Chinese Imperial Dog

Chinese Imperial Dog - bardzo mały typ shih tzu bez statusu rasy

Chinese Imperial Dog nie jest odrębną rasą FCI, lecz nazwą, pod którą hodowcy sprzedają shih tzu wyraźnie mniejszego, niż dopuszcza wzorzec rasy. To znaczy: ta sama długa sierść, ten sam krótki pysk i ten sam charakter psa do towarzystwa, w ciele ważącym zwykle poniżej czterech kilogramów. Problemem jest właśnie rozmiar. Im mniejszy pies, tym większe ryzyko niskiego poziomu cukru we krwi, problemów z zębami i delikatności, a dla bardzo małych psów nie ma wiarygodnych danych zdrowotnych. Kto chce shih tzu, często lepiej, ze względu na dobrostan zwierzęcia, wybierze psa mieszczącego się we wzorcu. Ten artykuł wyjaśnia, co ta nazwa znaczy, a czego nie, czego taki pies wymaga na co dzień i co sprawdzić, zanim zarezerwujesz szczeniaka.

Podstawowe informacje

• Nazwa: Chinese Imperial Dog; także Imperial Shih Tzu, Micro Shih Tzu i "teacup Shih Tzu" (nazwy handlowe)
• Status: nieuznawany przez FCI; FCI zna tylko shih tzu (wzorzec nr 208)
• Klasyfikacja: mniejsza odmiana shih tzu, sporna jako osobna rasa
• Pochodzenie: typ shih tzu pochodzi z Tybetu/Chin; typ pomniejszony powstał przez selekcję w XX wieku (orientacyjnie)
• Pierwotna funkcja: pies do towarzystwa
• Grupa rasy (shih tzu): grupa 9 FCI, sekcja 5, rasy tybetańskie
• Wysokość w kłębie: orientacyjnie do około 23 cm; wzorzec FCI dla shih tzu podaje maksymalnie 27 cm
• Waga: orientacyjnie poniżej około 4 kg; wzorzec shih tzu podaje 4,5–8 kg (idealnie 4,5–7,5 kg)
• Oczekiwana długość życia: niewystarczające dane; dla standardowych shih tzu brytyjskie badanie podaje medianowy wiek w chwili śmierci 12,7 roku
• Sierść: długa, gęsta i niekręcona, dopuszczalna lekka fala (wzorzec shih tzu)
• Umaszczenie: wszystkie kolory oprócz merle (wzorzec shih tzu)
• Ruch: niski do umiarkowanego, krótkie spacery i zabawa w domu
• Trudność szkolenia: średnia; łagodny, ale uparty, a nauka czystości wymaga czasu
• Pielęgnacja: wysoka dla sierści, oczu i zębów
• Sam w domu: tylko po stopniowym przyzwyczajaniu; silna potrzeba towarzystwa
• Klimat: wrażliwy na upał i zimno z powodu krótkiego pyska, małego ciała i niewielkich rezerw
• Początkujący: tylko z dobrym wsparciem; rozmiar wymaga codziennej dodatkowej uwagi

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• chcesz psa typu shih tzu i jesteś gotów codziennie pilnować żywienia, zębów, oczu i sierści;
• masz spokojny dom, w którym nikt nie nadepnie psa ani go nie upuści;
• bierzesz psa najlepiej od hodowcy, który utrzymuje go w standardzie shih tzu lub blisko niego;
• możesz zachować rezerwę na weterynarza na zęby i oczy.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• szukasz przede wszystkim psa, który pozostanie możliwie najmniejszy;
• masz małe dzieci, które chcą nosić psa lub brać go do zabawy;
• musisz długo zostawiać psa samego lub masz mało czasu na szczotkowanie i pielęgnację zębów;
• szukasz psa z udowodnienie zdrowymi rodzicami i oficjalną rodowodową dokumentacją.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

FCI uznaje shih tzu jako rasę (wzorzec nr 208, grupa 9, sekcja 5) o wysokości w kłębie maksymalnie 27 cm i wadze 4,5–8 kg. Odrębna rasa "Chinese Imperial Dog" nie figuruje w nomenklaturze FCI. Według źródeł wtórnych amerykański związek kynologiczny AKC również zalicza tego psa do shih tzu, a nie do osobnej rasy; źródło jest wtórne i nie zostało potwierdzone przez samo AKC.

