Wyżeł niemiecki długowłosy

Wyżeł niemiecki długowłosy: szczeniak, pies dorosły z przodu i z profilu — Fidello

Wyżeł niemiecki długowłosy - pies myśliwski z frędzlowaną sierścią

Brązowa głowa, falowane uszy i ogon z pełną chorągiewką: wyżeł niemiecki długowłosy (Deutsch Langhaar) to długowłosy przedstawiciel niemieckiej rodziny psów myśliwskich. Został wyhodowany do stawania w stójce, szukania, aportowania i podążania tropem farby, zarówno na lądzie, jak i w wodzie. Wzorzec opisuje go jako zrównoważonego, spokojnego i dobrodusznego. Przy wysokości w kłębie 60–70 cm u samców, 58–66 cm u suk i średniej masie około 30 kg jest to duży, silny pies. Może pasować właścicielowi, który codziennie spędza na zewnątrz dobre półtorej do dwóch godzin i daje mu pracę dla nosa, najlepiej przez polowanie lub trening zbliżony do myśliwskiego. Największa wada: jego popęd łowiecki oraz sierść, która po każdym mokrym spacerze po lesie wymaga uwagi. Kto szuka spokojnego psa kanapowego, lepiej niech wybierze inną rasę.

Najważniejsze dane

  • Oficjalna nazwa: Deutsch Langhaar (wzorzec FCI nr 117); po angielsku German Longhaired Pointing Dog (FCI) lub German Longhaired Pointer, po holendersku Duitse staande hond (langhaar)
  • Synonimy: Langhaar, DL, wyżeł niemiecki długowłosy, Deutsch-Langhaar
  • Pochodzenie: Niemcy
  • Uznanie: FCI grupa 7 (wyżły), sekcja 1.2 (kontynentalne wyżły, typ spanielowaty), z próbą użytkową; obowiązujący wzorzec opublikowany 10 listopada 2011
  • Pierwotne zastosowanie: wszechstronny pies myśliwski do pracy na polu, w lesie i w wodzie, przed strzałem i po nim
  • Wysokość w kłębie: samce 60–70 cm (ideał 63–66 cm), suki 58–66 cm (ideał 60–63 cm) (wzorzec FCI)
  • Masa: wzorzec FCI podaje średnią 30 kg; przedziału dla płci wzorzec nie podaje (orientacyjnie)
  • Długość życia: około 12–14 lat; źródła nieco się różnią i nie ma stałej normy rasowej (orientacyjnie)
  • Sierść: 3–5 cm długości na grzbiecie i bokach, przylegająca i gęsta z dobrym podszerstkiem; dłuższa pod szyją, na piersi i brzuchu; frędzle na uszach, z tyłu kończyn (portki) i na ogonie
  • Umaszczenie: jednolicie brązowe, brązowe z białymi lub kropkowanymi znaczeniami, ciemne brązowo-pstre, jasne brązowo-pstre, białe z wieloma małymi brązowymi plamkami oraz brązowo-białe; głowa jest brązowa
  • Ruch: duży; orientacyjnie dobre półtorej do dwóch godzin dziennie, rozdzielone na kilka pór, plus praca nosem i głową
  • Trudność szkolenia: średnia do wysokiej; wzorzec określa go jako łatwego w szkoleniu, ale popęd łowiecki wymaga kontroli przez lata
  • Pielęgnacja: średnia; szczotkowanie raz w tygodniu lub częściej, kontrola uszu i frędzli po każdym spacerze po lesie i polu
  • Zostawanie samemu: tylko po stopniowym przygotowaniu; towarzyski i wrażliwy na nudę
  • Klimat: gęsta sierść z podszerstkiem; dobrze znosi klimat umiarkowany, uważaj na przegrzanie przy wysiłku w upale (orientacyjnie)
  • Początkujący: zazwyczaj nie nadaje się

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

  • polujesz lub przez koło łowieckie albo doświadczonego trenera możesz zapewnić prawdziwą pracę myśliwską, jak szukanie, aportowanie i tropienie;
  • możesz być na zewnątrz codziennie, także w deszczu i błocie, i po powrocie chcesz wyczesać oraz skontrolować sierść;
  • masz bezpiecznie ogrodzony ogród i nie masz kotów ani drobnych zwierząt, które mógłby uznać za zdobycz.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

  • szukasz spokojnego psa do towarzystwa dla początkujących, któremu wystarczy krótka runda wokół bloku;
  • masz długie dni pracy poza domem i musiałbyś zostawiać psa często samego;
  • nie masz ochoty trwale utrzymywać przywołania i pielęgnacji sierści na terenach ze zwierzyną.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

