Lapphund szwedzki

Szczenię lapphunda szwedzkiego i dorose psy z przodu i z profilu — Fidello

Lapphund szwedzki - pasterz reniferów z odporną na pogodę podwójną sierścią

Lapphund szwedzki jako pierwszy zauważa, co dzieje się przy płocie, i daje o tym znać głosem: kompendium dla sędziów szwedzkiego związku kynologicznego pisze, że "rozmawia" różnymi dźwiękami i potrafi szybko zaszczekać. To północny szpic nieco poniżej średniej wielkości, według FCI około 48 cm u samców i 43 cm u suk, z gęstą, odporną na pogodę sierścią w kolorze czarnym lub niedźwiedzio-brązowym. Samowie używali go do polowania, stróżowania i pilnowania reniferów; dziś jest przede wszystkim wszechstronnym psem sportowym i rodzinnym.

Na co dzień potrzebuje ruchu, pracy dla głowy, towarzystwa i regularnego szczotkowania. Pasuje do aktywnej rodziny, która lubi być na dworze i jest gotówa spokojnie trenować szczekanie oraz zostawanie samemu. Największa wada jest mniej widoczna niż sierść: rasa jest rzadka, w Szwecji rodzi się około stu szczeniąt rocznie, więc znalezienie szczeniaka i wybór odpowiedzialnego hodowcy wymaga czasu.

Najważniejsze informacje

  • Oficjalna nazwa: Svensk lapphund (angielski: Swedish Lapphund); po polsku lapphund szwedzki
  • Synonimy: Swedish Lapphund; historycznie lappspets (północny szpic typu A, już w pierwszej szwedzkiej księdze rodowodowej z 1889 roku); niemiecki Schwedischer Lapphund, francuski Lapphund suédois, fiński ruotsinlapinkoira
  • Pochodzenie: Szwecja (Sápmi, region Samów)
  • Uznanie: wzorzec FCI nr 135, grupa 5 (szpice i psy typu pierwotnego), sekcja 3 (północne psy stróżujące i pasterskie), bez próby pracy; obowiązujący wzorzec z 10 listopada 2011, prowadzony przez Svenska Kennelklubben (SKK)
  • Pierwotne zastosowanie: pies myśliwski, stróżujący i pasterski do reniferów u Samów; dziś przede wszystkim wszechstronny pies towarzyszący i sportowy
  • Grupa rasy: grupa FCI 5, sekcja 3
  • Wysokość w kłebie: idealnie 48 cm u samców i 43 cm u suk, z tolerancją 3 cm w górę lub w dół (czyli około 45-51 cm i 40-46 cm)
  • Waga: wzorzec FCI nie podaje wagi; orientacyjnie około 19-21 kg
  • Oczekiwana długość życia: orientacyjnie około 12-14 lat; nie znaleziono oficjalnych danych populacyjnych, a źródła podają różne przedziały
  • Sierść: bogata podwójna sierść ze sterczacym włosem okrywowym i gęstym, drobno kręconym podszerstkiem; krótka sierść na głowie i z przodu kąci nóg, kołnierz wokół szyi i długa sierść na piersi, z tyłu nóg i na ogonie
  • Umaszczenie: najczęściej jednolicie czarne, często z niedźwiedzio-brązowym brązowieniem; białe znaczenia na piersi, łapach i końcu ogona są dopuszczalne
  • Poziom ruchu: średni do wysokiego; orientacyjnie jedna do dwóch godzin dziennie rozdzielone na kilka razy, plus trening
  • Wyzwanie w tresurze: średni; chętny do nauki i pracy, ale szczekanie i kontrola impulsów wymagają uwagi
  • Poziom pielęgnacji: średni; regularne szczotkowanie, nigdy strzyżenie ani formowanie
  • Zostawanie samemu: ograniczone; budować krok po kroku
  • Klimat: dobrze znosi chłód i deszcz; upał wymaga uwagi
  • Dla początkujących: z zastrzeżeniem; zmotywowany początkujący z wsparciem może dać radę, ale nie jest to oczywiste

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

  • lubisz na dworze uprawiać sport lub pracować razem z psem, na przykład posłuszeństwo, agility czy tropienie;
  • chcesz czujnego psa, który sygnalizuje, co się dzieje, i jesteś gotów kierować tym szczekaniem;
  • dużo przebywasz w domu albo potrafisz dobrze zaplanować dzień;
  • masz cierpliwość na listę oczekujących i staranny wybór hodowcy.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

