Seter angielski

Szczeniak setera angielskiego po lewej, dorosły pies z przodu i dorosły pies z profilu — Fidello

Seter angielski - elegancki pies stojący z umaszczeniem belton i łagodnym usposobieniem

Kto widzi setera angielskiego przy pracy w polu, widzi psa, który nisko i w napięciu zastyga przy zapachu: „siada” (to set), od czego rasa wzięła nazwę. To średni do dużego pies stojący z długą światą sierścią, pochodzący z Wielkiej Brytanii, o wysokości w kłębie 61–68 cm, z jedwabistą sierścią, w której kolorowe kropki (belton) przebiegają przez biel. Wzorzec FCI określa go jako bardzo aktywnego, z ostrym zmysłem łowieckim, wyjątkowo przyjaznego i dobrodusznego. W domu jest zwykle łagodny, przywiązany i skierowany na ludzi, pod warunkiem że codziennie naprawdę może biegać i szukać. Może pasować osobie, która dużo przebywa na dworze i lubi szczotkować. Największą wadą jest połączenie dużej ilości ruchu, wrażliwego usposobienia i sierści wymagającej uwagi każdego dnia.

Najważniejsze dane

  • Nazwa oficjalna: English Setter (wzorzec FCI nr 2)
  • Synonimy: seter angielski, English Setter, krótko seter
  • Pochodzenie: Wielka Brytania
  • Uznanie: FCI grupa 7 (psy stojące), sekcja 2.2 (brytyjskie i irlandzkie pointery i setery, setery), ostatecznie uznany przez FCI, z próbą pracy; uznany również przez brytyjski Kennel Club (gundogs)
  • Pierwotna funkcja: pies stojący, który wyszukuje zwierzynę i wskazuje ją przez zasiadanie
  • Wysokość w kłębie: samce 65–68 cm, suki 61–65 cm (wzorzec FCI)
  • Masa: wzorzec FCI nie podaje masy; w opisach rasy spotyka się w przybliżeniu 25–36 kg (orientacyjnie, zależnie od płci i linii)
  • Długość życia: orientacyjnie około 10–12 lat; pojedyncze psy mogą żyć dłużej
  • Sierść: długa, jedwabista i lekko falista, nigdy kręcona, z bogatym piórem na uszach, klatce piersiowej, brzuchu, tylnych łapach i ogonie
  • Umaszczenie: blue belton (czarno-białe), orange belton, lemon belton, liver belton i tricolour (blue lub liver belton z podpalaniem); równomiernie nakrapiane (belton) na całym ciele jest preferowane wobec dużych plam koloru
  • Zapotrzebowanie na ruch: wysokie; licz orientacyjnie na około dwóch godzin całkowitej aktywności dziennie, rozdzielonej na kilka razy
  • Trudność szkolenia: średnia; pojetny i wrażliwy, ale szybko rozpraszany zapachami
  • Poziom pielęgnacji: wysoki w przypadku sierści; szczotkowanie kilka razy w tygodniu, w linieniu częściej
  • Sam w domu: trzeba budować krok po kroku; bez stałej liczby godzin
  • Klimat: dobrze znosi umiarkowaną pogodę; przy upale i dużym wysiłku potrzebna jest dodatkowa ostrożność
  • Początkujący: nie jest to oczywiste; rasa pasuje początkującemu, który ma czas, wsparcie i ogrodzony teren

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

  • codziennie spędzasz dużo czasu na dworze i możesz pozwolić psu szukać i biegać w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu;
  • lubisz szczotkować kilka razy w tygodniu i kontrolować uszy oraz sierść;
  • chcesz szkolić wrażliwego psa pozytywnie, bez ostrych korekt;
  • wybierasz hodowcę, który pokaże wyniki bioder, słuchu i inne wyniki obojga rodziców.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

  • szukasz spokojnego psa, któremu wystarczą krótkie spacery;
  • często jesteś poza domem przez długie dni bez rozwiązania dla psa;
  • chcesz sierści, która wymaga niewiele pielęgnacji;
  • oczekujesz, że na terenie bogatym w zwierzynę zawsze natychmiast wróci.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa FCI to English Setter, po polsku seter angielski. Rasa jest ostatecznie uznana (wzorzec FCI nr 2, grupa 7) i należy do psów stojących z próbą pracy. W mowie potocznej słychać czasem samo seter, ale może to oznaczać także setera irlandzkiego lub setera gordona.