Oficjalna nazwa to Deutsch Langhaar, wzorzec FCI nr 117, kraj pochodzenia Niemcy. Po holendersku rasa nazywa się Duitse staande hond (langhaar), w skrócie Langhaar. FCI uznała rasę ostatecznie, według źródeł wtórnych, w 1954 roku. W Niemczech księgę hodowlaną prowadzi Deutsch-Langhaar-Verband (DLV); według samego związku rejestruje on około 600 szczeniąt rocznie, więc jest to rasa stosunkowo rzadka. Holenderski związek kynologiczny Raad van Beheer ogłosił w 2018 roku współpracę z holenderskim stowarzyszeniem "Langhaar"; zapytaj w Raad van Beheer, które stowarzyszenie reprezentuje rasę obecnie.

Uwaga: Langhaar to odrębna rasa FCI obok wyżła niemieckiego krótkowłosego (Kurzhaar, FCI nr 119) i wyżła niemieckiego szorstkowłosego (Drahthaar, FCI nr 98). Te dwie należą do sekcji 1.1 (typ brakowaty), Langhaar do sekcji 1.2 (typ spanielowaty). Kurzhaar i Drahthaar mają krótszą, twardą sierść; Langhaar ma falowaną, frędzlowaną sierść na uszach, nogach i ogonie. Wizualnie spokrewniony jest też duży münsterlęder: według północnoamerykańskiego związku rasy oddzielił się po wykluczeniu czerni z rasy Langhaar w 1908 roku i jest dziś odrębną rasą. Krzyżówki z jedną z tych ras nie są Langhaarami i niewiele mówią o predyspozycjach do pracy czy zdrowiu.

Historia i pierwotne zastosowanie

Długowłose psy myśliwskie pojawiają się już na średniowiecznych wizerunkach, według związku rasy głównie jako psy do ptactwa przy sokolnictwie i łapaniu drobnej zwierzyny sieciami. Wzorzec FCI opisuje Langhaara jako połączenie linii krwi psa do ptactwa, psa sokolniczego i psa wodnego oraz ogara, czyli psa tropiącego. To tłumaczy jego wszechstronność. Od 1879 roku rasa jest hodowana w czystości; w 1897 roku baron von Schorlemer napisał pierwszy wzorzec, który jest podstawą dzisiejszej rasy. Już w 1893 roku Friedrich von Schorlemer-Alst założył Club Langhaar; w 1897 roku w Berlinie powstał Verein Deutsch-Langhaar. W 1926 roku oba połączono w DLV.

Langhaar otrzymał przydomek "Alter Försterhund", ponieważ leśnicy wykorzystywali go do poszukiwania postrzałków i pracy na tropie farby, także w wodzie. Rasa jest nadal hodowana jako pies użytkowy, z próbami m.in. na przydatność myśliwską, twardość i głos na tropie (Spurlaut), czyli słyszalne podążanie za śladem. To tłumaczy jego zachowanie: chętnie pracuje z myśliwym, ale szuka i tropi własnym, uporczywym nosem.

Wygląd i cechy fizyczne

Wzorzec wymaga psa silnego, umięśnionego, niskostojącego, o płynnych liniach. Mniejsze psy muszą mieć dostateczną substancję, ale zbyt ciężkie, niezgrabne psy są niepożądane. Czaszka i kufa są jednakowej długości, a pies stoi nieco wyżej w ramionach niż na zadzie. Grzbiet jest prosty, mocny i nie za długi, lędźwie szczególnie umięśnione, a zad długi z umiarkowanym spadem. Przedpiersie jest dobrze rozwinięte, a klatka piersiowa szeroka i głęboka, co najmniej do łokci. Skóra przylega ściśle, bez fałd.

Czaszka jest lekko wysklepiona z łagodnym, niezbyt głębokim stopem. Nos jest brązowy, kufa lekko wygięta i niezbyt zwężona, uzębienie liczy 42 zęby w pełnym zgryzie nożycowym. Oczy są brązowe, jak najciemniejsze, z ściśle przylegającymi powiekami, bez widocznej trzeciej powieki. Uszy nie są osadzone zbyt nisko i są lekko skierowane do przodu; są falowane i frędzlowane. Szyja jest silna i szlachetna, bez podgardła. Łapy mają grube, mocne opuszki, a z tyłu nie ma wilczych pazurów.

