Podenco andaluzyjski - łowca królików w trzech rozmiarach i trzech rodzajach sierści

Podenco andaluzyjski - łowca królików w trzech rozmiarach i trzech rodzajach sierści

Gdy podenco andaluzyjski usłyszy coś w krzakach, jego duże, trójkątne uszy stoją już na sztorc, zanim sam cokolwiek zauważysz. To pies, który powstał w Andaluzji: suchy, atletyczny łowca, który jednocześnie używa nosa, oczu i uszu, by tropić króliki, ptactwo łowne, a czasem także grubszą zwierzynę i przynosić ją z powrotem. To, co robią, jest często pracą zespołową, w hiszpańskich łowach zwykle razem z innymi psami w grupie.

Jako domownik jest według hiszpańskiego wzorca inteligentny, towarzyski i wierny swoim ludziom, ale powściągliwy wobec obcych. Największym problemem nie jest pielęgnacja, lecz instynkt łowiecki: puszczanie luzem i życie razem z królikami, kurami albo uciekającymi kotami nie jest z założenia bezpieczne. Do tego rasa występuje w trzech rozmiarach i trzech rodzajach sierści, więc samo "podenco" bez dodatkowych informacji mówi niewiele o tym, kogo bierzesz do domu.

Najważniejsze dane

• Oficjalna nazwa: Podenco Andaluz (angielska nazwa w RSCE: Andalusian Warren Hound)
• Synonimy: podenco andaluzyjski; po hiszpańsku "podenco" jest też zbiorczą nazwą różnych psów myśliwskich, więc nazwa rasy nie jest oczywista
• Pochodzenie: Hiszpania, Andaluzja
• Uznanie: uznana przez hiszpański związek kynologiczny RSCE (wzorzec nr 401, oryginał z 1992 roku) oraz przez państwo hiszpańskie; nieuznana przez FCI. Niemiecki VDH publikuje własny wzorzec (nr 996)
• Pierwotne zastosowanie: polowanie na króliki i drobną zwierzynę (samotnie, w parach lub w grupie), aportowanie, polowanie na grubszą zwierzynę w sforze oraz stróżowanie w gospodarstwie
• Wysokość w kłębie: duży 54-64 cm (samiec) i 53-61 cm (suka); średni 43-53 cm (samiec) i 42-52 cm (suka); mały 35-42 cm (samiec) i 32-41 cm (suka)
• Masa: duży 27 kg ± 6, średni 16 kg ± 6, mały 8 kg ± 3 (RSCE)
• Sierść: gładka i krótka (około 2 cm), szorstka (cerdeño, około 5 cm) lub długa i jedwabista (sedeño, około 8 cm); u typów szorstkiego i długowłosego brak podszerstka jest według wzorca zauważalny
• Umaszczenie: białe lub cynamonowe (od jasnego do intensywnego) albo połączenie obu; inne kolory są wykluczone
• Poziom aktywności: wysoki; codzienne spacery z pracą nosa i kontrolowanym bieganiem
• Trudność szkolenia: średnia do wysokiej; wrażliwy i chętny do nauki, ale z własnym łowieckim rozumem
• Poziom pielęgnacji: niski do średniego, zależnie od rodzaju sierści
• Zostawanie samemu w domu: ograniczone; tylko po starannym przygotowaniu
• Klimat: stworzony do ciepłych, suchych lat i łagodnych zim; z krótką lub cienką sierścią mniej odporny na zimno, mokrą pogodę i wiatr
• Długość życia: brak wiarygodnych danych dla rasy
• Odpowiedni dla początkujących: tylko z wsparciem i realistycznymi oczekiwaniami wobec instynktu łowieckiego

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

• codziennie masz czas na długie spacery z dużą ilością miejsca na węszenie;
• masz bezpiecznie ogrodzony teren albo jesteś przyzwyczajony do długiej smyczy w lesie i na polu;
• chcesz prowadzić wrażliwego psa łagodnym szkoleniem opartym na nagrodach;
• nie masz królików, kur ani innych małych zwierząt na posesji lub w okolicy.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

• chcesz psa, który może niezawodnie biegać luzem wszędzie;
• masz małe zwierzęta domowe lub drób chodzący swobodnie;
• regularnie zostawiasz psa samego na cały dzień pracy;
• szukasz psa, który od razu entuzjastycznie wita obcych.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna hiszpańska nazwa to Podenco Andaluz. RSCE opisuje rasę jednym wzorcem, który łączy trzy rozmiary (duży, średni, mały) i trzy rodzaje sierści, czyli łącznie dziewięć wariantów. Rasa nie jest uznana przez FCI; sama RSCE wyraźnie zaznacza przy wzorcu, że nie został on zaakceptowany przez FCI. Dlatego zawsze sprawdzaj, w którym związku i w jakiej księdze rodowodowej pies jest zarejestrowany.

