Gryfonik brukselski - mały szorstkowłosy towarzysz o ludzkim spojrzeniu

Gryfonik brukselski - mały szorstkowłosy towarzysz o ludzkim spojrzeniu

Patrząc na gryfonika brukselskiego, widzimy przede wszystkim twarz: szeroką, okrągłą czaszkę, duże ciemne oczy i kufę, która zdaje się niemal znikać w pyszczku, otoczoną brodą i brwiami. FCI mówi o niemal ludzkim wyrazie. To mały belgijski towarzysz o masie 3,5-6 kg, trzymany dawniej, by chronić stajnie i powozy przed szczurami i złodziejami, i nadal czujny oraz uważny. Silnie przywiązuje się do swojego człowieka, chce być wszędzie i zgłasza każdy dźwięk, który usłyszy. Wymaga to więcej czasu i uwagi, niż sugeruje jego rozmiar: twardej sierści, którą trzeba regularnie trymować, codziennych spacerów i spokojnego, lecz konsekwentnego wychowania. Największy problem tkwi w budowie ciała. Bardzo krótka kufa i opisana skłonność do chorób mózgu i rdzenia kręgowego sprawiają, że wybór hodowcy dbającego o zdrowie jest decydujący.

Najważniejsze dane

• Oficjalna nazwa: Griffon Bruxellois, wzorzec FCI nr 80 (po polsku: gryfonik brukselski)
• Synonimy: Brussels Griffon (angielski); nie mylić z gryfonikiem belgijskim (nr 81) i petit brabançon (nr 82), dwiema odrębnymi rasami FCI
• Pochodzenie: Belgia, okolice Brukseli
• Uznanie: FCI, grupa 9 (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 3 (małe psy belgijskie), bez prób pracy
• Pierwotna funkcja: mały pies stróżujący i łowca szczurów w stajniach i przy powozach; dziś pies do towarzystwa
• Wysokość w kłębie: brak miary FCI; wzorzec wymaga psa o budowie kwadratowej, którego długość tułowia jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie
• Masa: 3,5-6 kg (FCI)
• Długość życia: opisy rasy podają około 12-15 lat; FCI nie podaje liczby, a niezależnych danych populacyjnych brakuje (orientacyjnie)
• Sierść: twarda, lekko falista, z podszerstkiem, trymowana; broda, wąsy i brwi tworzą owłosienie głowy
• Maść: czerwona lub rudawa; trochę czerni w owłosieniu głowy jest tolerowane
• Ruch: średni; około godziny dziennie, rozłożonej na kilka momentów
• Wyzwanie szkoleniowe: średnie; wrażliwy, mądry i z własnym zdaniem
• Pielęgnacja: średnia do wysokiej z powodu trymowania i pielęgnacji pyszczka
• Zostawanie samemu: ograniczone; silnie nastawiony na opiekuna
• Klimat: wrażliwy na upał z powodu krótkiej kufy; chłód zwykle dobrze znosi, jeśli ma suche, ciepłe miejsce
• Początkujący: możliwe, z dobrze wybranym szczenięciem i realistycznymi oczekiwaniami

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• dużo przebywasz w domu lub możesz zabierać psa do pracy, do znajomych i na wakacje;
• lubisz pielęgnować psa o wyrazistym pyszczku i jesteś gotów regularnie oddawać go do trymowania;
• szukasz małego, poręcznego psa o wyraźnej osobowości;
• jesteś gotów zainwestować w hodowcę, który poważnie traktuje badania zdrowotne.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• pracujesz długie dni i często musisz zostawiać psa samego;
• szukasz wytrzymałego psa do dzikich zabaw z małymi dziećmi;
• chcesz psa, który bez problemu zniesie upał, długie wyprawy lub podróże samolotem;
• nie masz zapasu na ewentualne koszty weterynaryjne przy rasie z ryzykami związanymi z budową ciała.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Gryfonik brukselski to w nomenklaturze FCI Griffon Bruxellois (nr 80). Razem z gryfonikiem belgijskim (nr 81) i petit brabançon (nr 82) tworzy trio wywodzące się z tej samej belgijskiej bazy; wszystkie trzy mają wspólny tekst wzorca. Różnica dotyczy głównie sierści i maści. Griffon Bruxellois i gryfonik belgijski mają twardą sierść z podszerstkiem; bruxellois jest czerwony lub rudawy, belgijski czarny lub czarny z rdzawymi znaczeniami. Petit brabançon ma krótką, gładką sierść w tych samych maściach.