Szata jest według wzorca najważniejszą cechą: nie za długa i nie za krótka. Na grzbiecie i bokach ma 3–5 cm, jest gładka, mocna lub lekko falowana, przylegająca i gęsta z dobrym podszerstkiem. Pod szyją, na piersi i brzuchu może być dłuższa. Na głowie włos jest znacznie krótszy niż na tułowiu, ale dłuższy niż u krótkowłosego wyżła; czub nie jest pożądany. Ogon ma dobrą chorągiewkę aż po sam koniec, tylne kończyny są z tyłu frędzlowane (portki), a poniżej stawu skokowego włos jest wyraźnie krótszy. Między palcami jest krótki, gęsty włos. Zbyt dużo frędzli, broda, krzaczaste brwi i kręcona sierść to wady. Ogon nie jest noszony zbyt wysoko, poziomo, z ostatnią trójką lekko zagiętą ku górze. Dozwolone umaszczenia: jednolicie brązowe, brązowe z białymi lub kropkowanymi znaczeniami (zwłaszcza na piersi i łapach), ciemne i jasne brązowo-pstre, białe z wieloma małymi brązowymi plamkami oraz brązowo-białe, zawsze z brązową głową, ewentualnie z latarką, pasem lub gwiazdą. Czasem pojawiają się żółte znaczenia jako stare dziedzictwo ogarów. Czerni we wzorcu nie ma. Wzorzec podaje różnice między samcem a suką tylko jako różnicę wielkości.

Charakter i temperament

Wzorzec wymienia zrównoważony, spokojny i dobroduszny temperament oraz psa łatwego w szkoleniu. Psy agresywne lub nadmiernie płochliwe są dyskwalifikowane. To ideał i niewiele mówi o pojedynczym psie. Związek rasy oczekuje ponadto w terenie psa, który mocno stoi, kocha wodę, głośno goni zwierzynę włochatą, jest ostry wobec drapieżników i niezawodnie aportuje każdą zwierzynę.

To, co widzisz w domu: wrażliwy, nastawiony na człowieka pies, który chętnie leży blisko rodziny i szybko wyczuwa nastrój. Wielu właścicieli opisuje go jako łagodniejszego i spokojniejszego w domu niż krewniacy krótkowłosi; to doświadczenie, a nie ustalona różnica rasowa. Na zewnątrz zmienia się, gdy tylko nos coś wyłapie: wtedy ciągnie przed siebie, a sam głos nie wystarcza. Licz się z towarzyskim psem do pracy z własną inicjatywą, a nie z psem stróżującym, który chroni dom i podwórko.

Dzieci, psy, koty i goście

Niemowlęta i małe dzieci. Langhaar jest zwykle przyjazny i cierpliwy, ale jako duży, entuzjastyczny pies może przewrócić malucha lub zrzucić go ogonem. Zawsze aktywnie nadzoruj małe dzieci i zapewnij spokojne miejsce, w którym pies może leżeć niezakłócony. Starsze dzieci. Dzieci, które potrafią iść razem, bawić się w szukanie i spokojnie obchodzić się z psem, otrzymują sportowego towarzysza, o ile odpowiedzialność ponoszą dorośli.

Obce psy i domownicy. Zwykle dobrze dogaduje się z pobratymcami, jeśli jest dobrze zsocjalizowany. Jego zabawa bywa ostra; uważaj przy małych lub spokojnych psach.

Koty i drobne zwierzęta. Pies hodowany do szukania, wskazywania i podążania za zwierzyną reaguje na szybkie ruchy kota, królika czy kury. Współżycie może się udać, zwłaszcza jeśli wychował się ze zwierzęciem, ale nie jest to pewne i wymaga rozdzielenia pod nieobecność opiekuna. Goście i kurierzy. Zwykle zapowiada gości szczeknięciem, a potem wita ich wylewnie; naucz go spokojnie czekać na macie, aż będzie mógł powitać.

Instynkty i codzienne zachowanie

Podstawowa predyspozycja to wieloetapowe polowanie: szukanie, stanie w stójce, podążanie tropem, głośne gonienie zwierzyny włochatej i aportowanie, także z wody. W codziennym życiu widzisz to w psie, który z nosem przy ziemi wypracowuje ślad zapachowy zająca lub sarny i prawie nie reaguje na wołanie, w psie, który szuka każdej kałuży i rowu, oraz w psie, który potrafi skomleć lub szczekać, idąc za śladem.