Nie mylić z podenco ibicenco, podenco canario ani portugalskim podengo, które mają własne wzorce i inny wygląd, ani z galgo español, czyli chartem. W praktyce "podenco" nazywa się też psy myśliwskie o mieszanym lub nieznanym pochodzeniu z Hiszpanii; pies, który tak wygląda, nie jest automatycznie Podenco Andaluz według wzorca.

Historia i pierwotne zastosowanie

O pochodzeniu zapisano niewiele. W Andaluzji psy przez pokolenia selekcjonowano pod kątem przydatności w krajobrazie pełnym zarośli jeżyn, skał i suchych wzgórz. RSCE opisuje trzy główne zadania: polowanie na drobną zwierzynę (głównie króliki, często z grupą psów otaczających krzaki), polowanie na ptactwo i aportowanie (także z wody) oraz polowanie na grubszą zwierzynę w sforze, w którym duży wariant wykonuje pracę poszukiwawczą i pościgową. Duże okazy pracowały też jako stróże gospodarstw i towarzysze chartów przy polowaniu na zające.

RSCE przyjęła rasę w 1992 roku; w 2001 roku państwo hiszpańskie uznało ją oficjalnie. Takie tło tłumaczy jego zachowanie: samodzielny, bystry pies, który szybko przełącza się między szukaniem, podążaniem i przynoszeniem, a nie po prostu uległy, posłuszny pies rodzinny.

Wygląd i cechy fizyczne

• Proporcje ciała: harmonijne, zwarte i suche, z prostym grzbietem, krótką linią lędźwi i podciągniętym brzuchem.
• Głowa i kufa: średniej wielkości, w kształcie ściętego ostrosłupa bez wyraźnego stopu; nos jest okrągły i miodowy, kufa nieco krótsza niż połowa głowy.
• Oczy i uszy: małe, okrągłe oczy w kolorze od miodowego do orzechowego z żywym spojrzeniem; średniej wielkości, trójkątne uszy o szerokim nasadzie, stojące pionowo, gdy pies jest czujny. Uszy niestojące całkowicie pionowo lub kupirowane są wadą dyskwalifikującą.
• Klatka piersiowa, grzbiet i kończyny: szeroka, głęboka klatka piersiowa, mocno umięśniony zad oraz średniej wysokości, proste kończyny z okrągłymi łapami i twardymi poduszkami.
• Ogon: nisko osadzony, szablasty do półksiężycowatego, sięgający najwyżej do stawu skokowego i nigdy kupirowany; u psów w kolorze cynamonowym często występuje biała plama przy końcu.
• Sierść: trzy typy: gładka i krótka, szorstka i druciana (cerdeño) lub długa i jedwabista (sedeño). Przy sierści szorstkiej i długiej brak podszerstka jest zauważalny.
• Umaszczenie: białe (srebrne, matowe lub kość słoniowa) i/lub cynamonowe (jasne do intensywnego); czarne i inne kolory są wykluczone.
• Szczeniak a dorosły: dorosły rozmiar i rodzaj sierści u szczeniaka można dobrze ocenić dopiero, patrząc na rodziców.

Charakter i temperament

Wzorzec RSCE określa Podenco Andaluz jako inteligentnego, szlachetnego, towarzyskiego i zawsze czujnego, o żywym i zrównoważonym charakterze. Wobec swoich ludzi jest ciepły, uległy i wierny, ale wzorzec zaznacza także, że więź się zrywa, jeśli pies zostanie ukarany niesłusznie. Wobec obcych jest nieufny i nieprzyjazny. Przy krótkim, spokojnym szkoleniu i nagrodzie, która coś dla niego znaczy, uczy się dobrze.

W domu oznacza to często łagodnego psa, który chce być blisko swoich ludzi i po dobrym spacerze świetnie odpoczywa, ale na zewnątrz przełącza się błyskawicznie, gdy tylko coś wyczuje lub zobaczy ruch. Przy frustracji lub nudzie sam szuka sobie zajęcia, a rzadko jest to coś, co miałeś na myśli.

