Duży gończy gaskoński - duży pies gończy o głębokim głosie

Duży gończy gaskoński - duży pies gończy o głębokim głosie
Dużego gończego gaskońskiego (Grand bleu de Gascogne) słychać wcześniej, niż widać: długi, głęboki głos niesie się nad całym lasem. To duży francuski pies gończy, według standardu FCI o wysokości 65-72 cm w kłębie u samców, z łupkowoniebieskawą, całkowicie upstrzoną sierścią, długimi, zakończonymi szpicem uszami i spokojną, niemal dostojną postawą. Przez stulecia pracował w sforze przy grubej zwierzynie i to tłumaczy prawie wszystko: węch, który zagłusza resztę, wytrzymałość na wiele godzin, silna więź z innymi psami i głos, którego nie da się stłumić.
Pasuje do cierpliwego, aktywnego właściciela z miejscem, mocno ogrodzonym ogrodem, tolerancyjnymi sąsiadami i dużą ilością czasu na długie spacery węchowe. Dla przeciętnej rodziny na osiedlu rzadko jest logicznym wyborem. Największą wadą jest połączenie silnego instynktu tropienia, głośnego głosu i potrzeby towarzystwa: spuszczanie ze smyczy jest zwykle nieodpowiedzialne, hałas pozostaje tematem, a długie dni samotności w domu nie pasują do psa sforowego.
Najważniejsze dane
- Oficjalna nazwa: Grand bleu de Gascogne (wzorzec FCI nr 22; po angielsku: Great Gascony Blue)
- Synonimy: Grand Bleu (skrót); w źródłach anglojęzycznych także Great Blue Gascony Hound
- Pochodzenie: Francja (Gaskonia i południowy zachód)
- Uznanie: FCI grupa 6 (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.1 (duże psy gończe), z próbą pracy; francuski wzorzec z 24 stycznia 1996
- Pierwotna funkcja: polowanie węchem na grubą zwierzynę i zająca, czasem jako pojedynczy pies tropiący, najczęściej w sforze
- Wysokość w kłębie: samce 65-72 cm, suki 62-68 cm (FCI)
- Masa: wzorzec nie podaje masy; orientacyjnie około 32-40 kg, źródła się różnią
- Oczekiwana długość życia: orientacyjnie około 10-12 lat
- Sierść: krótka, dość gęsta i bardzo zwarta
- Umaszczenie: czarno-białe upstrzone, dające wrażenie łupkowoniebieskie, z czarnymi plamami lub bez nich oraz z podpalaniem
- Potrzeba ruchu: wysoka; orientacyjnie dwie godziny lub więcej dziennie, zwłaszcza marsz i tropienie
- Trudność szkolenia: wysoka w przywołaniu, średnia w posłuszeństwie podstawowym
- Pielęgnacja: niska dla sierści, średnia dla uszu, warg i kondycji
- Zostawanie samemu: pasuje słabo; tylko po stopniowym oswajaniu i z rozwiązaniem zapewniającym towarzystwo
- Klimat: dobrze znosi umiarkowaną pogodę; uwaga na przegrzanie w upale i przy długim wysiłku
- Dla początkujących: nie, chyba że planujesz wsparcie doświadczonego trenera
Szybki test dopasowania
Może pasować, jeśli:
- codziennie jesteś na zewnątrz dwie godziny lub dłużej i pozwalasz psu węszyć i tropić;
- mieszkasz na wsi lub na skraju lasu albo pól, z dużą działką i wysokim, szczelnym ogrodzeniem;
- masz drugiego psa lub kogoś w domu, więc pies rzadko jest długo sam;
- masz sąsiadów, którzy zniosą głęboki głos.
Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:
- szukasz psa, który niezawodnie chodzi bez smyczy w lesie i na łące;
- mieszkasz w słabo wyciszonym lub miejskim mieszkaniu, z mało zieleni w pobliżu;
- masz małe zwierzęta domowe lub swobodnie wychodzące koty;
- chcesz zostawiać psa samego przez cały dzień pracy.
Nazwa, uznanie i rasy pokrewne
Duży gończy gaskoński to francuska rasa uznana przez FCI (nr 22), należąca do grupy psów gończych. Société Centrale Canine jako krajowy związek kynologiczny zarządza francuskim wzorcem. Nazwa opisuje barwę i wielkość: czarno-biała upstrzona sierść z daleka daje efekt łupkowoniebieski, a słowo grand wskazuje według niektórych źródeł przede wszystkim na zwierzynę, do której używano sfory, a nie tylko na wielkość ciała.