Wyselekcjonowanej predyspozycji łowieckiej nie da się wytrenować. Trening może zbudować przywołanie, sygnał stopu i samokontrolę, ale predyspozycja pozostaje. Na terenach ze zwierzyną używaj długiej linki lub ogrodzonego terenu. Pies z poćcią do szukania może też uciec lub kopać; zadbaj o solidne ogrodzenie. Stróżowanie nie jest jego głównym zadaniem: sygnalizuje, ale nie chroni.

Ruch w poszczególnych etapach życia

Szczeniak. Bezpieczne poznawanie świata na zróżnicowanym podłożu, dużo snu, krótkie spacery i zabawa. Langhaar to duża rasa: unikaj wymuszonego obciążenia wytrzymałościowego, stromych schodów i nieskończonej gonitwy za piłką i nie stosuj sztywnej formuły minutowej. Zacznij wcześnie od czekania, krótkiej smyczy i przywołania na ogrodzonym terenie.

Młody pies. Od około sześciu do ośmiu miesięcy i aż daleko w drugi rok życia rośnie rozpraszalność, a wyuczone zachowania mogą się cofnąć. Używaj długiej linki i buduj swobodę małymi krokami. Zwiększaj obciążenie stopniowo; żadnych długich, ciężkich sesji, dopóki trwa wzrost.

Dorosły. Licz orientacyjnie na dobre półtorej do dwóch godzin dziennie, rozdzielone na kilka pór, z co najmniej jednym dłuższym spacerem lub zajęciem szukającym w lesie lub polu, plus aportowanie, tropienie lub trening. Chodzi o pracę nosem i celowe zadania, nie tylko o minuty. Woda to dobry dodatek, jeśli jest bezpieczna i niezbyt zimna; po kąpieli dokładnie go osusz. Daj mu odpocząć po dużym wysiłku i uważaj na upał.

Senior. Zachowaj masę mięśniową krótszymi, częstszymi spacerami i pracą nosem. Zwracaj uwagę na sztywność, mniejszą wytrzymałość lub zmianę zachowania i omów to z lekarzem weterynarii.

Wyzwania umysłowe i praca

Ten pies potrzebuje pracy, przy której używa nosa i głowy. Zabawy w szukanie, tropienie na długiej lince, tropy ciągane, aportowanie dummy na lądzie i z wody oraz szukanie w terenie pasują do jego predyspozycji. Posłuszeństwo, sztuczki i agility dają współpracę i świadomość ciała. Długa linka umożliwia bezpieczne tropienie.

Ćwicz też przeciwieństwo: odpoczynek na macie i zatrzymanie na sygnał, gdy coś się porusza. Prawdziwa praca myśliwska, jak praca na tropie farby i poszukiwanie postrzałków, należy do myśliwych i kół łowieckich z odpowiednimi zasadami. To nie hobby do luźnych spacerów.

Szkolenie i socjalizacja

Pracuj krótkimi, urozmaiconymi sesjami, z wartościową nagrodą i wieloma powtórzeniami. Langhaar uczy się łatwo i jest wrażliwy na ostre korekty; szkolenie oparte na nagrodach z jasnymi zasadami działa lepiej. Buduj przywołanie systematycznie: najpierw w domu, potem na zewnątrz na długiej lince, później z rozproszeniami. Oprócz przywołania ćwicz sygnał stopu i spokój przy bodźcach takich jak zwierzyna.

Socjalizacja nie oznacza, że ma witać wszystkich, ale że potrafi spokojnie patrzeć, dochodzić do siebie i akceptować dotyk weterynarza i pielęgniarza. Ćwicz ruch uliczny, transport, gości, inne psy i wizyty u weterynarza małymi, pozytywnymi krokami. Oswajanie ze szczotkowaniem i kontrolą uszu zaczyna się już w okresie szczenięcym. Licz się z tym, że chodzenie na smyczy pozostaje pracą, dopóki w pobliżu jest zapach lub ruch.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma gwarantowanej liczby godzin. Langhaar to towarzyski pies do pracy, który lubi być blisko swoich ludzi. Nuda, zbyt mało ruchu i dźwięki z zewnątrz mogą prowadzić do skomlenia, szczekania, niszczenia lub ucieczek. Niektóre psy cierpią z powodu lęku separacyjnego.