Dzieci, psy, koty i goście

• Niemowlęta i małe dzieci: może być łagodny, ale jest wrażliwy na niespodziewany dotyk i gwałtowną zabawę. Zapewnij mu własne miejsce odpoczynku i nadzór.
• Starsze dzieci: dobrze pasuje do dzieci, które spokojnie uczą się obchodzić z czujnym psem i chętnie chodzą na spacery.
• Obce psy: często jest towarzyski wobec innych psów, o ile jest dobrze zsocjalizowany. Uważaj na biegające grupki, w których jego popęd łowiecki może się rozpalić.
• Domownicy: od dawna pracuje w grupach i bez problemu może mieszkać z innymi psami.
• Koty i małe zwierzęta: czasem może żyć z kotem, jeśli się z nim wychowuje, ale uciekający kot lub królik mogą wywołać zachowania łowieckie. Zawsze trzymaj małe zwierzęta bezpiecznie oddzielnie.
• Goście i kurierzy: powściągliwy wobec obcych. Pozwól psu przyzwyczaić się w spokoju, bez tego, by goście od razu go przytłaczali.

Instynkty i codzienne zachowanie

Szukanie, podążanie i przynoszenie to sedno. Na spacerze przy skraju lasu zauważysz, że jego nos opada, a uszy wystrzeliwują do przodu; jego uwaga jest wtedy prawie nie do zdobycia. Pościg jest często wspólną aktywnością, więc w grupie psów jego popęd może jeszcze wzrosnąć.

Poza tym jest zwinny i szybki na trudnym terenie; niskie ogrodzenie nie zawsze go zatrzyma, a bez odpowiedniego zajęcia sam szuka sobie rozrywki. Dlatego dawaj mu zadania, które wykorzystują jego łowiecki umysł: zabawy w szukanie, podążanie śladem i kontrolowane aportowanie.

Ruch w poszczególnych fazach życia

• Szczeniak: kilka krótkich wypraw odkrywczych, dużo snu i zmienne podłoże. Unikaj długich dystansów i powtarzanych skoków; lekka, ale szybka budowa wymaga kontrolowanego obciążenia.
• Nastolatek: popęd łowiecki często wzrasta. Używaj dobrze dopasowanych szelek i długiej smyczy, ćwicz przywołanie z bardzo cenną nagrodą i powoli zwiększaj swobodę.
• Dorosły: licz około półtorej do dwóch i pół godziny dziennie, rozłożone na kilka rund, z węszeniem, szkoleniem i kontrolowanym bieganiem. Ogrodzone pole, na którym może bezpiecznie sprintować, jest dla wielu psów mile widzianym uzupełnieniem.
• Senior: nadal ruszaj się codziennie, ale skracaj dystans i tempo. Kulawizna, sztywność lub mniejsza ochota zasługują na kontrolę u weterynarza.

Wyzwania umysłowe i praca

Praca nosa, zabawy w szukanie i praca tropowa dobrze pasują do jego predyspozycji. Dla psa rodzinnego kontrolowane aportowanie, mantrailing i spokojna praca poszukiwawcza są bezpiecznymi sposobami, by dać mu zadanie bez prawdziwego polowania. Kto pracuje z psami myśliwskimi, przestrzega przepisów łowieckich i dotyczących gospodarki łowieckiej w swoim kraju.

Sport wyczynowy z dużą ilością powtórzeń i przymusem słabo pasuje do jego wrażliwego charakteru. Wybieraj raczej krótkie, urozmaicone ćwiczenia i daj mu przestrzeń na odprężenie po wysiłku.

Szkolenie i socjalizacja

Zacznij wcześnie od reakcji na imię, chodzenia na luźnej smyczy, przywołania, puszczania i spokojnego czekania. Stosuj nagrody i pozytywne wzmocnienie; według wzorca zrywa więź z właścicielem, jeśli jest karany niesłusznie. Przywołanie ćwicz najpierw na długiej smyczy i stopniowo zmniejszaj pomoc małymi krokami.

Socjalizacja oznacza tu przede wszystkim bezpieczne oswajanie się z ruchem ulicznym, dźwiękami, różnym podłożem, ludźmi i psami, a nie to, że każdy może go głaskać. Poszukaj trenera, który rozumie, jak działają psy myśliwskie i jak przekierowywać zachowania łowieckie zamiast je tłumić.