Seter irlandzki jest jednolicie rudy i lżejszej budowy; seter gordon jest czarny z podpalaniem i cięższy. Seter angielski jest jedynym z tych trzech z nakrapianym umaszczeniem belton. Pointer angielski ma suchą krótką sierść i nie ma pióra. Także w obrębie rasy istnieją dwie linie, wystawowa i użytkowa; seter Llewellin jest w źródłach opisywany jako użytkowy szczep setera angielskiego, a nie odrębna rasa.

Historia i pierwotna funkcja

Seter angielski pochodzi od starszych brytyjskich psów myśliwskich, które wyszukiwały zwierzynę i wskazywały ją nisko przy ziemi, aby myśliwy mógł ją złapać lub poderwać do lotu. Dokładne pochodzenie jest sporne; jako przodków wymienia się m.in. hiszpańskie psy stojące, spaniele wodne i springery. Kształt rasy w XIX wieku silnie ukształtował Edward Laverack, którego książka rozpowszechniła także nazwę belton: Belton to wioska w Northumberland.

Richard Purcell Llewellin otrzymał psy od Laveracka i hodował przede wszystkim pod kątem pracy w polu. Źródła przeczyą sobie co do tego, czy wprowadzał również inne linie krwi. Efektem jest łagodniejszy, cięższy pies wystawowy oraz lżejszy, bardziej energiczny pies polowy. Jego pierwotne zadanie tłumaczy jego węch, wytrzymałość i wrażliwość na zapachy. Dziś jest psem myśliwskim, wystawowym i rodzinnym.

Wygląd i cechy fizyczne

Wzorzec opisuje psa średniego wzrostu, o czystej, eleganckiej linii i eleganckim, płynnym ruchu. Głowę nosi wysoko, jest długa i raczej sucha. Czaszka jest owalna, z wyraźnym guzem potylicznym i wyraźnym stopem. Nos jest czarny lub wątrobiany, zależnie od koloru sierści, z szerokimi nozdrzami. Kufa jest średnio głęboka i raczej kwadratowa.

Oczy są jasne, łagodne i owalne, orzechowe do ciemnobrązowych; u liver belton dopuszczalny jest jaśniejszy kolor oczu. Uszy są średniej długości, nisko osadzone i zwisają w równych fałdach przy policzku, górna część pokryta cienką jedwabistą sierścią. Szyja jest raczej długa, umięśniona i lekko wygięta. Grzbiet jest krótki i prosty, lędźwie szerokie i mocne, klatka piersiowa głęboka z dobrze wysklepionymi żebrami. Ogon jest szablasty, nie sięga niżej niż staw skokowy i nie jest noszony wyżej niż linia grzbietu, z długim piórem. Łapy są dobrze wyścielone, z włosami między palcami. Szczenięta mają jeszcze niewiele pióra; pojawia się z upływem lat. Samce są średnio wyższe od suk (65–68 cm wobec 61–65 cm).

Charakter i temperament

Wzorzec FCI określa setera angielskiego jako bardzo aktywnego, z ostrym zmysłem łowieckim, wyjątkowo przyjaznego i dobrodusznego. Kto widzi go w domu, rozpoznaje łagodnego psa zwróconego ku ludziom, który lubi być blisko i szybko się przywiązuje. Rzadko bywa ostry lub nieufny; wzorzec uznaje za dyskwalifikujące zarówno psy agresywne, jak i nadmiernie płochliwe.

