia ta rasa jest mniej odpowiednia.

Czy Bracco Italiano to dobry pies stróżujący?
Nie w sensie psa obronnego czy agresywnego stróża. Wobec obcych może być początkowo powściągliwy, ale nadmiernie czujne lub agresywne zachowanie nie jest typowe dla tej rasy.

Czy Bracco Italiano może żyć z kotem?
To może dobrze funkcjonować, zwłaszcza gdy oba zwierzęta stopniowo i pod nadzorem przyzwyczajają się do siebie lub dorastały razem. Ze względu na silny instynkt myśliwski ostrożność pozostaje wskazana, zwłaszcza przy nieznanym kocie lub poza domem.

Czy Bracco Italiano to rzadka rasa w Polsce?
Tak, populacja jest stosunkowo niewielka w porównaniu z wieloma innymi rasami myśliwskimi. Oznacza to często dłuższy czas oczekiwania u uznanego hodowcy i ograniczoną ofertę psów do adopcji lub przekazania.

Ile czasu i kosztów wymaga ta rasa na co dzień?
Ze względu na rozmiar i zapotrzebowanie na ruch nakład czasu oraz koszty żywienia, wyposażenia i opieki weterynaryjnej są zwykle wyższe niż w przypadku małej lub mało energicznej rasy. Dokładne kwoty w dużej mierze zależą od regionu, wyboru karmy i ubezpieczenia.

Podsumowanie

Bracco Italiano łączy łagodny, wrażliwy charakter z silnym instynktem myśliwskim i znacznym zapotrzebowaniem na ruch. Dla tych, którzy mogą codziennie zapewnić czas i przestrzeń na ruch, pracę węchową i pozytywne szkolenie oraz szanują wrażliwą naturę tej rasy, będzie on wiernym, przywiązanym towarzyszem. Dla zapracowanej rodziny, która szuka przede wszystkim spokojnego, mało wymagającego psa, lub która regularnie spędza długie dni poza domem, prawdopodobnie lepiej sprawdzi się inna rasa. W razie wątpliwości co do dopasowania między twoim stylem życia a tą rasą, skontaktuj się z uznanym związkiem hodowlanym po indywidualną poradę.