  • szukasz cichego psa albo mieszkasz blisko sąsiadów, którzy słyszą każdy dźwięk;
  • musisz często zostawiać psa samego na wiele godzin;
  • nie masz czasu szczotkować co tydzień, a w trakcie linienia częściej;
  • chcesz szybko i bez oczekiwania znaleźć szczeniaka.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa to Svensk lapphund, po polsku lapphund szwedzki. Rasa podlega wzorcowi FCI nr 135, a krajem pochodzenia jest Szwecja. W tym artykule chodzi o lapphunda szwedzkiego, nie fińskiego; to, czy w Polsce istnieje osobny klub rasy i jaka jest lokalna dostępność, nie zostało odrębnie sprawdzone. W Szwecji klubem rasy jest Svenska Rasklubben för Svensk Lapphund (SRSL).

Istnieją dwie pokrewne rasy lapphund, które często się myli. Lapphund fiński (Suomenlapinkoira, FCI 189) ma własny wzorzec z idealną wysokością 49 cm (samiec) i 44 cm (suka) i dopuszcza wszystkie umaszczenia. Lapinporokoira, czyli Lapponian Herder (FCI 284), jest nieco większy (idealnie 51 i 46 cm), czarny w różnych odcieniach, z nisko osadzonym ogonem. Szwedzki jest według wzorca czarny lub niedźwiedzio-brązowy, z wysoko noszonym ogonem zwiniętym na grzbiecie. Wszystkie trzy należą do grupy FCI 5, sekcji 3.

Historia i pierwotne zastosowanie

Według szwedzkiego klubu rasy lapphund pochodzi z Sápmi, regionu Samów w północnej Norwegii, Szwecji, Finlandii i północno-zachodniej Rosji. Używano go tam jako psa myśliwskiego, stróżującego i pasterskiego, później przede wszystkim do skupiania reniferów. Jako lappspets figurował już w pierwszej księdze rodowodowej SKK z 1889 roku. W ciągu ostatniego stulecia rasa kilkakrotnie przechodziła okresy z bardzo małą liczbą zarejestrowanych psów, co prowadziło do wąskich gardeł genetycznych.

Według klubu rasy typ prawie się nie zmienił w ciągu około 140 lat prowadzenia ksiąg. Pies, który dawniej był opisywany jako czujny pies jednego pana, jest dziś uważany za towarzyskiego, łatwo dostępnego psa towarzyszącego z zachowanym instynktem stróżującym, myśliwskim i pasterskim. Niektóre osobniki nadal pracują z reniferami. Nie ma rasowych prób pasterskich; rasa jest wykorzystywana głównie w sportach kynologicznych.

Wygląd i cechy fizyczne

Według FCI lapphund to typowy szpic nieco poniżej średniej wielkości, z dumnie noszoną głową. Tułów jest prostokątny: nieco dłuższy niż wysokość w kłebie. Grzbiet jest prosty, silny i sprężysty, lędźwie krótkie i szerokie, klatka piersiowa dość głęboka, sięgająca łokci, a brzuch lekko podciągnięty. Czaszka jest nieco dłuższa niż szeroka, z wyraźnym stopem; kufa jest mocna i równomiernie się zwęża.

Oczy są okrągłe, dość duże i brązowe, najlepiej ciemnobrązowe, z mocno pigmentowanymi brzegami powiek. Uszy są małe, trójkątne, szerokie u nasady, stojące i bardzo ruchliwe; uszy z załamanym końcem są niepożądane, ale nie dyskwalifikują. Ogon jest osadzony dość wysoko i w ruchu noszony zwinięty na grzbiecie. Nogi są proste i mocne, z owalnymi łapami i owiosłonymi palcami; dopuszcza się wilcze pazury. Chód jest lekki i sprężysty.

Sierść jest bogata i odporna na pogodę: sterczcy włos okrywowy na gęstym, drobno kręconym podszerstku. Według szwedzkiego opisu rasy sierść nie może być zbyt długa ani zbyt miękka i nie wolno jej strzyc ani formować. Czerń waha się od głębokiej czerni po ciepłiejsze, niedźwiedzio-brązowe odcienie, które latem mogą blaknąć. U suki lub młodego psa sierść może być falista, ale nigdy otwarta i kręcona.