Odwrotną stroną jest wrażliwość. Wiele seterów jest wytrąconych z równowagi przez ostre korekty i zaczyna wątpić lub się zamyka. W polu zapach może go tak pochłonąć, że przez chwilę nie słucha. Gdy czeka zbyt długo bez zadania, często widać niepokój, wąchanie lub skomlenie. Wiarygodnych danych o szczekaniu brak; zwykle zgłasza gości, ale nie jest psem stróżującym.

Dzieci, psy, koty i goście

Niemowlęta i małe dzieci: seter jest łagodny, ale duży, szybki i czasem niezdarny z ogonem i łapami. Może przez nieuwagę przewrócić malucha. Zawsze nadzoruj i ucz dzieci spokojnego obchodzenia się z nim.

Starsze dzieci: dzieci, które lubią chodzić razem, szukać i pomagać w szczotkowaniu, są dobrym ujściem energii, jeśli poznają jego granice.

Obce psy i współlokatorzy: większość seterów jest towarzyska i przyjazna wobec innych psów. Rozbawiony młody pies bywa jednak szorstki; dobra socjalizacja i kontrolowane spotkania pomagają.

Koty i małe zwierzęta domowe: instynkt łowiecki jest obecny. Dorastanie z kotem pomaga, ale uciekający kot na dworze pozostaje interesujący. Ptaki, chomiki i świnki morskie nie powinny przebywać w tym samym pomieszczeniu bez nadzoru.

Goście i dostawcy: zwykle entuzjastyczny i przyjazny. Ryzyko leży raczej w skakaniu niż w agresji.

Instynkty i codzienne zachowanie

Trzy rzeczy zauważasz najszybciej. Najpierw siadanie, czyli wystawianie: przy ptaku, zającu lub czasem kocie zastyga lub opada na łapy, z napiętym ciałem. Dla niego to praca, nie nieposłuszeństwo. Potem poszukiwanie: pies puszczony wolno zatacza wielkie łuki po polu, często daleko przed tobą. Wreszcie węch: na spacerze zapach jest ważniejszy niż ty.

Nie jest typowym aporterem jak retriever; nośzenie i oddawanie trzeba budować. Ten instynkt najlepiej kierować pracą, stłumienie rzadko się udaje. Wiele seterów lubi pływać, ale nie wszystkie.

Ruch w poszczególnych etapach życia

Szczeniak: krótkie, urozmaicone wyjścia po zmiennym podłożu oraz dużo odpoczynku i snu. Bez wymuszonego obciążenia wytrzymałościowego, bez nieskończonych schodów i wysokich skoków, gdy rosną stawy. Stała reguła minut nie jest prawem; patrz na szczeniaka i na to, jak się regeneruje.

Młody pies: energia osiąga szczyt, a uwaga skierowana na ciebie waha się. To czas na kontrolę impulsów, chodzenie na smyczy i przywołanie na długiej lince. Buduj wolność stopniowo i unikaj długich, ciężkich wypraw.

Dorosły: licz orientacyjnie na około dwóch godzin całkowitej aktywności dziennie: kilka rund, co najmniej jedna długa aktywność i do tego praca węchem lub trening. Runda wokół osiedla nie wystarczy. Bieganie lub rower są możliwe po zakończeniu wzrostu, spokojnie wprowadzane i nie w upale.

Senior: krótsze, częstsze spacery, podłoże łagodne dla stawów i praca węchem, by utrzymać w formie umysł i mięśnie. Zwracaj uwagę na sztywność po odpoczynku i omów zmiany z weterynarzem.

Wyzwania umysłowe i praca

Węch jest jego najsilniejszym narzędziem. Zabawy w poszukiwanie w domu i ogrodzie, praca na śladzie, szukanie jedzenia, mantrailing lub praca w polu dają mu zadanie pasujące do jego predyspozycji; FCI zalicza rasę do psów stojących z próbą pracy. Agility i ćwiczenia równowagi rozwijają świadomość ciała.