Nie myl rasy z innymi psami z Gaskonii. Basset bleu de Gascogne to osobna, znacznie niższa rasa na krótkich nogach. Petit bleu de Gascogne jest średniej wielkości, a Griffon bleu de Gascogne ma szorstką sierść. W Ameryce Północnej Bluetick Coonhound uważany jest za dalekiego potomka; to odrębna rasa. Gascon Saintongeois to również osobna rasa, która według źródeł została częściowo stworzona z udziałem tej rasy.
Historia i pierwotna funkcja
Wzorzec FCI nazywa ją rasą bardzo starą, współczesną psu św. Huberta. W XIV wieku należała do sfor Gastona Fébusa, hrabiego Foix, który polował z nią na wilka, niedźwiedzia i dzika. Rasa była rozpowszechniona na południu i południowym zachodzie Francji, zwłaszcza w Gaskonii, i uchodzi za przodka południowych psów gończych (chiens courants du Midi).
Przekazywane jest też, że francuski generał Lafayette w 1785 roku podarował George'owi Washingtonowi sforę; nie wszystkie źródła są tak samo dobrze uzasadnione. Dziś rasa służy głównie do polowania z bronią palną, na zająca i czasem na grubą zwierzynę, w sforze lub jako pojedynczy pies tropiący. Ta przeszłość wraca w domu w głosie, w uporze na śladzie zapachowym i w potrzebie towarzystwa współplemieńców.
Wygląd i cechy fizyczne
- Ogólnie: duży, mocny i szlachetny; wzorzec mówi o wrażeniu spokojnej siły i wielkiej szlachetności.
- Głowa i kufa: lekko wypukła czaszka z wyraźnym guzem potylicznym, lekko zaznaczony stop i mocna kufa tej samej długości co czaszka; wargi opadają i nadają kufie kwadratowy profil. Policzki są chude, z jedną lub dwiema fałdami skóry.
- Oczy: owalne, brązowe i nieco głęboko osadzone pod grubymi powiekami; wyraz jest łagodny i trochę smutny. Jasne oczy to wada dyskwalifikująca.
- Uszy: cienkie, zwinięte do wewnątrz i zakończone szpicem; sięgają poza czubek nosa i są wąskie u nasady, osadzone wyraźnie poniżej linii oczu.
- Szyja i tułów: umiarkowanie długa, lekko wygięta szyja z rozwiniętym podgardłem; dość długi, ale mocny grzbiet, dobrze związane lędźwie, lekko opadający zad oraz długa, szeroka klatka piersiowa sięgająca łokci.
- Kończyny i łapy: potężny przód z mocnymi kośćmi, dobrze umięśnione uda i szerokie, dobrze kątowane stawy skokowe; lekko wydłużone owalne łapy z czarnymi poduszkami i pazurami.
- Ogon: dość gruby, sięga stawu skokowego i noszony jest szabelkowato, czasem z nieco dłuższym, grubszym włosem ku końcowi.
- Sierść i umaszczenie: krótka, dość gęsta i bardzo zwarta; czarno-białe upstrzenie z efektem łupkowoniebieskim. Zwykle po obu stronach głowy leżą dwie czarne plamy, między nimi biały obszar i często mała czarna owalna plamka. Nad oczami są dwa podpalania, tworzące efekt czterech oczu.
- Szczenię i pies dorosły: szczenięta wyglądają na długie i nieco niezgrabne i powoli dorastają do pełnej głębokości klatki i masy mięśniowej. Samce i suki różnią się głównie wielkością.
Charakter i temperament
Wzorzec FCI opisuje spokojny temperament, psa, który łatwo słucha poleceń i z instynktu jest zwierzęciem sforowym. Pasuje to do tego, co wymieniają opisy rasy: przyjazny, spokojny w domu i silnie nastawiony na towarzystwo. Na zewnątrz się zmienia: gdy węch coś wychwyci, uwaga wobec ciebie znika, a wychodzi na wierzch jego wytrwałość. Opisy rasy określają go też jako niezależnego i zdeterminowanego.
Zwykle nie jest psem stróżującym w ścisłym sensie, ale zapowiada gości głębokim głosem. Frustracja, nuda i samotność objawiają się głównie wyciem, kopaniem i ucieczkami. Ostre korekty pasują słabo; lepiej reaguje na spokojny, przewidywalny kontakt oparty na nagrodzie. FCI uznaje płochliwość i agresję za wadę. Poszczególne psy się różnią, a socjalizacja w pierwszych miesiącach pozostaje ważna.