Zostawanie samemu w domu

Nie istnieje bezpieczna standardowa liczba godzin. Buduj samotność od sekund i pozwól mu najpierw nauczyć się odprężać, gdy jesteś w domu. Z natury jest nastawiony na swoich ludzi i często pracował w grupie; codzienne długie dni pracy w samotności, bez wyjścia na spacer czy towarzystwa, słabo mu odpowiadają.

Uporczywe skomlenie, niszczenie, dyszenie lub brak apetytu to oznaki stresu. Nie ciągnij wtedy dalej treningu, poszukaj fachowej pomocy i w międzyczasie zorganizuj opiekę lub wyprowadzanie.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Mieszkanie jest możliwe, jeśli jest dość aktywności na zewnątrz i treningu spokoju, ale dom z bezpiecznie ogrodzonym ogrodem jest łatwiejszy. Zwróć uwagę na wysokość ogrodzenia. W mieście musi się wcześnie oswoić z tłokiem; na wsi szybciej wybiega za zwierzyną i małymi zwierzętami, więc długa smycz lub ogrodzony teren często pozostają potrzebne.

Przy krótkiej lub cienkiej sierści i małej ilości podszerstka jest słabiej chroniony przed zimnem i mokrym wiatrem; w wysokich temperaturach potrzebuje cienia, świeżej wody i odpoczynku. Przed podróżą sprawdź chip, dokumenty i lokalne przepisy. Zorganizuj opiekę u kogoś, kto zna rasę i jej instynkt łowiecki.

Rozmiary, obroże i szelki

Ponieważ rasa występuje w trzech rozmiarach i trzech rodzajach sierści, nie ma użytecznej średniej dla szyi i klatki piersiowej. Zmierz więc samego psa.

• Obwód szyi: mierz w miejscu, gdzie zwykle leży obroża, i zostaw około dwóch palców luzu.
• Obwód klatki piersiowej: mierz wokół najszerszej części klatki piersiowej, tuż za przednimi łapami, bez wciągania miarki mocno w sierść.
• Dopasowanie: przednie łapy muszą poruszać się swobodnie, pasy nie mogą ocierać pach, a szelki nie mogą dać się zsunąć przez głowę ani do tyłu. Silny pies myśliwski, który się przestraszy lub pobiegnie, może się z nich wykręcić.

Zajrzyj do kategorii szelki dla psów i porównaj centymetry ze swoim pomiarem. Trzy opcje dla różnych rozmiarów:

• Szelki WAUDOG Nylon Military rozmiar S, anatomiczne w kształcie litery H, na obwód klatki piersiowej około 33 do 50 cm.
• Szelki WAUDOG Nylon Military rozmiar M, anatomiczne w kształcie litery H, na obwód klatki piersiowej około 50 do 80 cm.
• Obroża WAUDOG Recycled rozmiar L, regulowana w zakresie 33 do 49 cm obwodu szyi, z QR-paszportem do identyfikacji i stabilną podstawą.

Najpierw zmierz, potem wybieraj. Stany magazynowe i rozmiary mogą się zmieniać; regularnie sprawdzaj zapięcia i szwy.

Pielęgnacja

• Szczotkowanie: gładką sierść co tydzień gumową szczotką; sierść szorstką i długą dwa do trzech razy w tygodniu pod kątem kołtunów i brudu.
• Czesanie i rozczesywanie: przy dłuższych rodzajach sierści szczególna uwaga na pachy, uszy i tylne łapy.
• Trymowanie: zwykle niepotrzebne; w razie wątpliwości poproś groomera o ocenę, zwłaszcza przy typie szorstkim.
• Mycie i suszenie: tylko gdy pies jest naprawdę brudny; dobrze osusz po deszczu lub pływaniu, zwłaszcza bez podszerstka.
• Skóra i sierść: po spacerze sprawdzaj, czy nie ma kleszczy, cierni i otarć.
• Uszy i oczy: co tydzień zwracaj uwagę na zapach, zaczerwienienie i brud; ości traw i nasiona mogą się zaczepić po spacerze po polu.
• Pazury, łapy i zęby: po każdej wyprawie sprawdzaj poduszki i przestrzeń między palcami; przycinaj pazury w porę i szczotkuj zęby kilka razy w tygodniu.
• Profesjonalna pielęgnacja: zwykle niepotrzebna.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Dla Podenco Andaluz nie są znane oficjalne programy zdrowotne rasy ani duże badania populacyjne, a wzorzec RSCE nie wymienia żadnych konkretnych chorób dziedzicznych. Brakuje więc wiarygodnych wartości procentowych i długości życia dla rasy. Poniższe punkty to praktyczne punkty uwagi dla atletycznego psa myśliwskiego, a nie dane rasowe.