Krótkie sesje treningowe po pięć do dziesięciu minut rozłożone na dzień często działają lepiej niż jedna długa sesja. Wtedy pozostaje zmotywowany i nie odpada.

Szkolenie i socjalizacja

Używaj nagród, które mają dla niego wartość: jedzenie, zabawa lub wspólne robienie czegoś. Wiele seterów ma łagodną naturę i słabo reaguje na nacisk; buduj więc zachętą i jasnością. Utrzymuj sesje krótkie i zróżnicowane. Uczy się szybko, ale pojetność nie znaczy, że zawsze słucha; jego podatność na rozpraszanie zapachami jest rzeczywista.

Wcześnie ćwicz solidne przywołanie, najlepiej na długiej lince w spokojnym miejscu, a potem krok po kroku zwiększaj rozproszenia. Naucz go chodzenia na luźnej smyczy; entuzjastyczny seter szybko ciągnie do kolejnego zapachu. Socjalizacja oznacza spokojne uczenie się patrzenia na ludzi, psy, ruch uliczny i rowery, a nie to, że ma wszystkich witać. Ćwicz też pielęgnację, wizyty u weterynarza i transport.

Zostawanie samemu w domu

Seter angielski jest nastawiony na swoich ludzi i nie ma naturalnego powodu, by długo być sam. Nuda lub zbyt mało ruchu często prowadzą do skomlenia, niszczenia lub niepokoju. Buduj samotność krok po kroku, zaczynaj od minut i zadbaj, by wcześniej miał dosyć. To osobnik decyduje, jak szybko to pójdzie.

Liczby godzin nikt nie może zagwarantować. Jeśli masz długie dni pracy, zaplanuj opiekę, wyprowadzanie lub drugą osobę. To uczciwsze niż liczyć, że się przyzwyczai.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Mieszkanie może się sprawdzić, jeśli program na dworze naprawdę się zgadza, a spokój nie powoduje uciążliwości. Ogród pomaga, ale nie zastępuje ruchu: wybierz wysokie, solidne ogrodzenie bez dziur, bo sportowy pies pokonuje wiele. Na wsi może wiele z siebie wyrzucić, ale zwierzyna, bydło i drogi wymagają smyczy lub ogrodzonego terenu. W mieście uda się, jeśli regularnie jedziesz do lasu lub w pole. Sąsiedzi też muszą znieść jego głos.

Długa sierść w miarę chroni przed zimnem, ale przynosi do domu błoto, wilgoć, kołtuny i nasiona. Przy upale i wysiłku może szybko się przegrzać; ćwicz wtedy wcześnie lub późno. W samochodzie jego miejsce jest w transporterze lub w pasie bezpieczeństwa. W podróży zadbaj o bezpieczne ogrodzenie lub smycz, bo nowe zapachy zachęcają do ucieczki.

Rozmiary, obroże i szelki

Wzorzec FCI podaje wysokość w kłębie 65–68 cm u samców i 61–65 cm u suk. Dla obwodu szyi i klatki piersiowej nie ma oficjalnych wymiarów rasy, więc nie podajemy tu średniej: budowa, wiek, kondycja i pióro różnią się zbyt mocno.

Zmierz sam. Zmierz szyję w miejscu, w którym leży obroża, z miejscem na dwa płaskie palce. Zmierz obwód klatki piersiowej w najszerszym miejscu, tuż za przednimi łapami stojącego, rozluźnionego psa, napiętą, ale nieuciśniającą tasiemką mierniczą. Szelki nie mogą blokować barku, obcierać pod pachami ani się obracać. Przy długiej sierści prawdziwy rozmiar trudno ocenić, więc mierz na ciele, a nie na sierści. Szczeniak szybko rośnie; wybierz regulowany sprzęt.

Porównaj swój pomiar z zakresem produktu, na przykład regulowanymi szelkami CHABA nr 5 (obwód 80 cm, czarne); sprawdź, czy podany na stronie produktu obwód pasuje do twojego pomiaru. Jeśli jesteś pomiędzy dwoma rozmiarami, wybierz ten, który zostawia miejsce, ale z którego pies nie może się wyślizgnąć.

