Greyhound

Greyhound - szybki łowca wzrokowy, który w domu jest spokojny
W standardzie FCI zapisano, że tylko gepard pokonuje greyhounda w szybkości; pies wyścigowy został zmierzony przy prędkości ponad 45 mil na godzinę, czyli ponad 72 km/h. Ten jeden fakt wyznacza życie z rasą: spaceruje się na smyczy lub na solidnie ogrodzonym polu, a otwarta furtka albo obroża, która może zsunąć się przez głowę, to realne ryzyko. W domu obraz jest inny. Standard opisuje go jako inteligentnego, przyjaznego, przywiązanego i zrównoważonego, a brytyjska organizacja ochrony zwierząt PDSA opisuje go jako wrażliwego i niezbyt energicznego. Pasuje do ludzi, którzy mogą codziennie spacerować około godziny, znaleźć bezpieczne miejsce na sprint i chcą spokojnie prowadzić wrażliwego psa. Największą wadą jest instynkt polowania na widok. Poza tym zęby, cienka sierść na mrozie i zagrożenia zdrowotne, takie jak nowotwór kości i skręt żołądka, wymagają stałej uwagi.
Najważniejsze informacje
- Nazwa oficjalna: Greyhound (standard FCI nr 158; francuska nazwa FCI Lévrier anglais)
- Synonimy: po polsku zwykle greyhound; spotyka się też określenie chart angielski
- Pochodzenie: Wielka Brytania; najstarszych przodków szuka się według FCI prawdopodobnie na Bliskim Wschodzie
- Uznanie: FCI grupa 10 (charty), sekcja 3 (charty krótkowłose), bez prób pracy; obowiązujący standard opublikowany 8 września 2026
- Pierwotna funkcja: chart do polowania na zające (coursing); z niego rozwinął się pies wyścigowy
- Wysokość w kłębie: pies 71-76 cm, suka 68-71 cm (wysokość idealna według FCI)
- Masa: standard nie podaje masy; orientacyjnie około 25-35 kg, a średnia masa dorosłego psa w brytyjskim badaniu praktyk weterynaryjnych wyniosła 29,7 kg
- Sierść: cienka i przylegająca
- Umaszczenie: czarne, białe, rude, niebieskie, płowe (fawn), pręgowane lub jedno z tych umaszczeń z bielą; inne umaszczenia według standardu są niedozwolone
- Długość życia: orientacyjnie około 10-12 lat; brytyjskie badanie wykazało medianę wieku przy śmierci 11,4 roku (suki 11,8, psy 11,2)
- Poziom ruchu: średni pod względem czasu (około godziny dziennie), wysoki pod względem potrzeby bezpiecznego sprintu
- Wyzwanie szkoleniowe: średnie; wrażliwy na surowe korekty, przywołanie nie jest niezawodne z powodu polowania na widok
- Poziom pielęgnacji: niski w przypadku sierści, średni z powodu zębów, pazurów i ran skóry
- Zostawanie samemu: tylko po spokojnym oswajaniu; niektóre psy trudno znoszą samotność
- Klimat: szybko marznie z powodu cienkiej sierści i małej ilości tłuszczu; w upale potrzebuje odpoczynku, cienia i wody
- Dla początkujących: ograniczenie; łagodny charakter, ale bezpieczeństwo na zewnątrz i obciążenie zdrowotne wymagają przygotowania
Szybki test dopasowania
Może pasować, jeśli:
- możesz codziennie spacerować około godziny i masz dostęp do solidnie ogrodzonego pola na sprint;
- chcesz wychowywać wrażliwego psa nagrodami i cierpliwością;
- jesteś gotów regularnie szczotkować mu zęby i zakładać mu kurtkę na mrozie;
- przy psie ze świata wyścigów chcesz zainwestować w spokojny okres przyzwyczajania.
Prawdopodobnie nie pasuje, jeśli:
- chcesz psa, który niezawodnie biega bez smyczy w otwartym terenie;
- pozwalasz kotom, królikom lub małym psom swobodnie chodzić po domu i ogrodzie, a pies nie został oceniony pod tym kątem;
- przez całe dni pracy nikogo nie ma w domu;
- stosujesz surowy, korygujący styl wychowania.