Buduj zostawanie samemu małymi krokami, po dobrym spacerze i z jakimś zajęciem, jak mata węchowa lub gryzak. Przy utrzymującym się stresie lub niszczeniu rozsądna jest pomoc behawiorysty. Przy długich dniach pracy realistyczniejsza jest niezawodna opieka, dog-sitter lub żłobek dla psów niż liczenie na samodzielność.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Dom z dobrze ogrodzonym ogrodem pasuje lepiej niż mieszkanie, nie z powodu wielkości psa, lecz ze względu na hałas, aktywność i ryzyko ucieczki. W mieszkaniu cały ruch trzeba zapewnić samemu, a sąsiedzi muszą akceptować dźwięki. Ogród nie zastępuje spacerów, pracy ani uwagi; ogrodzenie musi być wysokie i solidne, bo atletyczny pies z poćcią do szukania czasem przechodzi nad nim lub pod nim.

Na wsi, w pobliżu zwierzyny, bydła lub drobiu, jego zachowanie jest najtrudniejsze do opanowania; trzymaj go tam na smyczy. W mieście wyzwaniem są gwar, ruch uliczny i mało miejsca do swobodnego biegania. Podróż samochodem jest łatwa przy bezpiecznym sposobie przewozu. Jego gęsta sierść z podszerstkiem chroni przed chłodem i wilgocią, ale mokry pies w samochodzie lub na kanapie przynosi dużo wody, błota i resztek roślin. Latem wysiłek w upale wymaga uwagi; zapewnij cień i wodę. Skontroluj opuszki, palce i uszy po pracy w krzakach.

Rozmiary, obroże i szelki

Wzorzec podaje wysokość w kłębie 60–70 cm dla samców i 58–66 cm dla suk. Obwodu szyi i klatki piersiowej wzorzec nie podaje, więc nie da się ich wyprowadzić z rasy. Dlatego zawsze mierz samodzielnie, bo budowa, sierść i kondycja różnią się u poszczególnych psów, a średnia rasowa nic nie mówi o dopasowaniu dla twojego psa.

  • Obwód klatki piersiowej: ułóż miękką miarkę krawiecką wokół najszerszego miejsca klatki, tuż za przednimi łapami, ściśle, ale bez ucisku. Przy gęstej sierści mierz przez włos i nie przyciskaj go.
  • Szyja: zmierz obwód w miejscu, gdzie leży obroża, nisko na szyi, a nie tuż za uszami; między obrożą a szyją muszą zmieścić się dwa palce.
  • Kontrola: szelki nie mogą się przesuwać ani obcierać za przednimi łapami, a barki muszą swobodnie się poruszać; przy rozmiarze granicznym wybierz większy, regulowany.

Dla dużego psa takiego jak ten zwykle wchodzą w grę większe rozmiary. Mierz najpierw psa, sprawdź dane na stronie produktu i dopiero porównuj. Do ćwiczenia przywołania można użyć smyczy treningowej Dingo z taśmy polipropylenowej o długości 10 metrów.

Pielęgnacja

Szczotkuj sierść co najmniej raz w tygodniu, lepiej częściej, szczotką z kępkami lub grzebieniem i zwracaj uwagę na frędzle z tyłu kończyn, na ogonie i za uszami, gdzie włos szybciej się plącze. W okresie linienia potrzebne jest częstsze szczotkowanie. Trymowanie nie jest wymagane; wzorzec chce właśnie naturalnej, przylegającej szaty. Kąp go tylko w razie potrzeby, np. po błotnistym spacerze, i dokładnie susz sierść i uszy po wodzie. Zlęgłe kołtuny rozdziel ostrożnie palcami lub grzebieniem. Akcesoria znajdziesz w kategorii sierść, kołtuny, pielęgnacja skóry.

Po każdym spacerze sprawdź łapy, opuszki, palce, uszy i sierść pod kątem cierni, nasion, ran i kleszczy. Zaglądaj do uszu co najmniej raz w tygodniu: zwisające, owłosione uszy zatrzymują wilgoć, zwłaszcza po pływaniu. Skracaj pazury na czas i szczotkuj zęby; rasa ma pełny zgryz nożycowy, a problemy z zębami występują u każdego psa. Profesjonalny salon pielęgnacyjny nie jest wymagany, ale groomer może pomóc utrzymać w porządku sierść między palcami i wokół łap.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Opisy rasy podają długość życia około 12–14 lat. To średnia z różnych źródeł, nie gwarancja: wielkość, linia, masa ciała, opieka i przypadek odgrywają rolę. Wzorzec wymaga, aby do hodowli używać wyłącznie psów funkcjonalnie i klinicznie zdrowych, o budowie typowej dla rasy. Poniższe punkty zasługują na uwagę przy wyborze hodowcy.

