Buldog amerykański

Buldog amerykański - silny pies gospodarski w dwóch typach budowy

Kto spotka buldoga amerykańskiego, widzi psa zbudowanego do pracy: szeroka głowa, głęboka klatka piersiowa, dużo mięśni. Rasa wywodzi się od buldogów, które na południu Stanów Zjednoczonych łapały i pędziły bydło na farmach oraz pilnowały podwórza i mienia. UKC opisuje go jako łagodnego i kochającego w rodzinie, ale też nieustraszonego. Ta druga część się liczy: żyjesz z pewnym siebie, silnym psem, którym musisz umieć kierować spokojnie i konsekwentnie.

Istnieją z grubsza dwa typy budowy, lżejszy, atletyczny typ Scott, czyli standard, oraz cięższy typ Johnson, czyli bully, z wieloma formami pośrednimi. Rasa pasuje do doświadczonych opiekunów, którzy mają czas, miejsce i krytyczne spojrzenie na hodowcę. Największym problemem jest połączenie siły, pewności siebie i ciała, które u cięższych typów i w upale szybko się przeciąża. Jako pierwszy pies rzadko jest najłatwiejszym startem.

Podstawowe dane

• Nazwa: buldog amerykański (angielska nazwa: American Bulldog)
• Pochodzenie: południe Stanów Zjednoczonych, wywodzi się z angielskich buldogów roboczych
• Uznanie: nie ma go w nomenklaturze FCI; uznany przez UKC (od 1 stycznia 1999, Guardian Dog Group); w AKC według źródeł wtórnych w Foundation Stock Service od 2019 roku
• Pierwotna funkcja: wszechstronny pies gospodarski: łapanie bydła i zwierzyny, pilnowanie, towarzystwo
• Wysokość w kłębie: samce 22 do 27 cali (około 56-69 cm), suki 20 do 25 cali (około 51-64 cm) według UKC
• Waga: UKC nie podaje przedziału wagi, tylko że powinna być proporcjonalna do wzrostu; opisy rasy podają orientacyjnie około 27-54 kg, samce cięższe od suk
• Długość życia: orientacyjnie około 10-13 lat według opisów rasy; nie znaleziono wiarygodnych danych populacyjnych
• Sierść: krótka i gęsta, najwyżej około 2,5 cm (1 cal)
• Umaszczenie: prawie wszystkie kolory i wzory, także białe z plamami i pręgowane; niedopuszczalne są jednolicie czarne, jednolicie niebieskie, merle, trójkolorowe oraz całkowicie czarna maska
• Ruch: orientacyjnie półtorej do dwóch godzin dziennie, rozłożone, z odpoczynkiem i zadaniami umysłowymi
• Szkolenie: chętny do nauki, ale siła i pewność siebie wymagają wczesnego, spokojnego budowania
• Pielęgnacja: sierść łatwa; uwaga na skórę, uszy, zęby i ochronę przeciwsłoneczną jasnych miejsc
• Samotność: budowana stopniowo, bez stałej liczby godzin
• Początkujący: zwykle nie nadaje się bez fachowego wsparcia

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• masz doświadczenie z dużymi, silnymi psami albo jesteś gotów stale korzystać z trenera z takim doświadczeniem;
• możesz zapewnić ogrodzony, bezpieczny teren na zewnątrz i codzienne spacery z miejscem na odpoczynek i pracę węchem;
• znajdziesz hodowcę lub organizację pośredniczącą, które w sposób weryfikowalny badają zdrowie i zachowanie;
• wcześniej sprawdziłeś, co o takim psie myślą wynajmujący, ubezpieczyciel i gmina.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• szukasz pierwszego psa, który sam się dostosuje;
• chcesz, aby obce psy zawsze mogły się swobodnie witać;
• musisz regularnie zostawiać psa samego na wiele godzin;
• wybierasz rasę głównie ze względu na ciężką sylwetkę lub imponujący wygląd.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Potoczna nazwa to buldog amerykański; międzynarodowo rasa nazywa się American Bulldog. FCI nie ujęła rasy w swojej nomenklaturze, więc hodowca nie może wystawić rodowodu FCI za pośrednictwem organizacji należącej do FCI, takiej jak Związek Kynologiczny w Polsce; psy są zwykle zarejestrowane w rejestrach amerykańskich lub innych prywatnych. Czy i jak krajowy związek kynologiczny w Holandii lub Belgii zajmuje się rasą, nie zostało dla tej strony potwierdzone. Zapytaj przy każdym szczeniaku, jaki rejestr wydał jaki rodowód.

