Grand Gascon Saintongeois - francuski pies stadny do grubej zwierzyny

Szczenię Grand Gascon Saintongeois po lewej, dorosły pies z przodu na środku i w profilu z boku po prawej — Fidello

Grand Gascon Saintongeois - francuski pies stadny do grubej zwierzyny

Grand Gascon Saintongeois nie czeka spokojnie na kanapie, aż coś się wydarzy. Został wyhodowany, by w sforze godzinami podążać za ciepłym tropem i głęboko, doniośle szczekać na zapach. To duża odmiana francuskiej rasy Gascon Saintongeois (wzorzec FCI nr 21): 65 do 72 cm w kłębie u samców i 62 do 68 cm u suk, biały z czarnymi platami i jasnobrązowymi znaczeniami nad oczami. Według wzorca jest spokojny, przywiązany i podatny na kierowanie, ale na zewnątrz wygrywa nos.

Pasuje do doświadczonych, aktywnych osób z miejscem, solidnie ogrodzonym terenem i czasem na pracę węchem, najlepiej z myśliwskim doświadczeniem. Największym kłopotem jest połączenie wytrzymałości, instynktu łowieckiego i głosu nioszącego się na kilometry. Puszczanie luzem rzadko jest bezpieczne, mieszkanie w bloku lub dom z cienkimi ścianami nie pasuje, a całe dni pracy w samotności także nie.

Najważniejsze dane

  • Oficjalna nazwa: Gascon Saintongeois, odmiana Grand (Great Gascon Saintongeois), wzorzec FCI nr 21
  • Synonimy: Grand Gascon-Saintongeois; angielski: Great Gascon Saintongeois; francuski: Grand Gascon saintongeois
  • Pochodzenie: Francja
  • Uznanie: ostatecznie uznany przez FCI jako jedna rasa z dwiema odmianami (Grand i Petit); grupa 6, sekcja 1.1 (duże psy gończe), z próbą pracy
  • Pierwotna funkcja: polowanie na gruba zwierzynę, także na zająca, w sforze lub jako pojedynczy pies tropiący
  • Wysokość w kłębie: samce 65-72 cm, suki 62-68 cm, z tolerancją 1 cm
  • Waga: wzorzec nie podaje wagi; orientacyjnie około 30-35 kg (źródła praktyczne, nie wartość oficjalna)
  • Sierść: krótka i przylegająca
  • Umaszczenie: białe z czarnymi platami, czasem lekko nakrapiane, z brązowymi (podpalanymi) znaczeniami
  • Długość życia: orientacyjnie około 10-12 lat; brak wiarygodnych danych populacyjnych
  • Poziom ruchu: wysoki; licz się z ponad dwiema godzinami dziennie, głównie praca węchem i swobodny bieg na bezpiecznym terenie
  • Trudność szkolenia: wysoka, zwłaszcza przywołanie i chodzenie na smyczy
  • Pielęgnacja: niska w przypadku sierści, średnia z powodu uszu, łap i kondycji
  • Zostawanie samemu: słabo; pies sforowy z silnym zapotrzebowaniem na towarzystwo i głośnym głosem
  • Klimat: znosi umiarkowaną pogodę i pracę na zewnątrz; uważaj na upał podczas wysiłku
  • Dla początkujących: nie

Szybki test dopasowania

Może pasować, jeśli:

  • codziennie spędzasz na zewnątrz dwie godziny lub więcej i lubisz robić to z psem, który idzie nosem;
  • masz wysokie, szczelne ogrodzenie lub bezpieczny teren i uważasz długą smycz za rzecz normalną;
  • poradzisz sobie z głębokim, daleko niosacym się głosem w swoim otoczeniu;
  • masz doświadczenie z psami myśliwskimi lub gończymi albo poważnie szukasz trenera.

Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:

  • szukasz psa, który niezawodnie biega bez smyczy w lesie i na łące;
  • mieszkasz w bloku, w domu szeregowym z cienkimi ścianami lub w ruchliwym mieście;
  • masz małe zwierzęta lub swobodnie wychodzące koty;
  • regularnie zostawiasz psa samego na cały dzień pracy.

Nazwa, uznanie i rasy pokrewne

FCI zna jeden wzorzec rasy: Gascon Saintongeois (nr 21), z dwiema odmianami różniącymi się wielkością. Grand należy do sekcji 1.1 (duże psy gończe), Petit do sekcji 1.2 (średnie psy gończe). Grand nie jest więc osobną rasą, lecz pierwotną dużą odmianą. W praktyce nazwy Gascon Saintongeois często używa się dla obu; kto ma na myśli Grand, szuka więc psa o wzroście 62 do 72 cm.

Nie myl go z Grand Bleu de Gascogne, osobnym wzorcem rasy niebieskawo nakrapianego psa, który uczestniczył w powstaniu Gascon Saintongeois. Petit Gascon Saintongeois to mniejsza odmiana o wzroście 54 do 62 cm, wyhodowana do polowania na zająca. Zobacz też Gascon Saintongeois o rasie jako całości. Krzyżówka z inną rasą nie jest Grand Gascon Saintongeois.

Historia i pierwotna funkcja

Według FCI hrabia Joseph de Carayon-Latour w połowie XIX wieku chciał odmłodzić podupadającego psa z Saintonge. Skrzyżował ostatnich potomków z Bleu de Gascogne barona de Ruble. Tak powstał Gascon Saintongeois, ale dawny pies z Saintonge zaginął. Mała odmiana pojawiła się dopiero w połowie XX wieku, gdy myśliwi z południowego zachodu Francji wybierali najmniejsze szczenięta z miotów Grand do polowań na zająca.

Grand pozostał psem sforowym i do grubej zwierzyny: podąża za jeleniami i dzikami na duże odległości, kierując się głosem sfory. Wzorzec określa go jako psa sforowego par excellence z dobrym węchem, szerokim poszukiwaniem i bardzo donośnym głosem, który instynktownie dołącza do sfory. To tłumaczy jego zachowanie w domu: towarzyski, wytrwały i głośny. Poza Francją rasa jest rzadka i trzymana głównie przez myśliwych.

Wygląd i cechy fizyczne

  • Proporcje ciała: dobrze zbudowany, silny a zarazem elegancki; długość od kłęby do guza kulszowego około 10,5 przy wysokości w kłębie 10.
  • Głowa i pysk: wąska, wypukła czaszka z wyraźnym guzem potylicznym; pysk tej samej długości co czaszka, mocny i lekko wypukły, z czarnym nosem i czarnymi brzegami warg.
  • Oczy: owalne i brązowe z czarnymi powiekami; łagodny, ufny wyraz. Jasne oczy są według wzorca wadą dyskwalifikującą.
  • Uszy: cienkie i zawinięte, sięgające co najmniej końca nosa, osadzone nisko poniżej linii oczu i lekko do tyłu.
  • Szyja, grzbiet i klatka piersiowa: szyja średniej długości, lekko wygięta, z niewielką podgardlem; napięty grzbiet, lekko wypukłe, umięśnione lędźwie; szeroka, długa klatka sięgająca łokci z długimi, lekko wypukłymi żebrami i lekko podciągniętym brzuchem.
  • Nogi i łapy: potężna przednia część z mocną kością; lekko wydłużone owalne łapy ze zwartymi palcami oraz czarnymi poduszkami i pazurami. Zad z długimi, dobrze umięśnionymi udami i szerokimi, dobrze kątowanymi stawami skokowymi.
  • Ogon: mocno osadzony, zwężający się ku końcowi do stawu skokowego i noszony elegancko jak szabla.
  • Sierść i umaszczenie: krótka i przylegająca. Białe tło z czarnymi platami po obu stronach głowy, pokrywającymi uszy i oczy, jasnobrązowe policzki, dwie brązowe plamy nad oczami (efekt „czterech oczu”) i czasem brązowy „znak sarny” u góry uda.
  • Różnica względem Petit: Grand jest większy (samce 65-72 cm wobec 56-62 cm, suki 62-68 cm wobec 54-59 cm).