Pielęgnacja

Szczotkowanie i czesanie: kilka razy w tygodniu, w linieniu najlepiej codziennie, grzebieniem zębatym lub metalowym aż do skóry. Zwracaj szczególną uwagę na miejsca za uszami, pod pachami, na piersi i w spodenkach, gdzie pióro lubi się plątać.

Trymowanie: psa nie strzyże się jak pudla; poprawia się łapy, uszy i ewentualnie szyję. Profesjonalny groomer może przejąć pielęgnację, zwłaszcza przy linii wystawowej.

Kąpiel i suszenie: tylko przy zabrudzeniu lub zapachu; dokładnie osusz sierść po deszczu i błocie, także między piórem.

Uszy i oczy: zwisające uszy dostają mało powietrza. Kontroluj je co tydzień pod kątem brudu lub zapachu i pokaż weterynarzowi przy zaczerwienieniu lub uporczywym potrząsaniu głową. W razie potrzeby przetrzyj oczy.

Łapy i pazury: po pracy w polu sprawdź włosy między palcami, nasiona, pęknięcia i małe rany. Skracaj pazury, gdy stukają na twardej podłodze.

Zęby i oswajanie: myj regularnie i zaczynaj wcześnie. Pozwól szczeniakowi wcześnie oswoić się ze szczotkowaniem, dotykaniem łap i stołem.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

U rasy opisuje się zwiększoną predyspozycję do dysplazji stawu biodrowego. Według brytyjskiego związku rasy badanie bioder według schematu KC/BVA jest jedynym badaniem przesiewowym, jakiego wymaga brytyjski Kennel Club. W planie zdrowotnym brytyjskich związków rasy na pierwszym planie stoją atopowe zapalenie skóry (dziedziczna alergiczna choroba skóry), niedoczynność tarczycy, płodność i dysplazja stawu biodrowego; głuchota jest tam również wymieniana jako punkt uwagi. Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają zwierzęta hodowlane; nie u każdego psa te choroby się rozwijają.

Wrodzoną głuchotę można stwierdzić testem słuchu BAER. Amerykański związek rasy opisuje dziedziczny wpływ na najczęstszą postać głuchoty u tej rasy i w swoim programie CHIC wymaga badań bioder, łokci, słuchu i tarczycy. W niektórych krajach wymienia się również testy DNA, m.in. na NCL, dziedziczną chorobę układu nerwowego. W Holandii badanie bioder i test BAER są według źródła wtórnego obowiązkowe dla zwierząt hodowlanych; sprawdź aktualne wymogi w Związku Kynologicznym w Polsce lub w klubie rasy.

Budowa jest przeznaczona do wytrzymałości: głęboka klatka piersiowa, długie pióro i zwisające uszy. Utrzymuj uszy i sierść w czystości, a psa szczupłego, by oszczędzać stawy. Omów z weterynarzem kulawiznę, uporczywe potrząsanie głową, problemy ze skórą, przyrost masy z utratą sierści, duszność lub wyraźną zmianę zachowania. Długość życia to orientacyjnie 10–12 lat, ale linia, masa, pielęgnacja i przypadek mają znaczenie.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Nazwa rasy nie określa porcji. Właściwa ilość zależy od konkretnej karmy, masy, wieku, kondycji i aktywności, a ta ostatnia u setera bardzo się różni między spokojnym tygodniem a tygodniem z intensywną pracą w polu. Traktuj opakowanie jako punkt wyjścia, waż regularnie i dostosowuj stopniowo; przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach zapytaj weterynarza.