• Urazy podczas pracy i zabawy: skręcenia, rany cięte poduszek i kulawizna po bieganiu po trudnym terenie zdarzają się u aktywnych psów myśliwskich.
• Uszy, oczy i skóra: ości traw, ciernie i kleszcze to praktyczne zagrożenia po pracy w polu.
• Stawy: u większych psów obciążenie stawów w okresie wzrostu jest punktem uwagi; zapytaj hodowców o ewentualne badania stawów biodrowych rodziców.
• Psy z Hiszpanii: w przypadku psa z Hiszpanii omów z weterynarzem badanie w kierunku chorób śródziemnomorskich, takich jak leiszmanioza i dirofilarioza, i zapytaj o pełną historię medyczną.

Ponieważ brakuje danych zdrowotnych, obowiązuje zasada: poproś hodowcę o oryginalne wyniki badań, które wykonuje, informacje o rodzicach i krewnych oraz uczciwy obraz zdrowia linii. Wynik nie jest dożywotnią gwarancją. Idź do weterynarza przy nagłej kulawiźnie, duszności, zapaści lub wyraźnej zmianie zachowania.

Żywienie w poszczególnych fazach życia

Dla szczeniaka wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt dopasowaną do oczekiwanego rozmiaru dorosłego; mały wariant będzie ważył znacznie mniej niż duży. Dla młodego psa zajrzyj do asortymentu karma dla szczeniąt, a dla psa dorosłego do kategorii sucha karma.

Ilość zależy od masy, aktywności, statusu kastracji, kondycji ciała i gęstości energetycznej karmy. Przykład obliczeń dla dorosłego psa o masie 27 kg (średnia dużego wariantu): RER = 70 × 27^0,75 ≈ 830 kcal dziennie. Pomnóż to przez odpowiedni współczynnik z aktualnego źródła żywieniowego, na przykład 1,4 dla spokojnego, wykastrowanego psa i 1,8 dla aktywnego psa. Daje to z grubsza 1 160 do 1 490 kcal dziennie.

Przy karmie o 3 700 kcal EM na kg (gramy dziennie = kcal ÷ EM w kcal/kg × 1000) to około 315 do 400 gramów dziennie. Przy małym wariancie o średniej masie 8 kg zapotrzebowanie energetyczne jest znacznie niższe; oblicz je tym samym wzorem. To przykład obliczeń z jawnymi założeniami, a nie porada: zawsze czytaj wartość energetyczną wybranej karmy, odważaj porcję, dziel ją na dwa spokojne posiłki i po dwóch do czterech tygodniach oceń masę i kondycję ciała. Żebra powinny być dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu. Przysmaki najlepiej utrzymuj poniżej około dziesięciu procent dziennej energii i zadbaj o świeżą wodę pitną.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

• Czas dziennie: około półtorej do dwóch i pół godziny na spacery, węszenie i szkolenie, plus karmienie i podstawowa opieka.
• Karma: średnio; zależnie od rozmiaru, od niewiele przy małym do wyraźnie więcej przy dużym wariancie.
• Weterynarz i ubezpieczenie: średnio, z zapasem na urazy, badania i ewentualne choroby śródziemnomorskie u psów z Hiszpanii.
• Sierść: niski dla gładkiej, nieco wyższy dla typów szorstkiego i długiego.
• Szkolenie: stosunkowo dużo w pierwszym roku, zwłaszcza przy przywołaniu i pracy na smyczy.
• Wyposażenie i ogrodzenie: solidne szelki, długa smycz i bezpieczne ogrodzenie to stała inwestycja.

Ceny bardzo się różnią w zależności od hodowcy, regionu i wybranej opieki; zapytaj aktualnych dostawców o konkretne kwoty zamiast przyjmować stałe liczby.

Zalety

• Atletyczny, wszechstronny i bystry w pracy nosa i poszukiwaniach.
• Wierny i według wzorca łagodny wobec swoich ludzi.
• Trzy rozmiary i trzy rodzaje sierści, więc jest wybór pod względem wielkości i pielęgnacji.
• Typy gładki i szorstki wymagają stosunkowo niewielkiej pielęgnacji sierści.
• Mało się ślini i zwykle jest spokojny w domu po wystarczającej aktywności.