Charakter i temperament

FCI opisuje go jako spokojnego, przywiązanego i posłusznego wobec poleceń. W domu widzisz to jako przyjaznego psa, który chodzi za rodziną, przytula się do Ciebie i wita gości wyciem. Gdy na zewnątrz poczuje ciepły trop, jego uwaga wobec Ciebie często na chwilę znika: to nie nieposluszeństwo, lecz praca, do której został wyhodowany.

Agresja lub nadmierna płochliwość są we wzorcu uznawane za dyskwalifikujące. Mimo to pies bez wystarczającej pracy, towarzystwa i struktury może zacząć chodzić w kółko, wyć lub niszczyć. Jest wrażliwy na surowy ton i lepiej reaguje na spokojne, jasne prowadzenie niż na przymus.

Dzieci, psy, koty i goście

  • Niemowlęta i małe dzieci: zwykle łagodny, ale duży, entuzjastyczny pies może przewrócić niemowlę. Zawsze nadzoruj i naucz dzieci, że psa zostawia się w spokoju podczas jedzenia i snu.
  • Starsze dzieci: mogą uczestniczyć w zabawach w szukanie i długich spacerach, o ile rozumieją smycz i zasady.
  • Obce psy: jako pies sforowy zwykle towarzyski; nie traktuj tego jako gwarancji i socjalizuj wcześnie.
  • Domownicy: często dobrze żyje z innymi psami i lubi towarzystwo.
  • Koty i małe zwierzęta: czasem może żyć z kotem, z którym się wychował, ale uciekający kot na zewnątrz uruchamia polowanie. Króliki, świnki morskie i inne zwierzęta łowne pozostają zagrożone.
  • Goście i dostawcy: zgłaszają głośno, ale rzadko bywają nieufni. Naucz go po zgłoszeniu iść na swoje miejsce.

Instynkty i codzienne zachowanie

Jego najważniejszą skłonnością jest podążanie za zapachem na duże odległości, z szerokim poszukiwaniem i głośnym szczekaniem. Zauważysz to na spacerze: nos opada do ziemi, ciało napina się i nagle rozlega się głos. Potem przywoływanie jest często bezskuteczne, nawet u psa, który w domu dobrze słucha.

Terytorialne pilnowanie nie jest jego głównym zadaniem, ale głos działa jak alarm. Może uciec pod lub nad płotem, by podążać za tropem, a ogród bez szczelnego ogrodzenia rzadko wystarcza. Trening czekania, wymiany i powrotu zmniejsza ryzyko, ale nie usuwa popędu.

Ruch w poszczególnych etapach życia

  • Szczenię: wiele krótkich wypadów po różnym podłożu, zabawa i sen. Unikaj długich wymuszonych dystansów, intensywnego biegania po twardym podłożu i skakania, dopóki duże ciało rośnie.
  • Młody pies: nos i wytrzymałość rosną szybko, kontrola impulsów nie. Pracuj na długiej lince i stopniowo zwiększaj dystans i czas.
  • Dorosły: ponad dwie godziny dziennie to orientacyjna dolna granica dla zdrowego, zajętego psa, z przemienną pracą: spacer, swobodny bieg na bezpiecznym terenie i praca węchem. Liczy się jakość: węszenie i szukanie liczy się w pełni.
  • Senior: krócej, częściej i na miękkim podłożu. Sztywne wstawanie, kłopoty ze schodami lub wlokące się łapy wymagają uwagi weterynarza.

Buduj kondycję stopniowo, zanim zaplanujesz długie wyprawy lub intensywną pracę myśliwską. W upał pozwalaj psu pracować wcześnie rano lub późno i zapewnij wodę oraz cień.