Charakter i temperament

FCI opisuje lapphunda jako żywego, czujnego, życzliwego i przywiązanego, bardzo podatnego na naukę i chętnego do pracy, łatwego do tresury i pełnego wytrzymałości. Klub rasy dodaje, że jest towarzyski, łatwo dostępny i związany z rodziną. Testy mentalności (BPH) na małej grupie psów pokazują stosunkowo pewnego siebie psa, który dość cieszy się z nieznajomych, jest ciekawski i wesoły, z niewielką niepewnością czy groźnią. Tylko około 14 procent psów zostało opisanych, więc ten obraz nie jest rozstrzygający.

W domu gość zwykle widzi zaangażowanego psa, który wszystko obserwuje i odzywa się przy nieoczekiwanych dźwiękach. Opis dla sędziów wspomina, że "rozmawia" różnymi dźwiękami i potrafi szybko zaszczekać; uporczywe szczekanie lub inne reaktywne zachowania są uznawane za niepożądane. Problemy pojawiają się głównie przy nudzie, zbyt małej ilości pracy albo gdy właściciel pozwala wzmacniać szczekanie.

Dzieci, psy, koty i goście

  • Niemowlęta i małe dzieci: lapphund jest opisywany jako związany z rodziną, ale pozostaje żywym psem z instynktem pasterskim, który może próbować kierować dziećmi; nigdy nie zostawiaj małych dzieci i psa razem bez nadzoru.
  • Starsze dzieci: dużo energii i chęci do zabawy sprawia, że nadaje się na spacery, trening i zabawę. Naucz dzieci uspokajać się przy ostrej zabawie, aby pies nie czuł się goniony.
  • Nieznane psy: klub rasy zgłasza niewiele agresji; mimo to spokojne zapoznanie z dystansu jest rozsądne, zwłaszcza przy psie, który pilnuje swojego terytorium.
  • Współlokatorzy i koty: często może żyć razem ze zwierzętami domowymi, z którymi się wychował. Instynkt łowiecki jest według klubu rasy obecny, więc małe zwierzęta i obce koty pozostają punktem uwagi.
  • Goście i dostawcy: licz się z tym, że zasygnalizuje, że ktoś jest. Naucz go wracać po sygnalizacji na stałe miejsce; zapobiega to długotrwałemu szczekaniu.

Instynkty i codzienne zachowanie

Lapphund łączy trzy dawne zadania: stróżowanie, polowanie i pasterzowanie. Czujność zauważysz po szczekaniu na ruch i dźwięk, także poza zasięgiem wzroku. Instynkt pasterski może przejawiać się w kierowaniu dziećmi, psami lub rowerzystami, na przykład przez krążenie wokół nich. Instynkt łowiecki może sprawić, że pobiegnie za zwierzyną lub kotem; klub rasy wspomina, że nadal występuje w obecnej populacji.

Dla właściciela oznacza to: buduj przywołanie i chodzenie na smyczy od młodego wieku, nie nagradzaj szczekania uwagą i dawaj psu codziennie zadanie. Instynkt pasterski nie znika, ale możesz go ukierunkować przez zabawy w szukanie i posłuszeństwo.

Ruch w poszczególnych etapach życia

  • Szczenię: krótkie, spokojne wyjścia z dużą ilością snu, zmiennym podłożem i bezpiecznymi spotkaniami; unikaj wymuszonego obciążenia wytrzymałościowego, schodów i szybkiego biegania, ponieważ stawy jeszcze dojrzewają.
  • Młody pies: energia, samodzielność i rozpraszalność rosną. Buduj chodzenie na smyczy, przywołanie i kontrolę impulsów w bezpiecznych miejscach i stopniowo zwiększaj obciążenie.
  • Dorosły: licz orientacyjnie na jedną do dwóch godzin dziennie, rozdzielone na jeden lub dwa dłuższe spacery, wolną aktywność na ogrodzonym terenie oraz trening lub pracę węchem. Więcej minut nie zawsze znaczy lepiej; zwracaj uwagę na regenerację i temperaturę.
  • Senior: krótsze, spokojniejsze rundy z pracą węchem i uwagą na masę mięśniową; zmiany w sztywności lub chodzie niech oceni weterynarz.