Kto spotka czarnego lub krótkowłosego „gryfonika brukselskiego”, ma więc przed sobą jedną z dwóch ras pokrewnych. Na tej stronie omawiamy czerwonego, szorstkowłosego Griffon Bruxellois; pozostałe dwie opisujemy osobno. W krajach anglojęzycznych całe trio bywa nazywane łącznie Brussels Griffon, co może powodować zamieszanie przy imporcie i szukaniu hodowców. Psa bez rodowodu oferowanego jako „gryfonik brukselski” nie można uznać za Griffon Bruxellois.

Historia i pierwotna funkcja

Według FCI trzy rasy wywodzą się od małego, szorstkowłosego psa z okolic Brukseli, zwanego „Smousje”, który istniał od wieków. W XIX wieku dodano krew King Charles Spaniela (Ruby) i mopsa. Dało to czarną i krótką sierść oraz ustaliło obecny typ z krótką kufą i okrągłą głową. Psy były czujne i trzymano je do pilnowania powozów i ochrony stajni przed gryzoniami.

W 1883 roku pierwsze Griffon Bruxellois wpisano do belgijskiej księgi rodowodowej (LOSH): Topsy i Foxine. Około 1900 roku stały się bardzo popularne, między innymi dzięki zainteresowaniu królowej Marii Henrietty Belgijskiej, i były szeroko eksportowane. Dla codziennego zachowania oznacza to, że nadal tkwi w nim uważny mały stróż i łowca szczurów, który reaguje na dźwięki, poruszające się małe zwierzęta i obcych.

Wygląd i cechy fizyczne

Wzorzec opisuje małego, kwadratowo zbudowanego i krzepkiego psa o dobrej kościstości, poruszającego się z elegancją. Głowa jest duża w stosunku do tułowia, z szeroką, okrągłą czaszką, wypukłym czołem i bardzo wyraźnym stopem. Nos jest czarny, szeroki i położony na wysokości oczu; jego czubek jest odchylony do tyłu, tak że podbródek, nos i czoło leżą w profilu na jednej linii. Kufa wraz z nosem ma według wzorca najwyżej 1,5 cm długości. Żuchwa jest szeroka, wygięta ku górze i lekko wysunięta przed szczękę (zgryz dolny); pysk powinien być zamknięty, bez widocznych zębów ani języka.

Oczy są szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemnobrązowe, nigdy nie mogą być wypukłe; obwódki oczu są czarne. Uszy są małe i wysoko osadzone, półstojące i opadające do przodu. Szyja jest średniej długości, grzbiet prosty, krótki i mocny, a klatka piersiowa szeroka i sięgająca łokci, z lekko wystającą mostkiem. Ogon jest wysoko osadzony i noszony uniesiony, końcem w stronę grzbietu, bez dotykania go i bez zwinięcia. Kończyny są równoległe, a łapy małe i okrągłe. Szczenięta nie mają jeszcze pełnej brody i brwi, a typowy wyraz głowy rozwija się z wiekiem.

FCI dopuszcza zarówno uszy i ogon naturalne, jak i kupirowane. W Holandii i Belgii kupirowanie jest zabronione; psy kupirowane spotkasz więc głównie przy imporcie z zagranicy.

Charakter i temperament

Wzorzec określa Griffon Bruxellois jako zrównoważonego, czujnego, dumnego, bardzo przywiązanego do pana i bardzo uważnego, bez lęku i agresji. W praktyce to pies, który chodzi za opiekunem z kuchni do łazienki, chce wszystko widzieć i komentuje bez proszenia. Jest wrażliwy na surowy ton, potrafi się obrazić i woli być przy Tobie niż przy gościach.

Frustracja objawia się zwykle bieganiem w kółko z odgłosami, siedzeniem obok Ciebie i szczekaniem albo chwilowym chowaniem się w milczeniu. Jest mądry i sprawdza, jak daleko może się posunąć. Pozytywne prowadzenie działa; przymus sprawia raczej, że staje się cichy lub niepewny.