  • Dysplazja stawów biodrowych (HD) i stawy: jak u wielu dużych ras, także u tej rasy dysplazję stawów biodrowych wymienia się jako punkt wymagający uwagi. Związek rasy wymaga od zwierząt hodowlanych wyniku HD, a regulamin hodowlany obejmuje ponadto badanie stawów łokciowych i barkowych (ED i OCD); związek zleca centralną ocenę tych zdjęć rentgenowskich. Poproś o wyniki obojga rodziców.
  • Oczy: ektropium i entropium, czyli powieki odwinięte na zewnątrz lub do wewnątrz, są według wzorca dyskwalifikujące. Związek rasy ma od 2023 roku regulację dotyczącą monitorowania zaćmy (katarakty). Zapytaj hodowcę o badania oczu rodziców; obowiązkowe wyniki różnią się w zależności od kraju i stowarzyszenia.
  • Uszy: w opisach praktycznych u tej rasy wspomina się o zwiększonej wrażliwości na problemy z uszami, zwłaszcza po wodzie i błocie, z powodu zwisających, owłosionych uszu. Nie znaleźliśmy danych liczbowych; jest to punkt związany z budową, a nie ustalona predyspozycja.
  • Skręt żołądka: głęboka klatka piersiowa jest u psów znanym czynnikiem budowy. Dla tej rasy w przeanalizowanych źródłach nie znaleziono danych liczbowych, więc jest to punkt wymagający uwagi, a nie ustalona predyspozycja. Twardy, wzdęty brzuch z bezskutecznymi próbami wymiotów to nagły wypadek; jedź natychmiast do weterynarza.

Ponadto pracujący pies myśliwski jest narażony na większe ryzyko skaleczeń, złaman, kleszczy i przegrzania. Nie każdy pies zachoruje, a wynik rodziców nie jest dożywotnią gwarancją; badania przesiewowe oceniają ryzyko i przydatność hodowlaną, a lekarz weterynarii ocenia pojedynczego psa. Zgłoś się do weterynarza przy nagłym kulawieniu, bolesnym lub czerwonym oku, potrząsaniu głową lub brudnych, nieprzyjemnie pachnących uszach, ranach skóry, które się nie goją, albo wyraźnej zmianie zachowania.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Właściwa porcja zależy od konkretnej karmy, masy ciała, wieku, kondycji i aktywności. Traktuj opakowanie jako punkt wyjścia, kontroluj masę ciała i dostosowuj stopniowo. Przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach zapytaj weterynarza. Sama nazwa rasy nie wystarcza do ustalenia gramów.

Metoda obliczeń. Powszechnie stosowaną weterynaryjną podstawą obliczeń jest zapotrzebowanie energetyczne w spoczynku (RER): 70 × masa ciała w kg do potęgi 0,75. Daje to około 783 kcal przy 25 kg, 897 kcal przy 30 kg i 1.007 kcal przy 35 kg. Dla dorosłego psa mnoży się to często przez współczynnik około 1,6–2. Daje to około 1.250–1.570 kcal dziennie przy 25 kg, 1.440–1.800 kcal przy 30 kg i 1.610–2.010 kcal przy 35 kg. Przy dużej pracy myśliwskiej zapotrzebowanie może być wyraźnie wyższe.

To szacunek wyjściowy; indywidualne zapotrzebowanie może znacznie odbiegać. Przeliczenie na gramy: dzienne kcal ÷ ME karmy w kcal/kg × 1.000. Przykład obliczeń wyłącznie dla wyjaśnienia: 1.500 kcal ÷ 3.600 kcal/kg × 1.000 to około 417 gramów, nie jest to zalecenie dla twojego psa. Zważ psa po dwóch do czterech tygodniach i oceń kondycję.

Szczeniak. Langhaar to duża rasa: wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt ras dużych, dąż do kontrolowanego wzrostu i szczupłej kondycji i nie podawaj osobnych suplementów wapnia bez weterynarza. Jako przykład z asortymentu można wskazać Bosch Maxi Junior, przeznaczoną dla młodych psów ras dużych. Przeczytaj na opakowaniu oczekiwaną masę dorosłego psa i wiek przejścia na inną karmę.

Dorosły. U aktywnego psa zapotrzebowanie jest wyższe niż u spokojnego psa domowego. Wybieraj karmę według rzeczywistej masy ciała i czytaj opakowanie pod kątem gęstości energetycznej. Przekąski trzymaj małe i wliczaj je w porę, zwłaszcza przy dużej ilości treningu. Kondycję kontroluj rękami: żebra dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, z góry widoczna talia, z boku podciągnięty brzuch. Gęsta sierść sprawia, że samo patrzenie jest zawodne. Świeża woda jest zawsze dostępna, więcej w upale i przy wysiłku.