Gęsta sierść utrudnia ciepłe dni: przenieś aktywność na chłodniejsze godziny i zadbaj o cień i wodę. Zimno i deszcz nie są według opisu rasy problemem; sierść jest stworzona, by znosić wiatr i pogodę.

Wyzwania umysłowe i praca

Według FCI lapphund nadaje się do posłuszeństwa, agility, pracy pasterskiej i tropienia. W Szwecji jest wykorzystywany w niemal wszystkich sportach kynologicznych, od najniższej do najwyższej klasy. Taka praca pasuje do jego chęci pracy i daje mu zajęcie razem z właścicielem.

W domu pasują zabawy w szukanie w domu i ogrodzie, praca węchem na spacerze, krótkie sztuczki i spokojne posłuszeństwo. Pies z skłonnością do pilnowania może się nakręcić przy szybkich grach z piłką; wybierz raczej zadania, w których musi myśleć, a potem się uspokoić. W Szwecji nie ma rasowych prób pasterskich, więc do prawdziwej pracy pasterskiej potrzebny jest instruktor.

Tresura i socjalizacja

Lapphund chce się uczyć i dobrze współpracuje. Stosuj nagrody, krótkie, zróżnicowane sesje i konsekwentne zasady. Zacznij wcześnie od sygnałów "cicho" i "idź na miejsce", aby szczekanie nie stało się nawykiem. Nagradzaj psa za krótkie zasygnalizowanie i przerwanie, a nie dopiero gdy dźwięk ustanie.

Socjalizacja nie oznacza tu, że ma witać każdego, ale że uczy się neutralnie znosić ruch uliczny, gości, weterynarza, pielęgnację i inne psy, a potem wraca do równowagi. Ćwicz przywołanie na długiej lince, chodzenie na smyczy, jazdę samochodem i spokojne czekanie. Nie stosuj przymusu ani krzyku; takie podejście nie pasuje do psa, który wrażliwie reaguje na swojego człowieka.

Zostawanie samemu w domu

Nie można podać gwarantowanej liczby godzin. Lapphund jest towarzyski i związany z rodziną i może zacząć szczekać z nudy lub niepokoju. Buduj zostawanie samemu małymi krokami, najpierw minuty, potem dłużej, po dobrym spacerze i z zajęciem. Rozważ opiekę, opiekuna do psa lub członka rodziny, jeśli pracujesz poza domem.

Nie zostawiaj psa na długo samego w ogrodzie z widokiem na ulicę; szczekanie stróżujące może się wtedy utrwalić i przeszkadzać sąsiadom. Jeśli budowanie się nie udaje, poproś o pomoc behawiorysty, zanim zachowanie się utrwali.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Najlepiej pasuje dom jednorodzinny z bezpiecznie ogrodzonym ogrodem, najchętniej z sąsiadami, którzy akceptują trochę szczekania. W mieszkaniu lub domu szeregowym szczekanie jest największym punktem: pies słyszy wszystko na klatce schodowej i w ogrodzie. Duży ogród nie zastępuje spacerów, treningu i towarzystwa. Solidne ogrodzenie jest rozsądne dla psa z instynktem łowieckim i pasterskim.

Jeśli chodzi o klimat, lapphund jest stworzony na północ: zimno, deszcz i śnieg nie są problemem. Latem gęsta, często czarna sierść wymaga cienia, wody i odpoczynku; nigdy nie zostawiaj go w nagrzanym samochodzie. W podróży pomagają solidne szelki, odpowiedni pas samochodowy lub transporter i spokojne oswajanie z transportem. Sprawdź podczas wakacji przepisy dotyczące psów w danym kraju.

Rozmiary, obroże i szelki

Zmierz szyję w miejscu, gdzie leży obroża, i klatkę piersiową w najszerszym miejscu tuż za przednimi łapami. Zostaw miejsce na dwa płaskie palce i sprawdź, czy nic nie ociera pach ani nie ogranicza łopatek. Z powodu grubego kołnierza i sierści musisz mierzyć aż do skóry. Dla tej rasy nie ma udokumentowanych średnich obwodów szyi i klatki piersiowej; mierzenie pozostaje więc obowiązkowe, a rosnący szczeniak często potrzebuje więcej niż jednego rozmiaru.