Dla nazwy często odwołuje się do małych rejestrów, takich jak National Canine Association, Certified Pet Registration i Dog Registry of America. Nie da się ustalić, jak poważne i aktywne są; jedno źródło podaje, że Chinese Imperial Dog Registry of America wygląda na rozwiązany. Opowieści, że rasa istniała niezależnie od "wieków", nie zostały niezależnie zweryfikowane. Dlatego ta strona opisuje ją jako sporą, mniejszą linię shih tzu.

Nie myl go z japońskim chinem, którego przydomek "imperial" odnosi się do dawnego chińskiego typu psa, ani z pekinęczykiem: to odrębne, uznane rasy. Kto szuka uznanej rasy, lepiej niech spojrzy na shih tzu. Opis rasy: wzorzec FCI 208.

Historia i pierwotna funkcja

Shih tzu to dawny typ psa do towarzystwa o korzeniach w Tybecie, utrzymywany w Chinach w pałacach. FCI opisuje rasę jako rozwiniętą w Chinach i wspomina, że egzemplarze trafiły na Zachód dopiero po 1912 roku. Pomniejszony Imperial jest znacznie młodszy: pewien serwis o rasach podaje, że hodowcy od lat siedemdziesiątych wybierali najmniejsze psy w swoich liniach. To jedno źródło, a nie badanie kynologiczne, więc traktuj to jako wskazówkę.

"Cesarskie" w nazwie to marketing, a nie dowodliwy fakt historyczny. Prawdziwe jest to, że również pierwotny typ był psem do towarzystwa w domu, a nie psem pracującym. Jego zadaniem było być obecnym. To tłumaczy, dlaczego może być tak przywiązany i z trudem zostaje sam.

Wygląd i cechy fizyczne

Wygląd odpowiada shih tzu: krótki, szeroki pysk, duże ciemne oczy i bujna sierść z typową "twarzą chryzantemy" dzięki włosom rosnącym ku górze na grzbiecie nosa. Wzorzec wymaga dużych, okrągłych, nieuwypukłych oczu i prostego grzbietu, z bujnie owłosionym ogonem noszonym nad grzbietem. Budowa jest zwarta: nieco dłuższy niż wysoki, na krótkich nogach.

U Imperiala wszystko jest jeszcze mniejsze. Bardzo małe psy mają drobniejszy szkielet, mniejsze szczęki i mniej rezerw. Szczeniak może wyglądać bardzo drobno i niewinnie; patrz na dorosłych rodziców, by zobaczyć, jaki rozmiar i budowę otrzymasz.

Charakter i temperament

Wzorzec określa shih tzu jako inteligentnego, aktywnego, czujnego, przyjaznego i niezależnego. Mniejsza odmiana ma zwykle ten sam charakter: przywiązana, obecna i uparta. Upór ujawnia się w drobiazgach, jak odmowa pewnej trasy albo leżenie na kanapie, dopóki nie otworzysz okna.

Z powodu rozmiaru szybciej bywa przytłoczony przez duże lub głośne psy i dzieci. Płochliwość i niepewność wiążą się z predyspozycją, socjalizacją i zdrowiem; pies z bólem lub trudnościami w oddychaniu może również zmienić zachowanie. Surowe traktowanie nie pasuje do tak małego ciała.

Dzieci, psy, koty i goście

• Niemowlęta i małe dzieci: przy psie poniżej czterech kilogramów ryzyko jest duże. Małe dziecko może go upuścić, usiąść na nim lub ściskać. Zawsze trzymaj psa i małe dziecko osobno i pod bezpośrednią kontrolą.
• Starsze dzieci: dobrze, o ile nauczą się podnosić psa obiema rękami lub pozwalać mu siedzieć. Zabawa piłką czy bieganie nie jest dla dziecka bez nadzoru.
• Obce psy: zawsze mały pies, duże ryzyko. Psłona labrador może go skrzywdzić bez złej woli. Wybieraj spotkania ze spokojnymi, znanymi psami.
• Współlokatorzy i koty: zwykle dobrze po stopniowym zapoznaniu. Przy większym psie lub kocie w domu musi mieć bezpieczne miejsce schronienia.
• Goście i kurierzy: często zgłasza krótko, a potem chce kontaktu. Ustaw bramkę lub matę, by nie wchodził pod nogi ani nie został nadepnięty.