Dzieci, psy, koty i goście

• Niemowlęta i małe dzieci: przy 3,5-6 kg jest delikatny i może zrobić sobie krzywdę przy upadku lub uścisku; zawsze nadzór, i naucz dzieci zostawiać go na podłodze i nie podnosić.
• Starsze dzieci: może być kompanem do zabawy i spacerów, o ile obchodzą się z nim delikatnie; nie lubi gwałtownych zabaw.
• Obce psy: towarzyski, jeśli jest dobrze zsocjalizowany, ale duży pies może go nieumyślnie skrzywdzić; dobieraj towarzyszy zabawy ostrożnie.
• Inne psy w domu: może dobrze żyć z innym psem, zwłaszcza spokojnym o podobnych rozmiarach.
• Koty: często może żyć z kotem, jeśli pozna go jako młody; przeszłość łowcy szczurów sprawia jednak, że szybko poruszające się zwierzę jest dla niego interesujące.
• Małe zwierzęta: gryzonie i ptaki nigdy bez nadzoru; jego pierwotnym zadaniem było łapanie gryzoni.
• Goście i kurierzy: zgłosi ich. To, czy potem się uspokoi, czy będzie dalej szczekać, zależy od socjalizacji i szkolenia.

Instynkty i codzienne zachowanie

Dzień wyznaczają trzy skłonności: pilnowanie, węszenie i łapanie. Słyszy odgłosy na klatce schodowej przed Tobą i już idzie do drzwi. Mysz w ogrodzie, toczącą się piłka czy nagle poruszająca się chusteczka wprawia go w ruch. W domu często widać go na oparciu kanapy, skąd obserwuje ulicę.

Kierujesz tym, spokojnie ćwicząc sygnał do przerwania, nagradzając ciszę po zgłoszeniu i stosując zabawy w poszukiwanie, które angażują nos. Wyszkolić tego nie da się całkiem.

Ruch w poszczególnych fazach życia

Szczenię: krótkie, swobodne wypady, dużo snu i spokojne oswajanie z ruchem ulicznym, schodami i dźwiękami. Bez długich wymuszonych spacerów i bez pozwalania na skoki z wysokich kanap czy schodów, zwłaszcza w okresie wzrostu.

Młody pies: staje się pewniejszy siebie, a czasem głośniejszy. Trzymaj się rutyn, buduj chodzenie na smyczy i przywołanie w spokojnych miejscach i dawaj mu odrobinę więcej swobody małymi krokami.

Dorosły: licz jako praktyczne oszacowanie około godziny dziennie, rozłożonej na dwa do trzech spacerów, uzupełnionej zabawą i poszukiwaniem w domu. Z powodu krótkiej kufy tempo i temperatura ważą więcej niż dystans: przy ciepłej pogodzie wychodź wcześnie lub późno i rób przerwy.

Senior: chodź krócej, ale częściej, w łagodnym tempie. Kaszel, chrapanie, które się nasila, trudność ze wstawaniem lub drapanie głowy i karku zleć ocenie weterynarza.

Wyzwania umysłowe i praca

Zabawy w poszukiwanie z przysmakami w ręczniku, maty węchowe, sztuczki i krótkie ćwiczenia posłuszeństwa dobrze pasują do jego mądrego, wrażliwego charakteru. Agility na niskim poziomie jest możliwe, jeśli pies jest zdrowy i nie ma trudności z oddychaniem, ale skoki i długi bieg wymagają uwagi z powodu jego budowy. Naucz go też być spokojnym: stały koszyk lub mata i nieoglądanie od razu każdego ruchu na ulicy.

Szkolenie i socjalizacja

Pracuj łagodnym, konsekwentnym prowadzeniem, krótkimi sesjami i smacznymi nagrodami. Gryfonik jest wrażliwy, więc surowe korekty prowadzą do płochliwości lub uporu. Ćwicz wcześnie chodzenie na smyczy w szelkach, przywołanie w bezpiecznym miejscu i komendę uciszenia przy szczekaniu. Czystość w domu u małych ras bywa dłuższa; bądź cierpliwy i wychodź często.

Socjalizuj go szeroko i spokojnie z ludźmi, psami, ruchem ulicznym i dźwiękami, bez przeciążania. Ćwicz od szczenięcia trymowanie, pozwalanie na oglądanie uszu i zębów, jazdę samochodem i stanie na stole u weterynarza, aby pielęgnacja później nie stała się walką.