Pomyłki są łatwe. Buldog angielski to wyraźnie mniejsza, krótkogłowa rasa. American Bully to osobna, młodsza rasa z własnym wzorcem. U samego buldoga amerykańskiego mówi się o liniach: linia Scott (także standard) jest bardziej atletyczna i smuklejsza, linia Johnson (także bully lub classic) jest cięższa z krótszym pyskiem, a wiele psów to hybrydy. Oznaczenie „Classic” lub „Standard” w ogłoszeniu nic więc nie mówi o zdrowiu.

Historia i pierwotna funkcja

Według UKC rasa wywodzi się od angielskich buldogów, które pędziły i łapały bydło oraz pilnowały mienia, zanim zakazano walk byków i pierwotny typ zniknął z Wielkiej Brytanii. Robotnicy-imigranci zabrali swoje psy robocze na amerykańskie Południe, gdzie drobni farmerzy używali ich do wielu zadań, m.in. do łapania swobodnie pasącego się bydła i dzików.

Pod koniec II wojny światowej rasa była prawie wymarła. John D. Johnson i Alan Scott wraz z innymi hodowcami odbudowali ją; z ich linii pochodzą dwa najbardziej znane typy. To tłumaczy, co zauważasz w domu: pies z chwytem, wytrwałością i własnym zdaniem, który szybko przechodzi do działania pod wpływem bodźców z zewnątrz.

Wygląd i cechy fizyczne

UKC opisuje potężnego, atletycznego, krótkowłosego psa, silnie umięśnionego i mocnego w kościach, o ciele nieco dłuższym niż wysokim. Głowa jest duża i szeroka, z boku z głębokim, gwałtownym stopem; czaszka jest płaska i szeroka, kufa szeroka i gruba. U typu bully kufa jest krótsza (25-35 procent długości głowy) niż u typu standard (30-40 procent). Zbyt wąska czaszka lub kufa to poważna wada, a pies z trudnościami w oddychaniu na ringu jest dyskwalifikowany.

Nozdrza są szeroko otwarte, oczy średniej wielkości, okrągłe do migdałowych; dozwolone są wszystkie kolory, preferowany jest ciemnobrązowy. Uszy są małe do średnich i wysoko osadzone: zwisające, półstojące lub różyczkowe. Szyja jest umięśniona, klatka piersiowa głęboka i umiarkowanie szeroka, grzbiet mocny. Ogon jest gruby u nasady, nisko osadzony i sięga stawu skokowego. Przycinanie uszu i kupirowanie ogona jest w USA osobistym wyborem, ale w Holandii i wielu innych krajach jest zakazane; UKC nie karze za naturalny ogon ani naturalne uszy. Samce są zwykle większe i bardziej umięśnione niż suki. Szczenięta mają mniej wyraźną głowę i lżejsze ciało; wzorzec nie podaje dla nich osobnych miar.

Charakter i temperament

UKC opisuje buldoga amerykańskiego jako łagodnego, kochającego towarzysza domowego, który jednocześnie jest dość nieustraszony, by stawić czoła zagrożeniu. Młode psy są według tego samego wzorca często nieco powściągliwe wobec obcych, a około półtora roku życia ich pewność siebie rośnie. Wyraźna agresja lub skrajna lękliwość to dyskwalifikujące wady we wzorcu.

W codziennym życiu opisuje się często psa silnie związanego z rodziną, zabawowego i czujnego. Wiele psów chce być blisko swoich ludzi i w zabawie jest fizycznie szorstkich, nawet jeśli mają dobre intencje. Niektóre w miarę dorastania stają się bardziej wybiórcze wobec obcych psów; nie ma tego we wzorcu, ale w praktyce często się to zgłasza i jest to cecha indywidualna. To, jak szybko pies dochodzi do siebie po napięciu, warto ocenić u hodowcy i u rodziców.

Dzieci, psy, koty i goście

Niemowlęta i małe dzieci: przy swojej wadze i entuzjazmie nawet łagodny pies może przewrócić dziecko; nigdy nie zostawiaj bez nadzoru i ucz dzieci spokoju. Starsze dzieci: mogą pomagać w szkoleniu i spacerach, ale dorosły zachowuje kontrolę nad psem tej wielkości.