Instynkty i codzienne zachowanie

Nie ma funkcji myśliwskiej ani zadania roboczego: najważniejszym instynktem jest być przy swoich ludźcich. W praktyce widać to po tym, że chodzi za nimi, chce na kolana i protestuje, gdy tylko drzwi się zamykają. Zgłasza gości i kurierów, zwykle krótkim, wysokim szczekaniem. Odpowiedz spokojem i stałym miejscem zamiast brać go na ręce; to uczy go, że szczekanie działa.

Z powodu rozmiaru jest też zależny od twojej uwagi na bezpieczeństwo: schody, kanapy, wysokie skoki i drzwi są dla niego stosunkowo niebezpieczne. Ucz go od małego czekać zamiast skakać.

Ruch w poszczególnych fazach życia

• Szczeniak: krótkie, spokojne wyjścia i dużo snu. Nie pozwalaj szczeniakowi skakać z wysokiej kanapy ani ze schodów; złamania i zwichnięcia to realne ryzyko u bardzo małych psów. Karm bez długich przerw między posiłkami.
• Młody pies: ćwicz chodzenie na smyczy i przywołanie, a spacery wydłużaj powoli. Stosuj szelki zamiast obroży.
• Dorosły: kilka krótkich do średnich spacerów i zabawa w domu. Przydatna wskazówka: ruch codziennie, bez wysiłku w upale lub przy trudnościach z oddychaniem. To nie jest sztywna norma.
• Senior: krótkie, częściej powtarzane rundki i antpoślizgowe ppodłogi w domu. Kaszel, kulawizna lub unikanie skoków to sprawa dla weterynarza.

Przy ciepłej pogodzie wychodź wcześnie lub póſno; krótki pysk słabo chłodzi. Przy zimnie pomaga ubranko, bo małe ciało szybko traci ciepło.

Wyzwania umysłowe i zadania

Imperial potrzebuje przede wszystkim spokojnej różnorodności. Mata węchowa, zabawy w szukanie z kawałkami karmy z dziennej porcji, krótkie sztuczki i spokojne posłuszeństwo pasują do jego chęci uczenia się i kosztują niewiele wysiłku fizycznego. Unikaj skoków, ganiania za piłką i agility na wysokości. Ogranicz sesję do kilku minut i kończ, gdy jeszcze ma ochotę.

Szkolenie i socjalizacja

Ćwicz z nagrodą małymi, krótkimi krokami. Wcześnie ćwicz matę dla gości, stanie spokojnie przy grzebieniu i suszarce, mycie zębów i szelki, które zaakceptuje bez paniki. Nauka czystości wymaga u małych ras często dodatkowej cierpliwości, a mały pęcherz oznacza częstsze wyjścia. Z powodu rozmiaru spacer z wieloma bodźcami szybko staje się przytłaczający: od czasu do czasu buduj spokojne spotkania i pozwól mu się wycofać, jeśli chce.

Unikaj sytuacji, w której jest zawsze noszony. Pies, który wszystko widzi z twoich rąk, nie uczy się sam radzić sobie ze światem i może stać się niepewny.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma bezpiecznej liczby godzin obowiązującej każdego psa. Imperial jest ze względu na swoją historię silnie nastawiony na ludzi, a bardzo mały pies ma dodatkowe ryzyko w godzinach bez jedzenia. Zacznij od sekund i zwiększaj spokojnie. Przygotuj bezpieczną, małą przestrzeń bez niebezpiecznych wysokości. Wycie, drżenie, brak apetytu lub załatwianie się w domu oznaczają, że krok był zbyt duży. Przy długich dniach pracy opieka jest uczciwszym wyborem.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Mieszkanie w bloku jest w porządku; większym tematem są schody i kanapy. Pies tej wielkości bywa przeoczony i może utknąć albo wypaść z ręki, więc zadbaj o stopnie, bramkę i ogrodzenie bez dziur. Ogród nie zastępuje spacerów i spotkań.

Upał jest poważnym ryzykiem z powodu krótkiego pyska; nigdy nie zostawiaj go w zaparkowanym aucie i unikaj wysiłku na słońcu. Zimno i deszcz szybko chłodzą małe ciało. Podróżuj w solidnej, zamkniętej torbie transportowej lub z dobrze dopasowanymi szelkami samochodowymi i sprawdź przy podróży samolotem lub pociągiem aktualne zasady przewoźnika i kraju; różnią się w zależności od kraju.