Zostawanie samemu w domu

Gryfonik to pies do towarzystwa, który bez opiekuna szybko się niepokoi. Buduj samotność od sekund przez minuty do godzin, po spacerze i z zajęciem do gryzienia lub poszukiwania. Możliwe oznaki stresu to wycie, szczekanie, drapanie drzwi lub sikanie. Cały dzień pracy do niego nie pasuje; pomyśl o przedszkolu dla psów, opiekunie lub pracy zdalnej. Różnice indywidualne są duże.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Dzięki swojej wielkości pasuje do mieszkania, domu szeregowego lub wolnostojącego, o ile codziennie wychodzi na zewnątrz, a sąsiedzi tolerują jego czujność. Życie w mieście idzie dobrze, jeśli wybierzesz trasy z wystarczającą ilością cienia. Ogród nie zastępuje spacerów ani towarzystwa; zadbaj, by ogrodzenie było dość szczelne, by nie przemknął pod nim. Chodzenie po schodach jest możliwe, ale szczenię i seniora noś na stromych schodach.

Krótka kufa czyni go wrażliwym na upał i duszność; nigdy nie zostawiaj go w ciepłym samochodzie ani nie pozwalaj leżeć w pełnym słońcu. Zimą przy chłodzie i deszczu potrzebuje czasem ubranka, a po spacerze go wytrzyj. W samolocie wiele linii lotniczych stosuje ograniczenia dla ras krótkonosych; zapytaj wcześniej. W samochodzie jego miejsce jest w bezpiecznych szelkach lub w transporterze.

Rozmiary, obroże i szelki

FCI podaje dla tej rasy tylko masę (3,5-6 kg); wysokość w kłębie oraz obwód szyi i klatki piersiowej nie są ustalone we wzorcu i różnią się między psami. Dlatego zawsze mierz samodzielnie. Zmierz obwód klatki piersiowej miękką miarką w najszerszym miejscu, tuż za przednimi łapami, i zostaw miejsce na dwa palce. Przy obroży zmierz szyję w miejscu, w którym będzie leżeć, i zostaw tam również miejsce na dwa palce. Z powodu krótkiej kufy i wrażliwych dróg oddechowych dobrze dopasowane szelki są zazwyczaj wygodniejsze niż obroża przypięta do smyczy, ponieważ nie uciskają szyi. Sprawdź, czy szelki nie ocierają pod pachami i nie mogą zsunąć się przez głowę.

• CHABA Szelki taśma regulowane nr 1 - obwód 40 cm czarne: rozmiar nr 1, obwód 40 cm; wybierz dopiero po zmierzeniu.
• CHABA Smycz taśma regulowana - 10 mm x 130/260 cm czarna: regulowana smycz taśmowa o szerokości 10 mm, długości 130/260 cm; wąska wersja zwykle lepiej pasuje do psa o takiej masie.

Zobacz też wszystkie szelki.

Pielęgnacja

Szczotkowanie i czesanie: szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu utrzymuje twardą sierść i brodę w porządku; uważaj na kołtuny w brodzie i na łapach.

Trymowanie: według wzorca sierść ma być trymowana. Trymowanie ręczne usuwa martwy włos; wielu właścicieli zleca to kilka razy w roku trymerowi znającemu rasę (orientacyjnie). Strzyżenie może zmienić strukturę sierści.

Mycie i suszenie: tylko w razie potrzeby, łagodnym szamponem dla psów; dokładnie osusz brodę i fałdy na pyszczku.

Pyszczek i broda: wycieraj brodę po jedzeniu i utrzymuj fałdy wokół kufy suche, aby uniknąć podrażnień skóry. Włosy tuż przy oczach nie mogą kłuć oka.

Uszy i oczy: regularnie sprawdzaj zaczerwienienie, zapach lub wydzielinę w uszach. Duże, okrągłe oczy są dość odsłonięte; delikatnie przemywaj kurz i brud, a zaczerwienienie, mrużenie lub łzawienie zleć ocenie weterynarza.