Wady i punkty uwagi

• Silny instynkt łowiecki; bieganie luzem często nie jest bezpieczne.
• Małe zwierzęta domowe i uciekające zwierzęta wymagają stałego oddzielenia.
• Wrażliwy na twarde traktowanie.
• Krótka lub cienka sierść, więc wrażliwy na zimno i mokrą pogodę.
• Mało danych zdrowotnych i mało odpowiedzialnych hodowców poza Hiszpanią.
• Potrzebuje dużo codziennej aktywności i uwagi umysłowej.

Dla kogo tak

Aktywny, cierpliwy opiekun, który lubi chodzić na spacery i szkolić, jest gotów przez lata zarządzać zachowaniem łowieckim i ma bezpieczny teren lub dużo miejsca na długą smycz. Świadomie wybierasz wrażliwego psa bez twardych korekt, nie masz małych zwierząt domowych lub potrafisz je ściśle oddzielić i wybierasz rozmiar oraz rodzaj sierści pasujące do twojego mieszkania.

Dla kogo nie

Kto chce psa, który może biegać luzem wszędzie, ma kury lub króliki na posesji, regularnie zostawia psa samego na cały dzień pracy albo szuka psa, który nie wymaga żadnych wyzwań umysłowych. Także kto głównie podziwia smukły wygląd, nie chcąc kierować zachowaniami łowieckimi, lepiej wybierze inną rasę.

Odpowiedzialne nabycie, adopcja lub przekazanie

Rasa jest rzadka poza Hiszpanią. Zapytaj hodowców o rodowód i rejestrację w RSCE lub innym uznanym związku, o wariant rozmiaru i sierści obojga rodziców oraz o zachowanie suki. Bądź ostrożny wobec szczeniaka bez jasnego pochodzenia, przy kilku miotach lub nacisku na szybką płatność. Szczenię zazwyczaj nie opuszcza miotu przed około ośmioma tygodniami.

Pies oferowany jako podenco pochodzi czasem z hiszpańskiego schroniska. Może to dać piękne, wierne zwierzę domowe, ale wymaga pełnego badania lekarskiego, znanego doświadczenia z ludźmi, psami i zwierzętami domowymi oraz okresu próbnego. Sprawdź chip, paszport i szczepienia i bądź realistą co do tego, co wiesz o pochodzeniu.

Najczęstsze pytania o podenco andaluzyjskie

Czy podenco andaluzyjski to chart? Przypomina go, ale poluje przede wszystkim jednocześnie nosem, uszami i oczami i często pracuje w grupie. Traktuj go jak wszechstronnego psa myśliwskiego.

Czy rasa jest uznana przez FCI? Nie. RSCE publikuje wzorzec (nr 401), ale nie został on zaakceptowany przez FCI.

Czy może biegać luzem? Tylko na ogrodzonym terenie i po dużej ilości szkolenia. W okolicach bogatych w zwierzynę długa smycz jest często rozsądniejsza.

Czy może żyć z kotami? Czasem, zwłaszcza jeśli wychowuje się z nimi. Uciekający kot może wywołać zachowania łowieckie.

Jaki rozmiar wybrać? Spójrz na rodziców, rozmiar we wzorcu, swoje mieszkanie i swoją aktywność; zdjęcie szczeniaka nie przewiduje tego wystarczająco.

Czy wymaga dużo pielęgnacji? Gładka sierść mało; typy szorstkie i długie więcej. Uszy, poduszki łap i skóra zasługują na dodatkową kontrolę po każdym spacerze po polu.

Podsumowanie

Podenco andaluzyjski to wszechstronny, łagodny pies myśliwski dla ludzi, którzy poważnie traktują jego nos, szybkość i wrażliwość. Jego siłą jest połączenie czujności i wierności; wyzwaniem jest to, że poza domem ta czujność kieruje się głównie na zwierzynę i poruszające się zwierzęta.

Jeśli brakuje bezpiecznej przestrzeni, czasu lub domu bez małych zwierząt, spokojniejsza rasa jest uczciwszym wyborem. Kto się waha, najpierw kilka razy idzie na spacer z doświadczonym opiekunem i przygląda się rodzicom, zanim zdecyduje.