Wyzwania umysłowe i praca

Jego nos to największa zaleta, więc najlepszym ujściem energii jest praca, w której może go używać: ślady z jedzenia, zabawy w szukanie, praca tropowa, mantrailing i szukanie pod kierunkiem doświadczonego instruktora. Nawiązuje to do jego pierwotnego zadania i nadaje spacerowi cel.

Posłuszeństwo w krótkich, zróżnicowanych sesjach pomaga w koncentracji, ale długie powtórzenia działają przeciwnie. Agility i wysokie skoki pasują gorzej do jego długiej, wytrzymałej budowy niż szukanie i kontrolowane chodzenie po niskich przeszkodach.

Szkolenie i socjalizacja

Szkol krótko, jasno i pozytywnie, nagrodami, które przebiją zapach: kawałki mięsa, ser lub zabawa w szukanie. Nagradzaj kontakt, zanim pies podejmie trop. Ćwicz przywołanie na długiej lince, czekanie, wymianę, spokojne mijanie rowerzystów i innych psów, dotykanie uszu, łap i pazurów, jazdę samochodem i wizytę u weterynarza. Jest wrażliwy na surowy ton, a przymus może zaszkodzić relacji.

Licz się z tym, że przywołanie w pobliżu zwierzyny lub tropu pozostaje zawodne. Puszczanie luzem jest możliwe tylko na ogrodzonym terenie lub po długim treningu w bezpiecznych miejscach. Przy oporze lub ciągłym wyciu poszukaj trenera znającego psy gończe.

Zostawanie samemu w domu

Nie ma bezpiecznej standardowej liczby godzin. Pies sforowy przywiązuje się do towarzystwa, szybko wyje z nudy i potrafi używać głosu godzinami. Zacznij od sekund, gdy pies jest rozlużniony, zwiększaj małymi krokami i obserwuj kamerą.

Dorosły pies po dobrym przygotowaniu może odpoczywać krótko, ale cały dzień pracy pasuje do niego źle. Przy długich dniach zorganizuj osobę wyprowadzającą, opiekuna lub odpowiednią opiekę dzienną. Sąsiedzi zauważą to od razu, bo jego głos niesie się daleko.

Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże

Przestronny dom z dużym, dobrze ogrodzonym ogrodem i szczelną granicą pomaga, ale ogród nie zastępuje codziennego spaceru i pracy węchem. Wieś pasuje lepiej niż miasto, o ile uwzględnisz zwierzynę i bydło. Mieszkanie lub dom szeregowy pasuje słabo z powodu hałasu.

W samochodzie powinny być odpowiednie szelki lub przestronny kennel. W upale nie zostawiaj go po wysiłku w aucie. Osusz go po deszczu i sprawdzaj łapy, uszy i skór po każdej wyprawie przez trudny teren. Ćwicz wakacje i nocleg wcześnie, bo jego głos szybko zwraca uwagę w hotelu lub pensjonacie.

Rozmiary, obroże i szelki

Wzorzec nie podaje obwodu szyi ani klatki piersiowej, więc nie ma wiarygodnej średniej. Zmierz własnego psa.

  • Obwód klatki piersiowej: zmierz najszersze miejsce klatki, kilka centymetrów za przednimi łapami, miękką miarką, która przylega bez wcinania się.
  • Obwód szyi: zmierz tam, gdzie leży obroża, i zostaw miejsce na dwa płaskie palce.
  • Dopasowanie: barki muszą poruszać się swobodnie, szelki nie mogą obcierać pach ani dać się zsunąć do tyłu lub przez głowę. Jeśli pies jest między dwoma rozmiarami, wybierz model, w którym możesz wszystko regulować, i zmierz ponownie przy zmianie wagi. Przy psie tej wysokości często potrzebne są największe rozmiary w serii; decyduje pomiar.

Do pracy tropowej i długiej liny dobrze dopasowane szelki lepiej rozkładają siłę ciągu niż sama obroża. Porównaj centymetry z własnym pomiarem u wybranego producenta.