Łapy, pazury i zęby: przycinaj pazury i kontroluj opuszki. Mały pysk ze zgryzem dolnym może powodować problemy dentystyczne (orientacyjnie); szczotkuj zęby codziennie i kontroluj uzębienie.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Wzorzec FCI stanowi, że do hodowli wolno używać tylko zdrowych psów typowych dla rasy. Brakuje wiarygodnych, niezależnych danych populacyjnych. Poniższe informacje pochodzą z literatury naukowej i opisów rasy i są częściowo orientacyjne.

U rasy opisano zwiększoną skłonność do malformacji typu Chiari (za mało miejsca dla mózgu w czaszce) i syringomielii (jamy w rdzeniu kręgowym). W recenzowanym badaniu z 2014 roku na amerykańskich gryfonikach brukselskich malformację typu Chiari stwierdzono u około dwóch trzecich, a syringomielię u ponad połowy zbadanych psów; wiele psów z syringomielią nie miało wyraźnych objawów. To mówi coś o rasie, nie o pojedynczym psie. Metodą jej stwierdzenia jest rezonans magnetyczny. W niektórych krajach istnieją programy badania psów hodowlanych; zapytaj hodowcę i klub rasy, jakie badanie wykonano i co oznacza wynik.

Z powodu bardzo krótkiej kufy (według wzorca najwyżej 1,5 cm) mogą występować trudności z oddychaniem, wrażliwość na upał i problemy z oczami. W opisach rasy wspomina się ponadto o zwichnięciu rzepki (luźna rzepka) i chorobach oczu, ale podstawy są ograniczone. Nie każdy pies rozwija te choroby. Zleć ocenie weterynarza duszność, drgawki lub silne drapanie głowy czy barku (tzw. „drapanie w powietrzu”), nagłe kulawizny, ból oczu lub zmianę zachowania. Wynik badania psów hodowlanych jest pomocą, nie gwarancją.

Żywienie w poszczególnych fazach życia

Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, masy ciała, wieku, kondycji i aktywności, nie od nazwy rasy. Powszechną podstawą obliczeń jest RER = 70 × masa ciała w kg^0,75. Dla ilustracji: pies o masie 5 kg (w zakresie FCI 3,5-6 kg) ma około 234 kcal zapotrzebowania spoczynkowego. Zapotrzebowanie dzienne jest wyższe, ze współczynnikiem ze sprawdzonego źródła, takiego jak wytyczne FEDIAF. Przelicz następnie: gramy na dzień = dzienne zapotrzebowanie energetyczne w kcal ÷ EM w kcal/kg karmy × 1000. To przykład obliczeń pokazujący metodę, nie porada dla Twojego psa.

Szczenię: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt ras małych i rozdziel dzienną porcję na kilka małych posiłków. Dorosły: dostosuj do masy i aktywności; u małego psa jeden przysmak dostarcza stosunkowo dużo energii, więc go wliczaj. Wyczuj żebra i zobacz talię; twarda sierść ukrywa kondycję, więc używaj rąk. Nadwaga nasila duszność. Senior: dostosuj do kondycji i masy mięśniowej, a nie tylko do wieku. Małe granulki są praktyczniejsze dla małego pyska, a świeża woda do picia jest zawsze dostępna.

• Royal Canin Mini Puppy karma sucha dla szczeniąt ras małych 2 kg: karma dla szczeniąt od 2 do 10 miesiąca życia ras małych.
• Royal Canin Mini Adult karma sucha dla psów dorosłych ras małych 2 kg: karma dla dorosłych psów ras małych.

Zawsze czytaj opakowanie pod kątem gęstości energetycznej i porcji startowej, kontroluj psa po dwóch do czterech tygodniach i w razie wzrostu, choroby lub wątpliwości poproś o radę weterynarza.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

Największą pozycją jest czas: towarzystwo, trymowanie, pielęgnacja pyszczka i szkolenie. Karma kosztuje niewiele z powodu rozmiaru. Weterynarz i ubezpieczenie mogą wypaść drożej niż przy przeciętnym małym psie, przy rasie z ryzykami związanymi z budową ciała i możliwym badaniem rezonansem. Samo szczenię może być drogie, a lista oczekujących u dobrego hodowcy długa. Pielęgnacja sierści wymaga okresowo trymera. Licz dodatkowo na dobrze dopasowane szelki, ubranko, bezpieczne miejsce w samochodzie i opiekę na dni pracy. Nie podajemy stałych kwot bez aktualnego sprawdzenia rynku.