Rozmiary, obroże i szelki

Zmierz szyję w miejscu, gdzie leży obroża, oraz obwód klatki piersiowej w najszerszym miejscu tuż za przednimi łapami, miękką taśmą i z lekko dociśniętą sierścią. Dla bardzo małego psa nie ma udokumentowanych wymiarów rasowych; rozrzut między osobnikami jest duży. Pod szelki mieszczą się około dwa palce, a pas pod pachą leży za przednią łapą, by barki pozostały wolne. Szelki zasługują przy krótkim pysku i wrażliwych drogach oddechowych na pierwszeństwo przed obrożą na naciągniętej smyczy. Zmierz ponownie po strzyżeniu.

Aktualna opcja dla bardzo małego psa to szelki CHABA nr 1 (obwód 40 cm), niebieskie; to jeden rozmiar, więc sprawdź go z własnym pomiarem, bo bardzo małe psy mogą mieć mniejszy obwód. Przy rozmiarach granicznych wybierz taki, w którym mieszczą się dwa palce. Miejsce do leżenia lub transporter powinno mieć tylko kilkadziesiąt centymetrów długości; pies musi móc w nim stanąć, obrócić się i leżeć na boku.

Pielęgnacja

• Szczotkowanie i czesanie: codziennie, cienkimi warstwami aż do skóry. Pachy, pachwiny, za uszami, broda i miejsce pod szelkami filcują się najpierw. Nie pociągaj za supeł; ostrożnie go rozdziel.
• Linienie: niewiele wypadającej sierści, ale luźne włosy zostają w futrze; bez czesania tworzą kołtuny.
• Trymowanie lub strzyżenie: FCI zaleca upinanie włosów na głowie bez ozdób. Krótkie, praktyczne strzyżenie jest w porządku dla psa domowego; krótko znaczy mniej czasu suszenia, a nie brak pielęgnacji.
• Kąpiel i suszenie: szamponem dla psów i suszenie do skóry. Małe ciało szybko stygnie, więc susz ciepłym powietrzem.
• Oczy: trzymaj włosy z dala od oczu i codziennie sprawdzaj zaczerwienienie, mruganie lub wyciek. Oczy to punkt uwagi (zob. zdrowie).
• Uszy: włosy i wilgoć zostają w uszach; zapach, ból lub uporczywe drapanie niech oceni weterynarz.
• Zęby: szczotkuj najlepiej codziennie. Małe szczęki mają mało miejsca, zęby stoją ciasno, a zęby mleczne mogą zostać.
• Pazury i łapy: przycinaj regularnie i trzymaj krótką sierść między poduszkami.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Dla samego Imperiala nie ma wiarygodnych danych zdrowotnych; to, co poniżej, pochodzi z badań nad shih tzu i z ogólnej wiedzy o bardzo małych psach. Nie każdy pies rozwija te schorzenia, a wynik badania ani dobra pielęgnacja nie są gwarancją.

• Krótki pysk i drogi oddechowe: u psów płaskopyskich opisuje się zwiększoną predyspozycję do trudności z oddychaniem. Chrapanie, dyszenie w spoczynku lub szybkie męczenie się to sprawa dla weterynarza.
• Oczy: brytyjskie badanie (VetCompass, Royal Veterinary College) pokazuje, że problemy z oczami i suche oko występują u shih tzu częściej niż przeciętnie. Zaczerwienienie, mruganie lub zmętnienie należy ocenić bez zwłoki.
• Zęby: choroba zębów była w tym samym badaniu wśród najczęściej zgłaszanych schorzeń u shih tzu; przy bardzo małych szczękach wczesna utrata zębów jest dodatkowym punktem uwagi.
• Kolana i grzbiet: u małych psów częściej występuje zwichnięcie rzepki, a długi grzbiet na krótkich nogach wymaga ostrożności przy skokach i schodach.
• Cukier we krwi: bardzo małe szczenita mają małą rezerwę energii; spadek może objawiać się ospałością, drżeniem lub słabością i jest powodem natychmiastowego kontaktu z weterynarzem.
• Pozostałe punkty: badanie wymienia też problemy z gruczołami odbytowymi, uszami i przepukliny pępowinowe jako stosunkowo częste u shih tzu.