Inne psy: wprowadzaj obce psy w kontrolowany sposób i starannie wybieraj spotkania. Psy w gospodarstwie domowym mogą często dobrze razem żyć, jeśli do siebie pasują, także pod względem płci i energii. Koty i drobne zwierzęta: wczesne przyzwyczajanie pomaga, ale historia pracy przy bydle i zwierzynie oznacza, że biegnące zwierzę może być wyzwalaczem. Goście i kurierzy: jest czujny; ćwicz spokojne powitanie, na przykład na stałym miejscu, i nie pozwalaj gościom szukać niekontrolowanego kontaktu.

Instynkty i codzienne zachowanie

Zadaniem, do którego go hodowano, było łapanie i przytrzymywanie bydła i dzików. Wymaga to siły, odwagi i wytrwałości, a widać to po tym, jak ciągnie, napiera, chwyta i nie odpuszcza. Ponadto do rasy należy pilnowanie podwórza i mienia: zwraca uwagę na to, co dzieje się na zewnątrz, i to zgłasza.

Co widzi opiekun: psa, który używa swojego ciała, w zabawie potrafi mocno się zderzyć, trzyma przedmioty i z trudem je puszcza, a przy gościu lub obcym przy płocie od razu się eksponuje. Wymiana, puszczanie i spokojny powrót po bodźcach nie są więc ćwiczeniami luksusowymi, ale podstawowymi umiejętnościami.

Ruch w każdej fazie życia

Szczenię: krótkie, swobodne okresy zabawy na antypoślizgowym podłożu i dużo odpoczynku; unikaj dużo skakania, chodzenia po schodach i długich wymuszonych dystansów, dopóki rośnie. Pies dorastający: siła i pewność siebie rosną, podczas gdy kontrola impulsów jeszcze się cofa; pracuj nad chodzeniem na smyczy, przywołaniem i spokojem oraz stopniowo buduj kondycję. Pies dorosły: orientacyjnie półtorej do dwóch godzin dziennie, rozłożone na spacery, szkolenie, węszenie i odpoczynek, dostosowane do kondycji i typu. Senior: krótsze, spokojniejsze rundy, uwaga na stawy i wagę oraz weterynarz przy kulawiźnie lub sztywności.

Upał wymaga ostrożności, zwłaszcza u cięższych typów i psów o szerokiej głowie: ćwicz wcześnie lub późno, zapewnij wodę i cień i przerwij znacznie przed przegrzaniem. W okresie wzrostu nie należy stosować długotrwałego obciążenia.

Wyzwania umysłowe i praca

Odpowiednie zajęcia nadają siłę i rozumowi kierunek: zabawy w szukanie i praca węchem, zabawy w przeciąganie z jasnymi zasadami rozpoczynania i kończenia, solidne spacery, posłuszeństwo oraz ćwiczenia świadomości ciała i równowagi. Kontrolowana praca ciągowa w odpowiednich szelkach może być ujściem dla energii, dopiero gdy pies jest w pełni dorosły. Ćwiczenia ochronne nie są celem samym w sobie i należą wyłącznie do fachowego prowadzenia.

Szkolenie i socjalizacja

Pracuj z nagrodami, krótkimi sesjami i jasnymi, przewidywalnymi zasadami. Ostre konfrontacje lub fizyczne korekty zwiększają ryzyko przy silnym, pewnym siebie psie. Zacznij wcześnie od chodzenia na smyczy bez ciągnięcia, czterech łap na ziemi, wymiany, puszczania, czekania przy drzwiach i spokojnego witania gości. Ćwicz czynności pielęgnacyjne i weterynaryjne, takie jak uszy, łapy i zęby, oraz pozytywnie przyzwyczajaj psa do odpowiedniego kagańca na podróże i do weterynarza.