Zalety

• Mały i poręczny, ale o wyraźnej osobowości.
• Silnie nastawiony na swojego człowieka i chętnie wszędzie z nim.
• Czujny stróż, który zwraca uwagę opiekuna na dźwięki.
• Twarda sierść, która mało się osypuje, jeśli jest dobrze trymowana (zależnie od osobnika).
• Pasuje do mieszkania przy wystarczającej dziennej aktywności.

Wady i punkty uwagi

• Opisana skłonność do malformacji typu Chiari i syringomielii; wybór hodowcy jest ważny.
• Bardzo krótka kufa: upał, duszność i podróże samolotem wymagają uwagi.
• Źle znosi długie zostawanie samemu i chętnie zgłasza wszystko głosem.
• Wrażliwy na gwałtowne zabawy, upadki i niezamierzone potrącenia przez większe psy lub dzieci.
• Sierść i pyszczek wymagają regularnej pielęgnacji i okresowego trymowania.

Dla kogo

Dla osób, które dużo przebywają w domu lub mogą zabierać psa ze sobą, chcą małego, czujnego towarzysza i mają cierpliwość do łagodnego wychowania i pielęgnacji. Dobrze pasuje dom z dorosłymi lub starszymi, spokojnymi dziećmi, podobnie jak ktoś, kto chętnie inwestuje w zdrowe szczenię od starannego hodowcy.

Dla kogo nie

Dla osób, które pracują długie dni bez opieki, rodzin z małymi dziećmi, które obchodzą się z psem szorstko, tych, którzy chcą dużo przebywać w upale lub podróżować samolotem, oraz wszystkich, którzy szukają taniego, szybko dostępnego szczenięcia.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Szukaj hodowcy zrzeszonego w uznanej organizacji kynologicznej (w Polsce Związek Kynologiczny w Polsce, ZKwP) i w klubie rasy. Poproś o rodowód, badania zdrowotne psów hodowlanych, na przykład w kierunku malformacji typu Chiari i syringomielii, oraz o wyniki i ich znaczenie. Odwiedź hodowlę, poznaj matkę i oceń jej oddech i charakter. Szczenię nie opuszcza hodowli przed ósmym tygodniem; poproś o umowę, mikroczip i paszport. Bądź ostrożny wobec sprzedawców z wieloma rasami, szczeniąt bez rodowodu lub o skrajnie krótkiej kufie.

Przekazanie psa odbywa się przez schroniska i grupy pomocy dla konkretnej rasy; bądź szczery co do swojego mieszkania i czasu. Dostępność różni się w zależności od regionu, a listy oczekujących są powszechne.

Najczęstsze pytania

Czy gryfonik brukselski to to samo co gryfonik belgijski lub petit brabançon? Nie. To trzy rasy FCI z tym samym tekstem wzorca, ale z własną sierścią i maścią: bruxellois jest czerwony i szorstkowłosy, belgijski czarny lub czarny z rdzawymi znaczeniami i szorstkowłosy, petit brabançon ma krótką, gładką sierść.

Czy się linieje? Twarda sierść z podszerstkiem gubi mniej luźnych włosów, gdy jest trymowana, ale nie ma gwarancji. „Hipoalergiczny” nie jest wiarygodnym określeniem dla rasy psa.

Czy może mieszkać w bloku? Tak, o ile codziennie wychodzi na zewnątrz, a sąsiedzi akceptują jego szczekanie.

Czy dużo szczeka? Chętnie zgłasza; szkoleniem możesz to ograniczyć, ale nie usunąć.

Czy to pies dla początkujących? Może nim być dla zaangażowanego początkującego, o ile zdrowie szczenięcia jest dobrze wyjaśnione, a Ty jesteś łagodny, ale konsekwentny.

Podsumowanie

Gryfonik brukselski to mały pies z dużym miejscem w domu: czujny, wrażliwy i zawsze w pobliżu. Pasuje do kogoś, kto lubi żyć blisko ze swoim psem i jest gotów wybrać hodowcę stawiającego zdrowie ponad wygląd. Dla pracujących długie dni, podróżujących daleko lub szukających wytrzymałego kompana do zabawy jest mniej odpowiedni. Jego dobrostan zależy od starannie wybranego szczenięcia, świadomości upału, dopasowanych szelek i dużej ilości towarzystwa.