Dzieci, psy, koty i goście
- Niemowlęta i małe dzieci: jego rozmiar i żywiołowe ruchy mogą przewrócić przedszkolaka; konieczny jest nadzór dorosłych, a dzieci nie powinny mu przeszkadzać przy jedzeniu i odpoczynku.
- Starsze dzieci: dobry towarzysz spacerów dla dzieci, które potrafią spokojnie chodzić i lubią zabawy w szukanie.
- Obce psy: zwykle towarzyski, częściowo dzięki sforowej przeszłości, ale z powodu rozmiaru może bawić się szorstko.
- Współlokatorzy: często dobrze pasuje do drugiego psa, najlepiej o podobnej energii.
- Koty i małe zwierzęta: koty, które wyrosły razem ze szczenięciem, mogą się sprawdzić; króliki, świnki morskie i kot uciekający w ogrodzie budzą zachowania łowieckie.
- Goście i kurierzy: zapowiada głośno; naucz go po zapowiedzi iść na swoje miejsce.
Instynkty i codzienne zachowanie
Tropienie i podążanie za śladem to jego najważniejsza skłonność. Widać to po nosie, który pracuje bez przerwy, po ciele podążającym za zapachem i po głosie, który wybucha, gdy ślad robi się świeży. W sforze pracuje na głos pozostałych; samotny w domu szuka tej struktury u ciebie lub u drugiego psa.
W codziennym życiu zauważasz to po węszeniu wzdłuż żywopłotu, szukaniu jedzenia, kopaniu przy ogrodzeniu i natarczywym, przenikliwym spojrzeniu, gdy chce wyjść. Wysokie, szczelne ogrodzenie to nie luksus. Nauka czekania, puszczania i wracania zmniejsza ryzyko, ale nie usuwa instynktu.
Ruch w poszczególnych etapach życia
- Szczenię: krótkie, urozmaicone wyjścia na miękkim podłożu, dużo snu i swobodnej zabawy. Unikaj wielogodzinnego wymuszonego marszu, schodów i skoków, gdy stawy tej dużej rasy rosną.
- Nastolatek: węch staje się dominujący, a przywołanie często się pogarsza. Pracuj na długiej lince, buduj dystans spokojnie i nie zniechęcaj się, gdy nagle nic nie wychodzi.
- Dorosły: orientacyjnie dwie godziny lub więcej dziennie, rozłożone na marsz, węszenie i trening. Więcej jest dobre, dopóki pozwalają na to kondycja i wiek; swobodne bieganie tylko na bezpiecznie ogrodzonym terenie.
- Senior: krócej, spokojniej i częściej, na miękkim podłożu. Sztywność, trudności z wstawaniem lub zmiana masy ciała zasługują na uwagę weterynarza.
Ciepła pogoda jest ciężka dla dużego psa, który trzyma się śladu: planuj spacery rano i wieczorem i zabieraj wodę.
Wyzwania umysłowe i praca
Węch to jego talent, a więc także najlepsza odskocznia. Ślady z jedzenia, zabawy w szukanie, praca tropiąca, mantrailing i detekcja dają mu zadanie. Poza polowaniem spokojny, kontrolowany ślad daje mu tę samą radość, bez konieczności ganiania prawdziwej zwierzyny.
Agility z wysokimi skokami pasuje gorzej do jego wielkości. Wybierz raczej pracę węchem, długie spacery i kontrolowane tropienie na długiej lince.
Szkolenie i socjalizacja
Zacznij wcześnie od imienia, uwagi, siadu na dystans, puszczania i spokojnego chodzenia na smyczy. Używaj mocno pachnącego smakołyku; nagradzaj powrót hojnie, nawet jeśli najpierw zostawił ślad. Utrzymuj sesje krótkie i urozmaicone. Niezawodne przywołanie trudno przy tej rasie zagwarantować; licz się z długą linką i bezpiecznym terenem.
Ćwicz gości, samochód, weterynarza, dotykanie uszu i łap, zostawanie samemu oraz mijanie rowerzystów, zwierzyny i innych psów. Poszukaj trenera pracującego na nagrodach, jeśli przywołanie, wycie lub ciągnięcie utknęły.