Przykłady do porównania z własnym pomiarem:

  • Ferplast Ergocomfort P Szelki M, rozmiar M: obwód szyi 37-47 cm i klatki piersiowej 55-65 cm; jeśli pomiar leży na granicy dwóch rozmiarów, sprawdź tabelę rozmiarów przed zamówieniem.
  • CHABA Obroża taśma regulowana 25 mm, obwód szyi 33-56 cm; sprawdź obwód szyi wcześniej, ponieważ gruby kołnierz zwiększa pozorny obwód.

Więcej wyboru znajdziesz w kategorii szelki. Szelki z szeroką taśmą rozkładają nacisk lepiej niż wąska obroża u psa, który ciągnie na smyczy.

Pielęgnacja

  • Szczotkowanie i czesanie: raz do kilku razy w tygodniu solidną szczotką z pinami lub szczotką slicker aż do podszerstka, w czasie linienia częściej; sierść na piersi, kołnierzu i z tyłu nóg filcuje się najpierw.
  • Linienie: podwójna sierść lekko gubi włos przez cały rok i mocno linieje w jednym lub dwóch okresach; wtedy spodziewaj się dużo sierści w domu i na szczotce.
  • Trymowanie i kąpiel: nie strzyc ani nie formować, bo szwedzki opis rasy chce funkcjonalnej sierści roboczej. Kąp tylko w razie potrzeby i dobrze wysusz podszerstek, także przy skórze.
  • Uszy i oczy: kontroluj stojące uszy i oczy co tydzień pod kątem brudu, zapachu, wycieku lub zaczerwienienia; z dolegliwościami idź do weterynarza.
  • Pazury i łapy: regularnie skracaj pazury i po spacerach zaglądaj na owiosłone opuszki i między palce, gdzie mogą utknąć śnieg, błoto lub nasiona.
  • Zęby: myj regularnie; wzorzec wymaga kompletnego zgryzu nożycowego.
  • Pomoc profesjonalna: salon pielęgnacyjny nie jest wymagany, ale oswajanie ze szczotkowaniem i podnoszeniem zaczyna się już u szczeniaka.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Szwedzki klub rasy opisuje lapphunda jako ogólnie zdrową rasę z niewieloma schorzeniami związanymi z rasą; opiera się to na danych hodowlanych, statystykach ubezpieczeniowych i ankietach i nie jest gwarancją dla poszczególnego psa. U rasy opisuje się dziedziczną skłonność do prcd-PRA, choroby oczu, w której siatkówka ulega rozpadowi i która może prowadzić do ślepoty. Od 2008 roku program zdrowotny SKK wymaga znanego statusu DNA psów hodowlanych, a według klubu rasy dzięki temu w Szwecji nie rodzą się już chore psy.

Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają psy hodowlane również pod kątem dysplazji stawów biodrowych, choroby stawów. Spośród 534 wyników bioder z lat 2010-2020 92,3 procent miało stopień A, B lub C; kliniczne problemy z biodrami występują według danych ubezpieczeniowych rzadko. Wyniki łokci nie są wymogiem hodowlanym; na 164 prześwietlone psy dziewięć miało odchylenie (pięć stopnia 1 i cztery stopnia 3), co jest zbyt mało do wniosków. Statystyki ubezpieczeniowe pokazują niewielką nadreprezentację nowotworów, a klub rasy zgłasza pojedyncze przypadki choroby Addisona i padaczki, z możliwą skłonnością rodzinną. Nie każdy pies rozwija te schorzenia.

Z powodu małej populacji różnorodność genetyczna jest przedmiotem trosk: klub rasy dąży do niskiego współczynnika inbredu i pracuje nad strategią kontrolowanego krzyżowania z inną rasą. Wynik nie jest dożywotnią gwarancją, a polityka hodowlana różni się w zależności od kraju. Oczekiwana długość życia wynosi orientacyjnie około 12-14 lat i zależy od linii, wagi, opieki i przypadku. Zdrowa waga odciąża stawy; indywidualne sygnały omów z weterynarzem.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Ile gramów karmy potrzebuje lapphund, zależy od wagi, etapu życia, aktywności, kondycji i gęstości energetycznej karmy. Powszechną weterynaryjną podstawą obliczeń jest zapotrzebowanie energetyczne w spoczynku (RER): RER = 70 × masa ciała w kg0,75. Przy 19 kg to około 637 kcal dziennie, przy 21 kg około 687 kcal. Dochodzi do tego współczynnik utrzymania, na przykład 1,2 dla spokojnego, 1,4 dla średnio aktywnego i 1,6 dla bardzo aktywnego psa; daje to w przybliżeniu 764-1.099 kcal dziennie. To szacunek wyjściowy; osobniki bardzo się różnią.