Nazwa, uznanie i rasy pokrewne
FCI prowadzi rasę pod nazwą Greyhound w standardzie nr 158, z Wielką Brytanią jako krajem pochodzenia. To odrębna rasa, a nie odmiana innej rasy. Brytyjski Kennel Club podaje tę samą wysokość dla psów (71-76 cm) i 69-71 cm dla suk, co jest niewielkim odstępstwem od wartości FCI 68-71 cm; ten artykuł opiera się na FCI.
Nie myl greyhounda z chartem włoskim (Italian Greyhound), odrębną i znacznie mniejszą rasą, choć nazwa jest podobna. Whippet i Galgo Español to również odrębne charty krótkowłose. Deerhound to szorstkowłosy, ciężej zbudowany krewny; przeczytaj o szkockim deerhoundzie, aby zobaczyć różnice. Wiele greyhoundów oddawanych dziś do nowych domów pochodzi ze świata wyścigów. Psy wyścigowe i wystawowe mogą różnić się budową i temperamentem, podczas gdy FCI opisuje tylko jeden standard.
Historia i pierwotna funkcja
FCI pisze, że eksperci nie są zgodni co do pochodzenia, ale rasa prawdopodobnie wywodzi się z Bliskiego Wschodu. Na ścianach egipskich grobowców znaleziono rysunki psów tego typu, które według FCI sięgają 4000 r. p.n.e. Psy tego typu rozprzestrzeniły się po Europie, ale to w Wielkiej Brytanii wykształcono z nich rasę wzorcową. Według Britannica pierwszy znany klub coursingowy założono w Swaffham (Norfolk) w 1776 roku.
Zadaniem było gonienie zająca na widok na otwartym terenie. Z tego wynikają budowa i zachowanie: głęboka klatka piersiowa i długie nogi dla szybkości oraz mózg, który wychwytuje ruch, zanim sam go zauważysz. FCI stwierdza, że pies wyścigowy wywodzi się z psa do coursingu. To wyjaśnia, dlaczego wiele greyhoundów trafia do domów po życiu w świecie wyścigów i dlaczego ich instynkt idzie z nimi.
Wygląd i cechy fizyczne
- Proporcje ciała: mocno zbudowany, wyprostowany i umięśniony, o obfitych proporcjach i symetrycznej całości; długa głowa i szyja, czyste łopatki, głęboka klatka piersiowa i przestronny tułów
- Głowa i kufa: długa głowa średniej szerokości, płaska czaszka i lekki stop; mocne, dobrze wyrzeźbione szczęki z regularnym, pełnym zgryzem nożycowym
- Oczy: jasne, inteligentne, owalne i skośnie osadzone; najlepiej ciemne
- Uszy: małe, różyczkowate, o delikatnej strukturze
- Szyja i łopatka: długa, umięśniona, elegancko wygięta szyja, dobrze wtopiona w łopatki; skośne, dobrze położone do tyłu łopatki, umięśnione, lecz nie ciężkie
- Grzbiet i klatka piersiowa: dość długi, szeroki grzbiet, mocna, lekko wysklepiona lędźwie; głęboka, przestronna klatka piersiowa z głębokimi, dobrze wysklepionymi żebrami sięgającymi daleko do tyłu oraz dobrze podciągnięte boki
- Kończyny i łapy: długie, proste przednie kończyny z dobrą kością; szerokie, umięśnione udo z dobrze zakątowanymi kolanami i nisko osadzonymi stawami skokowymi; zwarte łapy ze ściśle ułożonymi palcami i mocnymi opuszkami
- Ogon: długi, nisko osadzony, mocny u nasady i zwężający się; noszony nisko i lekko wygięty
- Sierść: cienka i przylegająca
- Umaszczenie: czarne, białe, rude, niebieskie, płowe (fawn), pręgowane lub jedno z tych umaszczeń z bielą; inne umaszczenia lub kombinacje są niedozwolone
- Szczenię i pies dorosły: szczenięta nie mają jeszcze proporcji dorosłego psa; ostateczna budowa rozwija się w trakcie wzrostu
Chód jest według standardu prosty, niski, swobodny i długi, z tylnymi kończynami wchodzącymi daleko pod tułów i dającymi napęd. FCI dyskwalifikuje psy agresywne lub nadmiernie płochliwe oraz psy z wyraźnymi anomaliami fizycznymi lub behawioralnymi. Samce muszą mieć dwa normalnie wyglądające jądra, w pełni zstąpione do moszny.