Senior. Seniorzy nie są automatycznie mniej aktywni. Zwracaj uwagę na masę mięśniową, zęby i kondycję i zmieniaj karmę według potrzeb, nie tylko wieku. Jako przykład można wskazać Bosch Maxi Senior. Rozdziel dzienną porcję na dwa spokojne posiłki i unikaj wysiłku tuż wokół karmienia; twardej gwarancji przed skrętem żołądka nie ma. Zmieniaj karmę stopniowo przez siedem do dziesięciu dni.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

  • Czas: wysoki; codziennie dobre półtorej do dwóch godzin ruchu, treningu i nadzoru, plus czas na szczotkowanie i kontrolę, także w weekendy i przy złej pogodzie.
  • Karma: średnie do wysokich; pies o masie około 30 kg je więcej niż mały pies, a aktywna praca wymaga karmy dobrej jakości.
  • Weterynarz i ubezpieczenie: średnie; badania przesiewowe, urazy w pracy i problemy z uszami mogą się zdarzyć, więc dobra ochrona jest rozsądna.
  • Sierść i salon pielęgnacyjny: średnie; szczotkowanie w domu zwykle wystarcza, groomer jest opcjonalny.
  • Szkolenie i prowadzenie: średnie do wysokich; szkoła dla psów lub koło łowieckie pomaga, zwłaszcza w pierwszych latach.
  • Sprzęt i ogrodzenie: średnie; solidne ogrodzenie, długa linka i dobrze dobrane szelki.
  • Opieka: trudna; nie każdy opiekun zapewni dobre półtorej do dwóch godzin ruchu dziennie.

Zalety

  • Wszechstronnie użyteczny: stanie w stójce, szukanie, podążanie tropem i aportowanie na lądzie i w wodzie.
  • Według wzorca zrównoważony, spokojny i dobroduszny oraz łatwy w szkoleniu.
  • Wrażliwy i nastawiony na człowieka, z silnym przywiązaniem do rodziny.
  • Gęsta, przylegająca sierść z podszerstkiem, która chroni podczas pracy w lesie i w wodzie.
  • Lubi wodę i jest wytrzymały: dobry partner na wycieczkach i w pracy szukającej.
  • Budowa bez wyraźnych skrajności, takich jak krótki pysk czy luźne skóra.

Wady i punkty wymagające uwagi

  • Silny instynkt łowiecki; swobodne bieganie na terenach ze zwierzyną często nie jest odpowiedzialne.
  • Duża potrzeba ruchu i pracy, także gdy pada.
  • Sierść się plącze i zbiera błoto, patyki i nasiona; pielęgnacja co tydzień zabiera realny czas.
  • Zwisające, owłosione uszy wymagają stałej kontroli.
  • Współżycie z kotami i drobnymi zwierzętami jest niepewne.
  • Wrażliwy na nudę i samotność; może skomleć, kopać i niszczyć.
  • Rasa jest nieliczna; hodowcy nastawieni na pracę nie zawsze chętnie oddają szczeniaki rodzinom bez doświadczenia łowieckiego.

Dla kogo

Wyżeł niemiecki długowłosy pasuje do aktywnego właściciela, który chce dać psu prawdziwą pracę: myśliwego lub kogoś, kto razem z kołem łowieckim lub trenerem zajmuje się szukaniem, aportowaniem i tropieniem. Dom jest sportowy, nie ma kotów ani drobnych zwierząt, jest bezpiecznie ogrodzony ogród i dość czasu, także gdy pada. Właściciel uważa cotygodniowe szczotkowanie i późniejszą kontrolę uszu i sierści za oczywistość. Oczekiwania są realistyczne: wszechstronny pracownik o miękkim wnętrzu, a nie spokojny pies kanapowy.

Dla kogo nie

Nie nadaje się na pierwszego psa, dla osób nieobecnych przez długie dni, dla rodzin z kotami, królikami lub drobiem, dla tych, którzy chcą puścić go swobodnie bez ograniczeń na terenach ze zwierzyną, oraz dla tych, którzy oczekują psa bez pielęgnacji sierści i bez błota w domu.