Metoda obliczeń: energia spoczynkowa to RER = 70 x masa ciała w kg do potęgi 0,75. Przy 25 kg to około 783 kcal, przy 30 kg około 897 kcal, a przy 35 kg około 1008 kcal. Dzienne zapotrzebowanie jest wyższe, ze współczynnikiem aktywności z FEDIAF lub wytycznych weterynaryjnych. Gramy dziennie = dzienna energia w kcal podzielona przez wartość ME karmy w kcal/kg, razy 1000. Odczytaj ME swojej karmy z opakowania; dlatego nie podajemy tu stałej ilości gramów.

Szczeniak: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt, odpowiednią do dużej przewidywanej masy w wieku dorosłym. Kontroluj tempo wzrostu i nie podawaj dodatkowego wapnia bez weterynarza. Młode szczenięta dostają kilka małych posiłków, starsze stopniowo mniej. Zapytaj hodowcę, jaką karmę dostawał szczeniak, i zmieniaj spokojnie.

Dorosły: wybierz karmę dla dorosłych dopasowaną do masy i aktywności. Dla cięższych, sportowych seterów odpowiednia jest karma dla dużych ras. Zawsze sprawdź ME na etykiecie, zanim zaczniesz liczyć.

Kondycja i przysmaki: powinieneś dobrze czuć żebra bez grubej warstwy tłuszczu; z góry widoczna jest talia, a z boku podciągnięty brzuch. Długa sierść to ukrywa, więc sprawdzaj rękami. Skontroluj masę i kondycję po dwóch do czterech tygodniach. Nagrody podczas treningu odlicza się od porcji dziennej.

Posiłki, woda i senior: dorosłe psy jedzą często dwa razy dziennie. Karm w spokoju i nie tuż przed ani po dużym wysiłku; to środek ostrożności przy psach o stosunkowo głębokiej klatce piersiowej, a nie gwarancja przeciw skrętowi żołądka. Dbaj, by świeża woda była zawsze dostępna, bardziej przy upale i wysiłku. Senior nie jest automatycznie mniej aktywny; patrz na mięśnie, zęby i kondycję.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

Czas jest najcięższą pozycją: ponad dwie godziny dziennie na dworze, plus trening, odpoczynek i porządna runda szczotkowania. Karma to średni do dużego koszt, a ubezpieczenie i weterynarz są na poziomie dużego psa. Pielęgnacja sierści jest wymagająca; groomer może stać się powtarzającym się wydatkiem. Opieka lub wyprowadzanie mogą zwiększyć koszty w pełnych tygodniach pracy. Sprzęt jest skromny: solidne szelki, długa linka, grzebień i szczotka, transporter. Przestrzeń oznacza przede wszystkim bezpieczny teren zewnętrzny; licz się jednak z czasem dojazdu do pól lub lasów. Stałych kwot nie podajemy, ponieważ ceny się zmieniają.

Zalety

  • Elegancki wygląd z charakterystycznym umaszczeniem belton.
  • Przyjazny, łagodny i zwrócony ku ludziom; rzadko ostry.
  • Duża wytrzymałość: entuzjastyczny towarzysz wypraw i pracy w polu.
  • Silny węch, a więc wiele możliwości zabaw w poszukiwanie i pracy na śladzie.
  • Zwykle towarzyski wobec innych psów i gości.

Wady i punkty uwagi

  • Wysokie dzienne zapotrzebowanie na ruch i podatność na rozpraszanie zapachami.
  • Sierść, która się plącze i wymaga regularnego szczotkowania, czesania i poprawek.
  • Wrażliwy na ostre szkolenie; potrzebna jest cierpliwość i pozytywne podejście.
  • Instynkt łowiecki: puszczanie luzem wymaga poważnej pracy i ogrodzonego terenu.
  • Dysplazja stawu biodrowego, problemy ze skórą i uszami, tarczyca i słuch to punkty uwagi przy wyborze hodowcy.
  • Trudniej zostawić go samego, niż wielu się spodziewa.

Dla kogo

Dla aktywnych ludzi lub rodzin z czasem i ogrodzonym terenem zewnętrznym, którzy lubią chodzić, szukać i szczotkować. Dla tych, którzy szukają łagodnego, wrażliwego psa i mają cierpliwość do instynktu łowieckiego i rozpraszania. Druga dorosła osoba lub stała opieka na zajęte dni pomaga.