Dla standardowego shih tzu badanie VetCompass podaje medianową długość życia 12,7 roku; dla skrajnie małych psów nie została ustalona. Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają psy rozpłodowe pod kątem oczu, kolan i funkcji układu oddechowego i przedstawiają wyniki. Indywidualne objawy zawsze omawiaj z weterynarzem. Źródła: VetCompass/RVC o shih tzu oraz Canine Medicine and Genetics (2024).

Żywienie w poszczególnych fazach życia

Nazwa rasy nie określa gramów. Ustal aktualną wagę, oszacuj dzienne zapotrzebowanie energetyczne, odczytaj wartość energetyczną (ME w kcal na kilogram) dokładnej karmy i przelicz: gramy na dobę = kcal na dobę ÷ ME w kcal/kg × 1000.

Przykład obliczeń wyłącznie dla wyjaśnienia, nie porada: dla dorosłego psa o wadze 3 kg energia spoczynkowa (RER) wynosi 70 × 3^0,75, około 160 kcal na dobę. Ze współczynnikiem z aktualnego źródła żywieniowego, na przykład 1,4 dla spokojnego lub wykastrowanego psa i 1,8 dla aktywnego, otrzymasz około 225–285 kcal. Przy karmie o 3 800 kcal ME na kilogram to około 59–76 gramów dziennie. Zacznij raczej od dolnej granicy i koryguj według wagi i kondycji.

• Szczeniak: pełnoporcjowa karma dla szczeniąt małych ras z małymi krokietami, podzielona na kilka małych posiłków w ciągu dnia. Nie zostawiaj bardzo małego szczeniaka długo bez jedzenia; zapytaj weterynarza o harmonogram.
• Dorosły: często dwa lub więcej małych posiłków. Oceń po dwóch do czterech tygodniach wagę i kondycję: żeberła wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, z góry widać talię. Wyczuwaj rękami; sierść wiele ukrywa.
• Senior: nie automatycznie mniej karmy lub białka; patrz na aktywność, masę mięśniową, zęby i kondycję.

U psa ważącego trzy kilogramy jeden smakołyk dostarcza stosunkowo dużo energii: wlicz smakołyki treningowe do dziennej porcji i regularnie waż. Zawsze zapewnij świeżą wodę. Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, wagi, wieku, kondycji ciała i aktywności. Traktuj opakowanie jako punkt wyjścia, kontroluj wagę i dostosowuj stopniowo. W razie pytań o wzrost, chorobę lub wątpliwości zapytaj weterynarza. Odpowiednim wyborem dla szczeniąt jest na przykład Royal Canin X-Small Puppy 1,5 kg; sprawdź wartość energetyczną na etykiecie.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

To nie jest tania rasa w utrzymaniu, a mały rozmiar tego nie zmienia. Ceny różnią się znacznie w zależności od regionu, hodowcy i ubezpieczyciela; zapytaj o aktualne kwoty hodowcę, weterynarza i ubezpieczyciela zamiast liczyć na jedną liczbę.

• Czas dzienny: czesanie, pielęgnacja zębów, krótkie spacery, karmienie małymi porcjami i nadzór zajmują razem ponad godzinę.
• Żywienie: niewielka ilość, ale karma dla małych ras nie zawsze jest tańsza w przeliczeniu na kilogram.
• Sierść i salon: wysokie; codzienne czesanie i regularna pielęgnacja profesjonalna.
• Weterynarz i ubezpieczenie: średnie do wysokich; stomatologia, oczy i kolana wymagają rezerwy, a ryzyko znieczulenia u bardzo małych psów omów z weterynarzem z wyprzedzeniem.
• Szkolenie: średnie; czystość, zostawanie samemu i przyzwyczajanie do szelek.
• Opieka: wysokie przy długich dniach pracy lub urlopie.
• Sprzęt i transport: niskie do średnich, ale w małych rozmiarach.

Zalety

• Bardzo mały i poręczny, pasuje do niemal każdego mieszkania i bagażu podróżnego.
• Przywiązany i nastawiony na swoich ludzi.
• Niska potrzeba ruchu; krótkie spacery wystarczą.
• Niewiele widocznej utraty sierści przy dobrym czesaniu.