Zostawanie samemu w domu
Nie ma bezpiecznej standardowej liczby godzin. Pies sforowy szuka towarzystwa; buduj samotność od sekund i minut i obserwuj wycie, chodzenie w kółko i niszczenie. Cały dzień pracy sam pasuje do rasy słabo i szybciej powoduje problemy z sąsiadami, bo jego głos niesie się daleko.
Drugi pies, praca zdalna, stały opiekun lub przedszkole dla psów często robi różnicę. Poszczególne psy się różnią, ale samotność pozostaje ważnym czynnikiem ryzyka problemów behawioralnych.
Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże
Rasa najlepiej pasuje do wiejskiego otoczenia z dużą, dobrze ogrodzoną posesją. Dom w zabudowie szeregowej może się sprawdzić, jeśli codziennie możesz iść daleko, a sąsiedzi to akceptują; mieszkanie w bloku rzadko jest praktyczne. Ogród nie zastępuje spaceru, ale wysokie i szczelne ogrodzenie jest konieczne, bo kopie i wspina się, gdy przejdzie zapach lub zwierzyna.
W samochodzie powinien być solidny transporter lub odpowiednie pasy bezpieczeństwa; duży pies jest ciężki do noszenia, więc użyj rampy lub pozwól mu spokojnie wsiąść. Latem uważaj na upał i nigdy nie zostawiaj go w nagrzanym aucie. Po deszczu i błocie jego krótka sierść chroni niewiele; osusz brzuch i łapy. Zaplanuj wakacje i pensjonat wcześnie, bo nie każde miejsce przyjmie głośnego psa myśliwskiego.
Rozmiary, obroże i szelki
Wzorzec rasy nie podaje obwodu szyi ani klatki piersiowej. U psów tej wielkości obwód klatki piersiowej wynosi często z grubsza 80-95 cm, ale to oszacowanie, a nie wartość wzorca. Dlatego zawsze zmierz własnego psa.
- Obwód szyi: zmierz w miejscu, gdzie leży obroża, za uszami, i zostaw miejsce na dwa palce.
- Obwód klatki piersiowej: zmierz najszerszą część klatki, kilka centymetrów za przednimi łapami, miękką miarką krawiecką.
- Dopasowanie: barki muszą się swobodnie poruszać, pas nie może obcierać pach, a szelki nie mogą dać się zsunąć przez głowę ani do tyłu. Mierz ponownie przy zmianie masy ciała; przy rozmiarze granicznym wybierz raczej o numer większy, jeśli są regulowane.
Do pracy na długiej lince i tropienia dobrze dopasowane szelki lepiej rozkładają nacisk niż sama obroża. Wybierz szelki z regulacją, których zakres obwodu klatki obejmuje twój pomiar, i sprawdź rozmiary w opisie produktu. Na tym rynku nie wskazujemy konkretnych szelek, ponieważ nie zweryfikowano rozmiaru dla tak dużych psów.
Długą linkę pozwalasz ciągnąć za psem tylko na otwartym, bezpiecznym terenie bez ruchu ulicznego i bez przeszkód, na których linka może się zaczepić; noś rękawice i nigdy nie pozwalaj jej wyślizgnąć się z ręki.
Pielęgnacja
- Szczotkowanie: raz w tygodniu miękką szczotką lub gumową rękawicą; częściej w czasie linienia.
- Czesanie, wyczesywanie i trymowanie: niepotrzebne przy tej krótkiej sierści.
- Mycie i suszenie: tylko przy zabrudzeniu lub silnym zapachu; potem dobrze osusz uszy i brzuch.
- Uszy: sprawdzaj co tydzień pod kątem zapachu, zaczerwienienia lub częstego potrząsania głową. Długie, zwinięte do wewnątrz uszy zatrzymują wilgoć i ciepło; czyść tylko preparatem polecanym przez weterynarza.
- Oczy i skóra: zwracaj uwagę na zaczerwienienie i łzawienie oraz na fałdy wokół warg i policzków, w których może zalegać brud i ślina.
- Pazury i łapy: sprawdzaj co miesiąc; chodzenie po miękkim terenie niewiele ściera pazury. Po spacerze zajrzyj między palce.
- Zęby: myj kilka razy w tygodniu.
- Linienie: krótkie, gęste włosy wypadają przez cały rok, nieco bardziej wiosną i jesienią. Licz się ze śliną, zwłaszcza po piciu lub jedzeniu.