Socjalizacja oznacza naukę neutralnego zachowania wobec ludzi, psów, ruchu ulicznego i dźwięków, a nie witanie wszystkich. Buduj przywołanie na długiej lince i puszczaj luzem tylko tam, gdzie jest to bezpieczne i dozwolone. Wcześnie skorzystaj z pomocy behawiorysty przy atakach, obronie jedzenia lub zabawek albo niepewności.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma stałej normy liczby godzin. Wiele psów tej rasy jest silnie zwróconych ku swoim ludziom i może się nudzić, wyć lub niszczyć, jeśli zostaje samo zbyt długo lub zbyt wcześnie. Buduj samotność od sekund do minut, zapewnij spokój i zajęcie oraz sprawdzaj kamerą, jak pies naprawdę się zachowuje. Jeśli dzień pracy jest długi, opiekun, dog-sitter lub psie przedszkole jest często rozsądniejsze niż liczenie na to, że się uda.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Mieszkanie w bloku: tylko przy wystarczającej codziennej aktywności, treningu spokoju i budynku, który zniesie rozmiar, wagę i możliwe dźwięki; schody i śliskie podłogi wymagają uwagi. Szeregowiec i miasto: weź pod uwagę wąskie korytarze, ruch i mało miejsca do biegania. Dom wolnostojący i wieś: przestrzeń pomaga, ale ogród nie zastępuje spacerów ani wspólnej aktywności. Mocne, wysokie ogrodzenie jest rozsądne przy rasie siłowej i stróżującej; uważaj na zwierzynę, bydło i sąsiadów.

Upał jest punktem uwagi, zimno i deszcz lepiej znosi się przy krótkiej sierści i suchym legowisku. Sprawdź z wyprzedzeniem zasady dotyczące transportu, zakwaterowania, ubezpieczenia i gminy. Solidne legowisko, na którym pies może się wyciągnąć, to miejsce odpoczynku: zmierz psa od nosa do nasady ogona i dodaj około 15-30 cm, i patrz na rzeczywistą powierzchnię leżenia, bo grube brzegi zabierają miejsce. Zobacz kosze, poduszki i koce.

Rozmiary, obroże i szelki

UKC podaje tylko wysokość w kłębie (samce 22-27 cali, suki 20-25 cali). Dla obwodu szyi i klatki piersiowej nie istnieje dla tej rasy wiarygodny, udokumentowany wzorzec, już ze względu na różnice między dwoma typami. Dlatego nie podajemy stałych miar; zmierz własnego psa.

Pomiar: obejmij szyję miękką miarką w miejscu, gdzie leży obroża, zostawiając miejsce na dwa palce. Zmierz klatkę piersiową w najszerszym miejscu, około szerokości dłoni za łapami przednimi, także z miejscem na dwa palce. Porównaj z zakresem produktu. Szeroka szyja u ciężkiego typu może wymagać większej obroży niż u smukłego typu o tej samej wysokości w kłębie. Przy rozmiarze granicznym wybierz większy rozmiar lub model z większą regulacją. Szelki muszą zostawiać barki wolne, nie ocierać pach i nie mogą dać się zsunąć przez głowę.

Ponieważ w polskim asortymencie nie zweryfikowaliśmy produktu, który z pewnością pasuje do tej rasy, nie polecamy konkretnych obroży ani szelek; sprawdź wymiary w opisie wybranego produktu i porównaj z pomiarem swojego psa. Więcej wyboru znajdziesz w kategorii uprzęże. Szelki samochodowe nie są dowodem bezpieczeństwa w razie kolizji; stosuj się do instrukcji produktu.

Pielęgnacja

Szczotkowanie: raz w tygodniu gumową szczotką usuwa martwy włos; częściej w okresie linienia. Czesanie, trymowanie i rozczesywanie kołtunów nie są potrzebne. Kąpiel tylko przy zabrudzeniu, szamponem dla psów, dokładnie spłukać i osuszyć. Uszy: sprawdzaj zaczerwienienie, zapach lub dużo woskowiny, zwłaszcza przy uszach zwisających; dolegliwości niech oceni weterynarz. Oczy i skóra: zwracaj uwagę na fałdy wokół głowy, jeśli pies je ma, i utrzymuj je w suchości; uważaj na zaczerwienienie, łupież lub łyse miejsca. Jasna lub słabo pigmentowana skóra, na przykład na białym brzuchu lub nosie, może być wrażliwa na słońce.