Przelicz za pomocą wzoru gramy dziennie = dzienne zapotrzebowanie energetyczne w kcal ÷ EM w kcal/kg × 1000, gdzie używasz wartości EM (energia metaboliczna) dokładnej karmy z opakowania lub od producenta. Ponieważ gęstość energetyczna różni się w zależności od karmy, celowo nie podajemy tu przykładu w gramach.

  • Szczenię: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt ras średnich i dąż do spokojnego, równomiernego wzrostu; nie dodawaj wapnia bez weterynarza. Przykładem jest Vivere Dog Medium Puppy Lamb, przeznaczona dla szczeniąt ras średnich.
  • Dorosły: zwykle dwa posiłki dziennie, podawane w spokoju. Przykładem dla dorosłych psów ras średnich jest Amanova Dog Adult Medium Exquisite Chicken, przeznaczona dla dorosłych psów ras średnich.
  • Senior: niekoniecznie mniej karmy lub białka; patrz na aktywność, masę mięśniową, zęby i kondycję i w razie wątpliwości zapytaj weterynarza.

Pod gęstą sierścią kondycji nie widać: wyczuj rękami, czy żebła są wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, i patrz z góry na talię. Ogranicz smakołyki i odejmuj je od dziennej porcji, a zawsze zapewnij świeżą wodę. Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, wagi, wieku, kondycji i aktywności; użyj opakowania jako punktu wyjścia, sprawdź wagę po dwóch do czterech tygodniach i dostosowuj stopniowo. Zapytaj weterynarza przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

  • Żywienie: średnie; pies o wadze 19-21 kg je wyraźnie mniej niż duża rasa.
  • Ubezpieczenie i weterynarz: średnie; klub rasy opisuje niewiele problemów klinicznych, ale badania i przesiewy przy zakupie mogą generować dodatkowe koszty.
  • Sierść: bez salonu pielęgnacyjnego, ale regularne szczotkowanie i dużo sierści w czasie linienia.
  • Trening i czas: wysokie; codzienny ruch, trening szczekania i socjalizacja w pierwszym roku.
  • Opieka i zostawanie samemu: wysokie; jego potrzeba bliskności często sprawia, że opieka podczas nieobecności jest potrzebna.
  • Wyposażenie, miejsce i transport: średnie; wystarczą solidne ogrodzenie, odpowiednie szelki oraz transporter lub pas samochodowy.

Zalety

  • Żywy, czujny i towarzyski pies, który chętnie współpracuje, według FCI i klubu rasy.
  • Wszechstronny w posłuszeństwie, agility, tropieniu i pracy pasterskiej.
  • Odporna na pogodę podwójna sierść, która obywa się bez trymowania i strzyżenia.
  • Rozmiar łatwy do opanowania w domu i w samochodzie.
  • Według klubu rasy w przeważającej części zdrowa rasa bez przesady w eksterierze.
  • Rzadka północna rasa z długą historią pracy i jasnym wzorcem.

Wady i punkty uwagi

  • Dużo "mówi" i szybko szczeka; może to przeszkadzać sąsiadom.
  • Instynkt stróżujący, łowiecki i pasterski wymaga treningu przywołania i ogrodzonego terenu.
  • Dużo sierści w czasie linienia i potrzeba regularnego szczotkowania.
  • Wrażliwy na zbyt długie zostawanie samemu i nudę.
  • Rzadka rasa z małą bazą genetyczną; szczenięta trudno znaleźć, a wybór hodowcy jest szczególnie ważny.
  • Skłonność do prcd-PRA, dysplazji stawów biodrowych i kilku innych schorzeń, pod kątem których psy hodowlane powinny być przebadane.
  • Upał jest obciążający dla gęstej, często czarnej sierści.

Dla kogo tak

Lapphund pasuje do aktywnej rodziny, która chce czujnego, rozmownego psa z chęcią do pracy: kogoś, kto codziennie jest na dworze, lubi trenować lub uprawiać sport i cierpliwie kieruje szczekaniem. Pomaga, jeśli dużo przebywasz w domu lub masz opiekę, bezpieczny teren i poważnie traktujesz rzadkość rasy, z czasem oczekiwania i krytycznym wyborem hodowcy. Zmotywowany początkujący również może dać radę, o ile ma dobre wsparcie.