Odpowiedzialne nabycie, adopcja lub przekazanie

Rasa od dawna jest hodowana do polowania i część hodowców woli przekazywać szczeniaki myśliwym lub aktywnym właścicielom psów użytkowych. Osoba niepolująca może chcieć mieć Langhaara, ale musi się liczyć z krytycznymi pytaniami lub listą oczekujących. Hodowle nastawione na towarzystwo i na pracę różnią się; zapytaj o linię, wyniki w pracy i zachowanie rodziców. Ponieważ populacja holenderska jest mała, rodzice lub szczeniaki mogą pochodzić z zagranicy, często z Niemiec; poproś wtedy o księgę hodowlaną i warunki hodowlane odpowiedniego związku.

Poproś o pokazanie wyników badań zdrowotnych obojga rodziców (HD oraz to, co związek rasy dodatkowo nakazuje w odniesieniu do łokci, barków i oczu), odwiedź matkę i szczeniaki w ich otoczeniu i nie pozwalaj, by szczeniak opuścił hodowlę przed ośmym tygodniem. Sprawdź chip, paszport, rodowód i umowę. Ostrożnie podchodź do szczeniąt stale dostępnych, wielu ras naraz, spotkań na parkingu i sprzedawców, którzy lekceważą badania. Dostępność różni się w zależności od regionu; zapytaj w Związku Kynologicznym w Polsce o uznanych hodowców.

Dorosły Langhaar z przekazania może pasować, ale pytaj uczciwie o popęd łowiecki, inne zwierzęta, zostawanie samemu i wcześniejsze incydenty oraz kilka razy idź z psem na spacer, zanim zdecydujesz.

Najczęściej zadawane pytania

Czy wyżeł niemiecki długowłosy nadaje się dla początkujących? Zazwyczaj nie. Popęd łowiecki, duża potrzeba pracy i wielkość wymagają doświadczenia i konsekwentnego prowadzenia. Zmotywowany początkujący z dobrą pomocą może czasem sobie poradzić, ale rasa nie jest przyjazna dla początkujących.

Jaka jest różnica względem Kurzhaara i Drahthaara? Przede wszystkim sierść i klasyfikacja: Langhaar ma falowaną, frędzlowaną sierść o długości 3–5 cm i należy do sekcji 1.2 (typ spanielowaty), Kurzhaar i Drahthaar należą do sekcji 1.1. Każda rasa ma własny wzorzec i własną księgę hodowlaną.

Czy Langhaar może żyć z kotami? Czasem, zwłaszcza jeśli wychował się z kotem. Nie jest to pewne; licz się z rozdzieleniem pod nieobecność opiekuna i stałym nadzorem.

Czy może biegać bez smyczy? Tylko na bezpiecznym, ogrodzonym terenie lub po rozbudowanym treningu ze znajomością otoczenia. W przeciwnym razie używaj długiej linki.

Czy mocno linieje? Gęsta sierść z podszerstkiem zwykle linieje wyraźnie, zwłaszcza w okresie linienia (orientacyjnie). Cotygodniowe, najlepiej częstsze szczotkowanie ogranicza sierść w domu i zapobiega kołtunom.

Czy może mieszkać w mieszkaniu? Rzadko jest to rozsądne. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy pies codziennie dostaje wystarczający ruch i pracę, a sąsiedzi akceptują dźwięki.

Podsumowanie

Langhaar to pies dla tych, którzy zaczynają dzień w gumowych butach, z workiem dummy w ręku: wszechstronny, wrażliwy i najlepszy, gdy dostaje prawdziwą pracę. Jego najmocniejszą stroną jest połączenie zrównoważonego charakteru z uporczywym nosem; jego najcięższe zobowiązanie to opanowanie instynktu łowieckiego i utrzymanie sierści.

Dla ludzi o sportowym stylu życia, z bezpiecznym ogrodem i miłością do lasu, pola i wody może zostać wiernym partnerem. Spokojny dom, koty lub drobne zwierzęta albo długie dni pracy to powód, by wybrać inną rasę. Jego dobrostan zależy od codziennej pracy dla nosa, bezpiecznego prowadzenia na zewnątrz i hodowcy, który potrafi wykazać zdrowie i charakter rodziców.

Fidello klantenservice

© 2026 Fidello

    • American Express
    • Apple Pay
    • Bancontact
    • BLIK
    • Google Pay
    • iDEAL Wero
    • Klarna
    • Maestro
    • Mastercard
    • MB WAY
    • MobilePay
    • PayPal
    • Shop Pay
    • Union Pay
    • USDC
    • Visa

    Login

    Zapomniałeś hasła?

    Nie masz jeszcze konta?
    Załóż bezpłatne konto i ciesz się wieloma korzyściami.