Zdrowie i odpowiedzialna hodowla
Dla Grand bleu de Gascogne istnieje niewiele niezależnych badań populacyjnych i brak publicznie dostępnego ustalonego programu badań przesiewowych; poniższe punkty są zatem punktami uwagi, a nie procentami. Wzorzec FCI wymienia jako wymóg hodowlany tylko psy funkcjonalnie i klinicznie zdrowe o budowie typowej dla rasy. Brytyjskie źródło opisuje zdrowie jako ogólnie dobre; przeglądy ras wymieniają dysplazję stępową i skręt żołądka jako punkty uwagi.
- Biodra i stawy: u dużych ras opisuje się zwiększoną skłonność do dysplazji stępu; nie każdy pies ją rozwija.
- Skręt żołądka: u psów o głębokiej klatce piersiowej opisuje się zwiększone ryzyko rozdęcia i skrętu żołądka. Szybko wzdymający się brzuch, niepokój lub bezskuteczne próby wymiotowania to zawsze nagły przypadek; jedź natychmiast do weterynarza.
- Uszy: długie, zwinięte uszy zwisające zwiększają skłonność do stanów zapalnych; zapach, ból, potrząsanie głową i drapanie wymagają weterynarza.
- Nadwaga: dodatkowe kilogramy obciążają stawy; obserwuj żeber i talię.
- Oczy i wargi: wzorzec wspomina o czasem luźnej dolnej powiece i opadających wargach; zaczerwienienie, mrużenie lub zmętnienie ocenia weterynarz.
Odpowiedzialni hodowcy zwykle badą psy hodowlane pod kątem bioder i pokazują oficjalne wyniki; zapytaj też, czy wykonano badanie łokci. Wynik nie jest gwarancją. Ponieważ rasa jest rzadka poza Francją i USA, różnorodność genetyczna jest ważna: pytaj o pokrewieństwo i współczynnik inbredu rodziców. Indywidualne objawy omawiaj z weterynarzem.
Żywienie w poszczególnych etapach życia
Dla szczenięcia wybierz pełnowartościową karmę dla dużych ras, na przykład Acana Puppy Large Breed 11,4 kg, i dbaj o kontrolowany, równomierny wzrost. Nie podawaj dodatkowego wapnia bez konsultacji z weterynarzem. Dla dorosłych psów istnieje wiele karm pełnowartościowych dla dużych ras, na przykład Acana Adult Large Breed 11,4 kg; wybieraj według etapu życia, wielkości i gęstości energetycznej i czytaj całą etykietę.
Ilość zależy od masy ciała, wieku, aktywności, kondycji, statusu kastracji i gęstości energetycznej karmy. Przykład obliczeń dla dorosłego psa o masie 35 kg: RER = 70 x 35^0,75, około 1 007 kcal dziennie. Przy współczynniku 1,4 dla spokojnego i 1,8 dla aktywnego psa wychodzi około 1 410-1 813 kcal dziennie.
Przy karmie o 3 800 kcal EM na kg (gramy dziennie = kcal ÷ EM w kcal/kg × 1000) to około 371-477 gramów dziennie. To przykład obliczeniowy z jawnymi założeniami, a nie porada. Odczytaj wartość energetyczną z opakowania, zważ porcję, podziel ją na dwa posiłki i oceń masę ciała oraz kondycję po dwóch do czterech tygodniach: żeber powinno być dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu. Karm spokojnie i pozwól psu odpocząć po posiłku; nie ma gwarancji przeciwko skrętowi żołądka. Odlicz smakołyki od dziennej porcji i zapewnij świeżą wodę. W razie wzrostu, choroby lub wątpliwości zapytaj weterynarza o radę.
Czas, koszty i codzienne obciążenie
- Czas dziennie: dwie godziny lub więcej ruchu i węszenia, plus szkolenie, pielęgnacja i uwaga społeczna.
- Karma: wysoki koszt ze względu na wielkość i aktywność.
- Weterynarz i ubezpieczenie: średnie do wysokich; duże psy wymagają droższych leków, znieczuleń i operacji, a rezerwa jest rozsądna.
- Sierść i salon: niskie.
- Szkolenie: dużo w pierwszym roku na przywołanie, zostawanie samemu i chodzenie na smyczy.
- Opieka: może być potrzebna w dni pracy; wybierz rozwiązanie, które radzi sobie z psami myśliwskimi.
- Wyposażenie: solidne szelki, długa linka, transporter lub pas bezpieczeństwa, duże legowisko i wysokie ogrodzenie.
- Miejsce i transport: dużo miejsca w domu i samochodzie.