Dla kogo nie

Nie dla kogoś, kto szuka spokojnego, cichego psa lub mieszka w mieszkaniu ze słabą izolacją akustyczną. Także nie dla osób, które często zostawiają psa samego na wiele godzin, nie mają czasu ani ochoty na szczotkowanie i trening lub chcą szybkiego, taniego szczeniaka z ogłoszenia. I nie dla tego, kto liczy, że mały szpic sam z siebie pozostanie spokojny bez pracy.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Zapytaj hodowcę o wyniki bioder i status DNA w kierunku prcd-PRA obojga rodziców; w szwedzkiej hodowli są one wymagane do rejestracji. Wyniki łokci i opis mentalności (BPH lub MH) są uzupełniające i nieobowiązkowe. Zapytaj też o współczynnik inbredu właśnie tego połączenia; klub rasy dąży do niskiej wartości. Szczenię powinno opuścić miot dopiero w wieku około ośmiu tygodni lub później, z mikroczipem i paszportem, ze środowiska rodzinnego, z widoczną matką i pisemną umową.

Zwracaj uwagę na sygnały pseudohodowli, takie jak kilka ras, brak widocznej matki lub wiele szczeniąt dostępnych naraz. Sprawdź, czy szczenię ma rodowód wydany przez związek kynologiczny należący do FCI. Z powodu rzadkości realistyczna jest lista oczekujących lub szczenię ze Szwecji albo Norwegii; dostępność w Polsce nie została sprawdzona. Przekazanie odbywa się przez klub rasy; bądź szczególnie krytyczny wobec zachowania i historii psa.

Często zadawane pytania o lapphunda szwedzkiego

Czy lapphund szwedzki nadaje się dla początkujących?
Z zastrzeżeniem. Chce się uczyć, ale szczekanie, instynkt pasterski i znalezienie dobrego hodowcy wymagają przygotowania i wsparcia.

Czy lapphund szwedzki dużo szczeka?
"Rozmawia" różnymi dźwiękami i potrafi szybko zaszczekać. Wczesny trening i wystarczająca ilość pracy pomagają, ale cichy nie będzie.

Czy lapphund szwedzki może mieszkać w mieszkaniu?
Tylko jeśli ruch, trening i sąsiedzi są uregulowani. Szczekanie jest często czynnikiem ograniczającym.

Czy lapphund szwedzki linieje?
Tak. Podwójna sierść lekko gubi włos przez cały rok i wymaga dodatkowego szczotkowania w czasie linienia.

Czy lapphund szwedzki dogaduje się z kotami?
Często, jeśli wychował się z kotami i został spokojnie zapoznany; obce koty i małe zwierzęta pozostają ryzykiem z powodu instynktu łowieckiego.

Czy lapphund szwedzki może biegać bez smyczy?
Tylko po gruntownym treningu przywołania i w bezpiecznych miejscach. Jego instynkt łowiecki i pasterski może sprawić, że odejdzie na własną rękę.

Podsumowanie

Gdy otwiera się furtka, lapphund szwedzki najpierw zaczyna opowiadać, co widzi, a potem pracować. To jego największa zaleta i zarazem wyzwanie: czujny, towarzyski pies z dużą energią i głośną opinią. Dla jego dobrostanu potrzebna jest codzienna aktywność, towarzystwo, bezpieczny teren i spokojny trening szczekania oraz przywołania.

Należy do aktywnej rodziny z czasem i cierpliwością, krytycznym spojrzeniem na hodowców i gotowością czekania na szczeniaka rzadkiej rasy. Jeśli szukasz cichego lub samodzielnego psa, który może dużo być sam, wybierz inną rasę.

Fidello klantenservice

© 2026 Fidello

    • American Express
    • Apple Pay
    • Bancontact
    • BLIK
    • Google Pay
    • iDEAL Wero
    • Klarna
    • Maestro
    • Mastercard
    • MB WAY
    • MobilePay
    • PayPal
    • Shop Pay
    • Union Pay
    • USDC
    • Visa

    Login

    Zapomniałeś hasła?

    Nie masz jeszcze konta?
    Załóż bezpłatne konto i ciesz się wieloma korzyściami.