Łapy: sprawdzaj opuszki po gorącym lub szorstkim podłożu. Utrzymuj pazury krótko i regularnie myj zęby. Ślinienie zależy od typu głowy; przy luźniejszych wargach może być wyraźne po piciu lub wysiłku. Krótka sierść linieje przez cały rok; salon groomerski nie jest potrzebny. Przyzwyczajanie do wszystkich zabiegów zaczyna się już u szczeniaka.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Wzorzec UKC nie ma osobnego akapitu o zdrowiu, ale prosi hodowców i sędziów o unikanie przesady szkodzącej zdrowiu i dyskwalifikuje m.in. problemy z oddychaniem, głuchotę, albinizm i wnętrostwo. Formalnego, szeroko uznanego programu badań przesiewowych tej rasy dla Europy nie znaleziono; międzynarodowe bazy danych o zdrowiu wymieniają jednak testy DNA dla tej rasy.

U rasy opisuje się zwiększoną skłonność do dziedzicznej choroby neurologicznej, neuronalnej lipofuscynozy ceroidowej (NCL, zwanej też NCL10), oraz do dziedzicznej choroby skóry, ichtiozy. Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają zwierzęta rodzicielskie testem DNA na obie; wynik pokazuje status psa, ale nic nie mówi o jego ogólnym zdrowiu. Jeśli chodzi o biodra i łokcie, ciężkie, umięśnione psy mogą być na to wrażliwe; zapytaj o ocenę rentgenowską rodziców i obserwuj swobodę ruchu. U rasy opisuje się też choroby skóry, w tym alergię. Nie każdy pies rozwija te choroby.

Wybierz psa, który swobodnie oddycha i się porusza; zbyt krótka kufa lub nadwaga pogarszają regenerację i tolerancję upału. Omów indywidualne objawy z weterynarzem, takie jak kulawizna, duszność, uporczywe problemy skórne lub zmiana zachowania.

Żywienie w każdej fazie życia

Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, wagi, wieku, kondycji ciała i aktywności. Traktuj opakowanie jako punkt wyjścia, kontroluj wagę i dostosowuj stopniowo; przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach zapytaj weterynarza.

Metoda: ustal aktualną wagę i oblicz energię spoczynkową RER = 70 × masa ciała w kg do potęgi 0,75. Dla psa o masie 40 kg to około 1 110 kcal; przy 27 kg około 830 kcal, a przy 55 kg około 1 410 kcal. Dzienne zapotrzebowanie jest wyższe, często z grubsza 1,4-2-krotność RER, zależnie od aktywności, typu i kondycji; to szacunek startowy, nie zalecenie. Licz z wartością ME wybranej karmy: gramy dziennie = kcal dziennie ÷ ME w kcal/kg × 1000. Nie podajemy przykładu w gramach, bo zależy on od wybranej karmy. Oceń wagę i kondycję ciała po dwóch do czterech tygodniach.

Szczenię: wybierz kompletną karmę dla szczeniąt ras dużych, utrzymuj wzrost spokojny i szczupły i rozdziel dzienną porcję na kilka posiłków; nie dodawaj wapnia bez weterynarza. Dorosły: zwykle dwa posiłki, ze spokojem wokół jedzenia. Senior: dostosuj do aktywności, masy mięśniowej i zębów, nie tylko do wieku. Wyczuj żebra: powinny być wyczuwalne bez warstwy tłuszczu, z talią widoczną od góry. Smakołyki się liczą; odejmij je od dziennej porcji. Świeża woda jest zawsze dostępna. Do poszczególnych faz życia zobacz karma dla szczeniąt i karma dla starszych psów.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

Licz się z dużym codziennym nakładem czasu na ruch, szkolenie i odpoczynek. Karma: duży wydatek ze względu na wagę psa. Ubezpieczenie i weterynarz: wysokie do średniego, z rezerwą na nieprzewidziane koszty dotyczące stawów i skóry. Sierść i salon: niskie. Szkolenie i wsparcie: wysokie, zwłaszcza w pierwszym roku. Wyposażenie: solidne szelki, solidna smycz i duże legowisko lub klatka. Miejsce i transport: duży samochód pomaga. Nie podajemy stałych kwot; poproś o aktualne ceny i oferty.

Zalety

• Lojalny i silnie związany z rodziną;
• atletyczny i chętny do pracy, dobry do wspólnego sportu i szkolenia;
• krótka, łatwa w pielęgnacji sierść;
• wzorzec UKC wyraźnie wymaga funkcjonalnej budowy i braku przesady szkodzącej zdrowiu.