Ceny zakupu zależą przy tej rzadkiej rasie silnie od hodowcy i kraju; zapytaj o aktualne kwoty.
Zalety
- Bardzo czuły węch, nadający się do pracy tropiącej i poszukiwawczej.
- Spokojny i zwykle przyjazny w domu po wystarczającym ruchu.
- Towarzyski wobec innych psów i dobry w sforze lub z drugim psem.
- Imponujący, rozpoznawalny wygląd z krótką, łatwą sierścią.
Wady i punkty uwagi
- Silny instynkt tropienia: spuszczanie ze smyczy rzadko jest bezpieczne.
- Głęboki, długotrwały głos, który może przeszkadzać sąsiadom.
- Duży pies z dużą ilością ruchu i wysokimi kosztami karmy i wyposażenia.
- Słabo pasuje do długich dni w samotności.
- Punkty uwagi dotyczą bioder, skrętu żołądka i uszu, przy niewielkiej ilości danych o zdrowiu.
- Rzadka poza Francją; oferta jest ograniczona.
Dla kogo tak
Dla aktywnych, cierpliwych właścicieli z posesją na wsi, doświadczeniem w polowaniu lub z psami gończymi i życiem, w którym pies rzadko jest sam. Kto sam chodzi chętnie długo i powoli po lesie i polu i lubi tropienie, dostaje spokojnego domownika. Drugi pies lub przedszkole dla psów może pomóc, o ile świadomie akceptujesz trudne strony, takie jak głos i szukanie.
Dla kogo nie
Nie dla tego, kto chce psa, który może chodzić swobodnie w lesie lub na wrzosowisku, ma w pobliżu małe zwierzęta lub swobodnie wychodzące koty, mieszka w słabo wyciszonym lub miejskim mieszkaniu albo musi zostawiać psa na długie dni samego. Kto szuka przede wszystkim cichego, szybko posłusznego psa, lepiej wybierze coś innego.
Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie
Rasa jest rzadka poza Francją, więc bądź krytyczny wobec ogłoszeń, które zawsze obiecują szczenięta. Odwiedź matkę i miejsce wychowu, poproś o oryginalne wyniki, numery chipa i dane rodowodowe i zwróć uwagę na socjalizację. Szczenię zwykle nie opuszcza matki przed około ośmioma tygodniami; ustalenia, opiekę po zakupie i możliwość zwrotu zapisz na piśmie.
Przy przekazaniu przez związek rasy, francuski związek kynologiczny lub schronisko zapytaj o powód oddania, zachowanie wobec innych psów i zwierząt oraz zdrowie. Przy imporcie sprawdź identyfikację, szczepienia i aktualne przepisy w swoim kraju; przepisy różnią się w zależności od kraju i mogą się zmieniać.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Grand bleu de Gascogne nadaje się dla początkujących? Zwykle nie. Jego przyjazny charakter pomaga, ale instynkt tropienia, głos i praca na długiej lince wymagają doświadczenia lub dobrego prowadzenia.
Czy może chodzić bez smyczy? Rzadko. Tylko na bezpiecznie ogrodzonym terenie, a i wtedy ślad może być silniejszy niż przywołanie.
Ile szczeka lub wyje? Więcej niż średnia, zwłaszcza na śladzie, przy ekscytacji i w samotności; głos jest głęboki i niesie się daleko.
Czy może mieszkać w bloku? Rzadko praktycznie: potrzebuje dużo ruchu na zewnątrz, ma głośny głos i potrzebuje towarzystwa.
Jak duży jest Grand bleu de Gascogne? Według FCI 65-72 cm u samców i 62-68 cm u suk; masy nie ma we wzorcu.
Czy łatwo go znaleźć? Nie, rasa jest rzadka poza Francją i USA; licz się z czasem oczekiwania lub zagraniczną hodowlą.
Podsumowanie
Kto przyjmuje do domu Grand bleu de Gascogne, przyjmuje wielowiekowego psa sforowego: imponującego, przyjaznego i nieustępliwie nastawionego na węch. Rasa nagradza cierpliwość, miejsce i czas w terenie spokojnym, przytulnym domownikiem, ale wiele wymaga od tego, kto nie docenia jej głosu, instynktu i potrzeby towarzystwa.
Wybierz go, jeśli masz miejsce, sąsiadów i godziny, nie zostawiaj go samego i układaj dzień wokół pracy węchem. Jeśli nie, nie chodzi o lepsze szkolenie, lecz o wybór innej rasy.