Wady i punkty uwagi

• Brak uznanej rasy: brak oficjalnego wzorca lub rodowodu, który pilnowałby rozmiaru i zdrowia.
• Skrajnie mały rozmiar zwiększa ryzyko kontuzji, problemów z zębami i spadków cukru.
• Krótki pysk i duże oczy wymagają uwagi w zakresie dróg oddechowych i oczu.
• Intensywna pielęgnacja sierści.
• Trudno zostaje sam i jest bezbronny w ruchliwym domu.

Dla kogo

Dla dorosłego gospodarstwa domowego lub rodziny ze starszymi dziećmi, gdzie często ktoś jest w domu, która codziennie poświęca czas na czesanie i szczotkowanie zębów i ma rezerwę na weterynarza. Dla tych, którzy chcą spokojnie nauczyć się żyć z psem, którego się nie nosi i który jest trzymany bezpiecznie, i którzy szukają hodowcy stawiającego zdrowie ponad rozmiar.

Dla kogo nie

Dla tych, którzy chcą możliwie najmniejszego psa jako symbol statusu, dla rodziny z małymi dziećmi, dla tych, którzy zostawiają psa samego na wiele godzin, nie mają czasu ani budżetu na sierść i zęby albo oczekują, że zwierzę samo zestarzeje się zdrowo. Kto szuka przede wszystkim charakteru shih tzu, lepiej wybierze psa mieszczącego się we wzorcu.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Zastanów się najpierw, czy chcesz Imperiala, czy shih tzu w standardzie. Uznany związek kynologiczny i klub rasy shih tzu (w Polsce Związek Kynologiczny w Polsce) mają wzorzec i zasady zdrowotne; dla Imperiala takich ram nie ma, więc o wszystkim decyduje hodowca. Pytaj o psy rozpłodowe, ich wagę, rozmiar i wyniki zdrowotne (oczy, kolana, drogi oddechowe i zęby), odwiedź matkę i szczenita, nie pozwól szczeniakowi opuścić matki przed ośmioma tygodniami i spisz ustalenia o zwrocie w umowie. Sprawdź mikrochip i paszport.

Uważaj na słowa "teacup", "micro" czy "mini" jako argument sprzedażowy, na oferty bez weryfikowalnych rodziców, na wyższą cenę za bardzo mały rozmiar i na szczenita oferowane głównie jako dodatek. Szczenita bywają sprzedawane jako "teacup", choć są po prostu młode i później urosną. Przy przekazaniu lub w schronisku pytaj o zachowanie, zęby, oczy, kolana i dokumentację weterynaryjną. Dostępność różni się w zależności od regionu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Chinese Imperial Dog to osobna rasa? Nie według FCI, która zna tylko shih tzu. To mniejsza linia shih tzu z własną nazwą handlową; niektóre małe rejestry nazywają ją rasą, ale nie są uznawane międzynarodowo.

Czy wyrośnie większy, niż wygląda szczeniak? Może. Szczeniak to migawka; patrz na rodziców i wagę końcową i zapytaj hodowcę na piśmie, czego się spodziewa.

Czy jest zdrowszy czy mniej zdrowy niż zwykły shih tzu? Nie ma na ten temat wiarygodnych liczb. Bardzo mały rozmiar niesie dodatkowe ryzyka, jak problemy z zębami i spadki cukru, ponad punkty uwagi samego shih tzu.

Czy dogaduje się z dziećmi? Ze starszymi, spokojnymi dziećmi pod nadzorem; przy małych dzieciach jego rozmiar wymaga szczególnej ostrożności.

Podsumowanie

Chinese Imperial Dog to znana nazwa dla nieznanego ryzyka: shih tzu na tyle mały, że sam staje się problemem. Jego najmocniejszą stroną jest przytulność w formacie dłoni; największym wyzwaniem jest właśnie ten rozmiar, z delikatnymi zębami, oczami, drogami oddechowymi i ciałem, które niewiele wybacza. Idealny właściciel jest spokojny, często w domu i sumienny i wybiera hodowcę, który stawia zdrowie ponad drobność. Kto przede wszystkim chce, by pies pozostał możliwie najmniejszy, lepiej wybierze innego psa. Warunek jego dobrostanu: rozmiar, który pies sam zniesie, i właściciel, który codziennie na to uważa.