Na miejsce odpoczynku liczy się zmierzona powierzchnia leżenia: około od nosa do nasady ogona plus 15-30 cm; przy tej wysokości często pasuje legowisko około 120 x 80 cm. Wybierz je tylko, jeśli zmierzony rozmiar leżenia się zgadza.

Pielęgnacja

  • Szczotkowanie: raz w tygodniu gumową szczotką lub rękawicą z wypustkami zwykle wystarcza; częściej w okresie linienia.
  • Czesanie, trymowanie i strzyżenie: niepotrzebne.
  • Kąpiel i suszenie: tylko przy brudzie lub zapachu; potem dobrze osusz uszy i łapy.
  • Uszy: sprawdzaj co tydzień pod kątem zapachu, zaczerwienienia, bólu lub potrząsania głową. Nie czyść na oślep i używaj tylko środka polecanego przez weterynarza.
  • Oczy: delikatnie przecieraj kąciki oczu; zaczerwienienie lub łzawienie to sprawa dla weterynarza.
  • Łapy i pazury: po każdej wyprawie sprawdzaj poduszki i przestrzenie między palcami pod kątem ran, cierni i kleszczy; skracaj pazury, jeśli nie ścierają się podczas pracy.
  • Zęby: myj kilka razy w tygodniu.
  • Linienie: krótkie włosy wypadają przez cały rok; szczotkuj częściej, gdy włos wyraźnie wypada.
  • Profesjonalny salon: niepotrzebny; warto jednak wcześnie przyzwyczaić do dotyku.

Zdrowie i odpowiedzialna hodowla

Wzorzec rasy stanowi, że do hodowli można używać wyłącznie psów funkcjonalnie i klinicznie zdrowych o typowej dla rasy budowie. W konsultowanych źródłach dla tej rzadkiej rasy nie znaleziono wiarygodnych danych populacyjnych, oficjalnego programu badań rasowych ani recenzowanego badania rasy. Oczekiwana długość życia około 10-12 lat jest więc orientacyjna i niewiele mówi o konkretnym psie. Poniższe punkty to obszary uwagi dla dużych psów gończych, a nie wskaźniki procentowe. Nie każdy pies rozwija te schorzenia.

  • Żołądek i głęboka klatka: u dużych psów o głębokiej klatce opisuje się ogólnie podwyższoną skłonność do skrętu żołądka (gastric dilatation-volvulus). Dla tej rasy nie badano tego osobno. Szybko wzdęty, twardy brzuch z niepokojem, ślinieniem lub bezskutecznymi odruchami wymiotnymi to zawsze nagły przypadek.
  • Stawy i obciążenie pracą: duży, atletyczny pies obciąża barki, łokcie, biodra i kolana. Kulawizna, sztywny start lub niechęć do biegu wymagają badania przez weterynarza.
  • Uszy: długie, zawinięte uszy zatrzymują wilgoć i mogą sprzyjać stanom zapalnym; ma to wiele przyczyn i wymaga weterynarza.
  • Urazy podczas pracy i kleszcze: rany, ciernie, skręcenia i kleszcze wiążą się z psem, który szuka w zaroślach i lesie. Sprawdzaj po każdej wyprawie i omów ochronę przed pasożytami z weterynarzem.
  • Waga: szczupłe ciało odciąża stawy; dodatkowe kilogramy zmniejszają wytrzymałość.

Odpowiedzialni hodowcy zwykle badają rodziców pod kątem stawów biodrowych i łokciowych, jak to jest przyjęte u dużych ras, i pokazują oryginalne wyniki. Zapytaj o długość życia i zdrowie w linii, chód i historię użytkowości rodziców. Wymogi różnią się zależnie od kraju i związku. Wynik nie jest dożywotnią gwarancją, a karma, suplementy ani wyposażenie nie zapobiegają chorobie dziedzicznej; indywidualne objawy omów z weterynarzem.