Wady i punkty uwagi

• Dużo siły i pewności siebie: prowadzenie wymaga doświadczenia i konsekwencji;
• możliwa wybiórczość wobec obcych psów;
• choroby dziedziczne, dla których istnieją testy DNA, i obciążenie stawów u cięższych typów;
• wrażliwy na upał i nadwagę;
• brak uznania FCI i zmienna jakość hodowli, więc potrzebny krytyczny wybór.

Dla kogo

Dla dorosłego, doświadczonego domu z miejscem i czasem, który chce prowadzić pewnego siebie psa spokojnie i konsekwentnie oraz potrafi zaplanować codzienny ruch i szkolenie. Jesteś gotów krytycznie oceniać hodowców, sprawdzać wyniki badań zdrowotnych i zapoznać się z zasadami wynajmującego, ubezpieczyciela i gminy. Widzisz psa jako członka rodziny z zadaniem, a nie jako wizerunek.

Dla kogo nie

Nie dla tego, kto szuka łatwego pierwszego psa, regularnie bywa poza domem przez długie dni, oczekuje swobodnego kontaktu z obcymi psami albo wybiera psa dla twardego wizerunku. Także nie dla domów z małymi dziećmi, które nie mają czasu na stały nadzór, ani dla tych, którzy nie utrzymają ciężkiego typu przy ciągnięciu lub wystraszeniu.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Pytaj o wyniki: status DNA w kierunku NCL i ichtiozy, wyniki badań bioder i łokci oraz ogólną ocenę. Odwiedź miejsce wychowu, poznaj matkę i najlepiej innych dorosłych krewnych oraz obserwuj, jak rodzice chodzą, oddychają i reagują na obcych. Szczenię nie opuszcza miotu przed ósmym tygodniem. Sprawdź paszport, mikroczip i szczepienia oraz pochodzenie rodowodu. Unikaj przekazania na parkingu, kilku od razu dostępnych miotów, presji na szybką płatność i hodowców selekcjonujących tylko według typu lub koloru.

Ponieważ rasa nie jest uznana przez FCI, nie ma jednolitej kontroli hodowców; zapytaj w klubie rasy lub rejestrze. W przypadku przekazania opcją są schroniska i organizacje specjalizujące się w rasie; bądź szczery co do swojej sytuacji mieszkaniowej. Przy imporcie sprawdź zasady transportu, wieku i zdrowia.

Najczęstsze pytania o buldoga amerykańskiego

Czy buldog amerykański to pies dla początkujących? Zwykle nie; siła i pewność siebie wymagają doświadczenia lub dobrego prowadzenia.

Czy rasa jest zakazana w Holandii lub Belgii? W źródłach, z których korzystaliśmy, nie potwierdzono oficjalnego ogólnokrajowego ograniczenia. Gminy, wynajmujący, ubezpieczyciele i przewoźnicy mogą mieć własne zasady; sprawdź to wcześniej. W innych krajach mogą obowiązywać inne zasady, których nie sprawdzaliśmy.

Czy może żyć z dziećmi? Możliwe, przy stabilnym psie i nadzorze dorosłego; jego waga i zabawa mogą być zbyt szorstkie dla małych dzieci.

Czy może żyć z kotami? Czasem, po wczesnym przyzwyczajeniu; zachowanie robocze pozostaje indywidualne.

Czy może biegać luzem? Tylko tam, gdzie jest to bezpieczne i dozwolone, po dużej ilości treningu przywołania i puszczania.

Jaka jest różnica między Standard a Classic? Typ standard (Scott) jest lżejszy i bardziej atletyczny z dłuższą kufą; typ classic (Johnson, bully) jest cięższy z krótszą kufą. Wiele psów to hybrydy, więc zawsze oceniaj konkretnego psa i jego rodziców.

Podsumowanie

Największą siłą buldoga amerykańskiego jest połączenie więzi z rodziną i chęci do pracy; największym wyzwaniem jest codzienne, bezpieczne i spokojne kierowanie tą siłą. Idealny opiekun jest doświadczony, krytyczny przy wyborze hodowcy i gotowy na długotrwałe szkolenie. Kto szuka wygody, imponującego wyglądu lub psa na długie dni w samotności, lepiej wybierze inną rasę. Warunkiem jego dobrostanu jest swobodnie oddychający, zdrowo zbudowany osobnik z życiem pełnym odpowiedniego ruchu i jasnych granic.