Dla kogo nie

Nie dla tych, którzy mają mało czasu, szukają spokojnego psa kanapowego lub chcą sierści bez pielęgnacji. Nie przy długich dniach pracy bez opieki, nie bez bezpiecznego miejsca do biegania i nie przy swobodnie chodzących kotach, królikach lub ptakach bez ścisłego oddzielenia. Nie dla tych, którzy chcą stosować ostre metody szkolenia.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Poproś hodowcę o wyniki bioder i słuchu (BAER) obojga rodziców oraz o szczerość co do skóry, tarczycy i zdrowia w liniach. Zapytaj, czy to linia wystawowa czy użytkowa i co to oznacza dla energii. Zobacz matkę i otoczenie, nie pozwalaj, by szczeniak wyjechał zbyt wcześnie (nie przed ośmioma tygodniami) i zwróć uwagę na chip, paszport, szczepienia i jasną umowę. Pseudohodowców rozpoznasz po wielu miotach, braku rodziców do obejrzenia i braku pytań do ciebie. Związek Kynologiczny w Polsce lub uznany klub rasy może skierować cię do hodowców. Wiarygodnych danych o dostępności w Polsce nie znaleziono.

Setery można też przekazać dalej, m.in. przez schroniska i organizacje zajmujące się konkretną rasą. Dorosły pies pokazuje już swój charakter; zapytaj o puszczanie luzem, zachowanie łowieckie, zostawanie samemu i sierść.

Najczęściej zadawane pytania o setera angielskiego

Czy seter angielski nadaje się dla początkujących? Nie automatycznie. Ruch, pielęgnacja sierści i instynkt łowiecki wymagają czasu i wsparcia; zmotywowany początkujący może dać radę, ale rasa nie jest z automatu przyjazna początkującym.

Czy może biegać luzem? Tylko w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu lub na długiej lince, dopóki przywołanie nie jest niezawodne, a nawet wtedy z rozwagą na terenie bogatym w zwierzynę.

Czy seter angielski dużo linieje? Gubi sierść, zwłaszcza w linieniu. Wiarygodnych danych o ilości brak; licz się z regularnym szczotkowaniem i sierścią w domu.

Jaka jest różnica wobec setera irlandzkiego i setera gordona? Seter irlandzki jest jednolicie rudy, seter gordon czarny z podpalaniem i cięższy; seter angielski ma nakrapiane umaszczenie belton.

Podsumowanie

Kto rozważa setera angielskiego, wybiera łagodnego psa o szerokich predyspozycjach do poszukiwania, który jest najszczęśliwszy, gdy ma pracę na dworze, a potem zasypia obok ciebie na macie. Jego najmocniejszą stroną jest przyjazny, wrażliwy charakter; największe wyzwanie to to, że ciało, węch i sierść wymagają uwagi każdego dnia.

Pasuje do kogoś, kto ma czas, ogrodzony teren i upodobanie do pozytywnego szkolenia, oraz do hodowcy, który pokazuje wyniki. Kto chce spokojnego życia, krótkich rund lub mało pielęgnacji sierści, wybierze lepiej inną rasę. Jego dobrostan zależy od tego, czy każdego dnia dostaje dużo ruchu, pracuje węchem i nie jest zbyt długo sam.

Fidello klantenservice

© 2026 Fidello

    • American Express
    • Apple Pay
    • Bancontact
    • BLIK
    • Google Pay
    • iDEAL Wero
    • Klarna
    • Maestro
    • Mastercard
    • MB WAY
    • MobilePay
    • PayPal
    • Shop Pay
    • Union Pay
    • USDC
    • Visa

    Login

    Zapomniałeś hasła?

    Nie masz jeszcze konta?
    Załóż bezpłatne konto i ciesz się wieloma korzyściami.