Żywienie w poszczególnych etapach życia

Dla szczenięcia wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt dopasowaną do oczekiwanej wielkości dorosłej, na przykład Acana Puppy Large Breed 17kg, i dbaj o równomierny wzrost: nie dawaj osobnego wapnia bez konsultacji z weterynarzem. Dla dorosłego psa jest na przykład Acana Adult Large Breed 17kg. Zawsze czytaj wartość energetyczną na opakowaniu; senior często może zostać przy tej samej karmie, dopóki kondycja i masa mięśniowa są dobre.

Przykład obliczeń dla dorosłego psa o wadze 32 kg: RER = 70 x 32^0,75, około 942 kcal dziennie. Przy przykładowych współczynnikach 1,4 (spokojny), 1,6 (średni) i 1,8 (aktywny) otrzymasz około 1.319, 1.507 i 1.695 kcal dziennie. Przy karmie o 3.800 kcal ME na kg (gramy dziennie = kcal ÷ ME w kcal/kg x 1000) daje to około 347, 397 i 446 gramów dziennie. Intensywny sezon łowiecki może wymagać więcej. To przykład obliczeń z założeniami, nie zalecenie dla rasy.

Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, wagi, wieku, kondycji i aktywności. Użyj opakowania jako punktu wyjścia, odważ porcję, podziel na dwa posiłki, wlicz przysmaki i dostosowuj stopniowo. Po dwóch do czterech tygodniach oceń wagę i kondycję: żebra powinny być dobrze wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, a z góry powinna być widoczna talia. Daj spokój przed i po dużych posiłkach, zawsze zapewnij świeżą wodę i przy wzroście, chorobie lub wątpliwościach poradź się weterynarza.

Czas, koszty i codzienne obciążenie

  • Czas dziennie: ponad dwie godziny ruchu, węszenia i treningu, plus kontrola ciała po każdej wyprawie.
  • Czas tygodniowo: szczotkowanie, uszy, łapy, pazury i zęby razem około godziny.
  • Karma: wysokie z powodu wielkości i zapotrzebowania energetycznego.
  • Weterynarz i ubezpieczenie: średnie do wysokich z powodu wielkości, urazów podczas pracy i możliwych nagłych przypadków; rozsądna jest rezerwa.
  • Sierść i salon: niskie.
  • Szkolenie i opieka: dużo w pierwszym roku na przywołanie i zostawanie samemu; przy długich dniach pracy może być potrzebna opieka.
  • Wyposażenie i miejsce: mocne szelki, długa smycz, duże legowisko, kennel i szczelne ogrodzenie.
  • Transport: samochód z miejscem dla dużego psa; podróże wymagają planowania.

Ceny zakupu różnią się znacznie w zależności od hodowcy, kraju i momentu, a po szczenię można jechać daleko lub czekać na listę. Zapytaj o aktualne kwoty i wlicz również badania zdrowotne rodziców.

Zalety

  • Dobry węch i duża wytrzymałość, dobre dla osób, które naprawdę chcą pracować z psem.
  • Przyjazny i przywiązany w domu, często towarzyski wobec innych psów.
  • Imponujący, doniośnie brzmiący głos i elegancki, rozpoznawalny wygląd.
  • Krótka sierść wymagająca niewielkiej pielęgnacji.

Wady i punkty uwagi

  • Silny instynkt łowiecki: przywołanie pozostaje niepewne, a bieg bez smyczy wymaga bezpiecznego terenu.
  • Głos, który niesie się daleko i nie da się wyciszyć.
  • Duży, aktywny pies z dużym zapotrzebowaniem na ruch i pracę węchem.
  • Zostawanie samemu jest trudne; może być potrzebna opieka.
  • Rzadka poza Francją, z niewielką ilością danych o zdrowiu i ograniczoną ofertą hodowców.

Dla kogo tak

Dla aktywnych, doświadczonych osób z myśliwskim doświadczeniem lub poważnym zainteresowaniem pracą węchem, które mają miejsce, bezpiecznie ogrodzony teren i codziennie czas. Także dla tych, którzy chcą dużo zainwestować w szkolenie, zarządzanie ruchem i opiekę oraz zaakceptować głos psa. Dom na wsi z niewieloma bezpośrednimi sąsiadami pomaga.

Dla kogo nie

Nie dla tych, którzy wymagają niezawodnego biegu bez smyczy w lesie lub na łące, mieszkają w bloku lub w domu z cienkimi ścianami, mają małe zwierzęta lub zostawiają psa samego na całe dni pracy. Także nie dla początkujących ani dla tych, którzy szukają przede wszystkim spokojnego psa do towarzystwa, który bez wyzwań siedzi cicho.

Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie

Szukaj przejrzystego hodowcy przez Société Centrale Canine lub uznany związek rasy, odwiedź matkę i jej otoczenie i poproś o oryginalne wyniki oraz dane chipa. Rasa jest rzadka i hodowana głównie we Francji do polowań; dostępność w Polsce jest ograniczona i może oznaczać długą podróż lub oczekiwanie. Unikaj przekazania na parkingu, zawsze dostępnych szczeniąt i presji szybkiej płatności.

Szczenię zwykle nie opuszcza miotu przed około ośmioma tygodniami; ustal pisemnie umowę, opiekę po zakupie i możliwość zwrotu. Przy adopcji lub przekazaniu dorosły pies czasem pasuje wręcz dobrze, o ile powód oddania, zachowanie wobec psów i zwierząt, waga i zdrowie są uczciwie opisane. Przy imporcie sprawdź identyfikację, szczepienia i przepisy swojego kraju.

Najczęstsze pytania

Czy Grand Gascon Saintongeois nadaje się dla początkujących? Nie. Instynkt łowiecki, siła, głośny głos i długa droga szkolenia wymagają doświadczenia z psami gończymi.

Jaka jest różnica względem Petit Gascon Saintongeois? Petit to ten sam wzorzec rasy w mniejszej odmianie (54-62 cm wobec 62-72 cm), używany głównie do polowania na zająca; Grand wyhodowano do grubej zwierzyny.

Czy może biegać bez smyczy? Zwykle tylko na bezpiecznie ogrodzonym terenie. Wyuczone przywołanie jest cenne, ale ciepły trop może wygrać.

Czy może mieszkać w bloku? Nie, z powodu zapotrzebowania na ruch i głośnego głosu mieszkanie pasuje słabo.

Czy jest dostępny w Polsce? W bardzo ograniczonym stopniu; szukaj przez Société Centrale Canine i licz się z długimi poszukiwaniami.

Podsumowanie

To, co wyróżnia Grand Gascon Saintongeois, to fakt, że jest prawdziwym psem sforowym: eleganckim, przyjaznym i wytrwałym, z nosem i głosem, którym najchętniej wypełnia cały las. Ceną za to jest pies, którego nie da się kierować, gdy trop jest ciepły.

Pasuje do doświadczonego miłośnika natury z bezpiecznym miejscem, pracą węchem i tolerancyjnym otoczeniem. Kto oczekuje biegu bez smyczy, ciszy, mieszkania w bloku lub całych dni pracy w samotności, lepiej wybierze inną rasę. Dla jego dobrostanu liczy się przede wszystkim dużo odpowiedniej pracy, towarzystwo, szczupłe ciało i terminowa kontrola u weterynarza.

Fidello klantenservice

© 2026 Fidello

    • American Express
    • Apple Pay
    • Bancontact
    • BLIK
    • Google Pay
    • iDEAL Wero
    • Klarna
    • Maestro
    • Mastercard
    • MB WAY
    • MobilePay
    • PayPal
    • Shop Pay
    • Union Pay
    • USDC
    • Visa

    Login

    Zapomniałeś hasła?

    Nie masz jeszcze konta?
    Załóż bezpłatne konto i ciesz się wieloma korzyściami.