Charakter i temperament
FCI opisuje temperament jako inteligentny, przyjazny, przywiązany i zrównoważony, z niezwykłą wytrzymałością. PDSA dodaje, że jest wrażliwy i często tworzy silną więź z właścicielem. W domu widać to w psie, który cicho kładzie się obok ciebie i szuka dużo spokoju, ale wzdryga się, gdy dotkniesz go niespodziewanie: organizacja ochrony zwierząt SPCA Nowa Zelandia radzi, by pozwolić śpiącemu greyhoundowi obudzić się w spokoju i nie dotykać go, gdy śpi.
Wrażliwy oznacza także, że surowe korekty działają słabo, a niepewność może objawiać się niepokojem. Na zewnątrz spokojny pies zmienia się w myśliwego, gdy tylko coś ucieka. Różnice indywidualne są duże; wiek, przeszłość i socjalizacja odgrywają dużą rolę.
Dzieci, psy, koty i goście
- Niemowlęta i małe dzieci: często łagodny, ale duży, szybki i z długimi łapami i ogonem; nigdy nie zostawiaj go bez nadzoru z małym dzieckiem i daj mu własne miejsce odpoczynku.
- Starsze dzieci: mogą być dobrymi towarzyszami spacerów, jeśli nauczą się, że psa nigdy nie wolno spuszczać ze smyczy i że potrzebuje spokoju podczas jedzenia i snu.
- Nieznane psy: wiele greyhoundów dobrze dogaduje się z innymi psami; pozwól im poznać się na neutralnym terenie, pod nadzorem. Zachowaj szczególną ostrożność przy małych, szybko poruszających się psach.
- Domownicy: często może mieszkać z innymi psami, zwłaszcza z innymi chartami.
- Koty: niektóre greyhoundy żyją bezpiecznie z kotem, inne nie. Zapoznanie wymaga czasu, nadzoru, bezpiecznego miejsca dla kota i najlepiej porady doświadczonej organizacji adopcyjnej, która często przeprowadza test z kotami.
- Małe zwierzęta domowe: króliki, świnki morskie i gryzonie mieszczą się w jego schemacie ofiary; trzymaj je osobno.
- Goście i kurierzy: pilnowanie nie należy do jego pierwotnego zadania. Gości wita często z rezerwą lub przyjaźnie; zapewnij spokojne miejsce, jeśli nowi ludzie go stresują.
Instynkty i codzienne zachowanie
Najważniejszą skłonnością jest polowanie na widok. Zauważysz to na spacerze, gdy nagle zastyga, unosi głowę i zaczyna śledzić ptaka, zająca, kota lub biegnącego małego psa; sprint, który następuje, jest prawie niemożliwy do przerwania. Dobre przywołanie pomaga, ale nie zawsze wygrywa z uciekającą zdobyczą. Bieganie bez smyczy poza solidnie ogrodzonym terenem nie należy więc do rasy.
W domu pokazuje inną stronę. Chętnie leży wyciągnięty, dużo śpi i rzadko jest hałaśliwy. Bezpieczne pole, długa linka i krótkie, intensywne biegi to więc zwykłe obcowanie z nim, a nie luksus. Zabawka na sznurku, którą może gonić, może być bezpiecznym ujściem energii.
Ruch w poszczególnych fazach życia
- Szczenię: krótkie, spokojne wyprawy po zróżnicowanym podłożu, dużo snu i swobodna zabawa na miękkim podłożu. Unikaj długich wymuszonych dystansów, twardego podłoża i skakania, dopóki ciało rośnie.
- Nastolatek: szybkość i polowanie na widok stają się widoczne. Stopniowo zwiększaj dystans i tempo oraz ćwicz przywołanie na długiej lince. Swobodne bieganie tylko na bezpiecznie ogrodzonym terenie.
- Dorosły: orientacyjnie około godziny dziennie, rozłożonej na kilka spokojnych spacerów, uzupełnionych od czasu do czasu sprintem na ogrodzonym polu. PDSA wspomina, że woli przebiec kilka dobrych okrążeń niż pokonywać mile.
- Senior: krócej i częściej, po miękkim podłożu. Sztywne wstawanie, wahanie na schodach lub kulawizna zasługują na uwagę weterynarza; zwyrodnienie stawów zgłoszono w brytyjskim badaniu u około 4,6% psów.
W ciepłą pogodę planuj poranki i wieczory i pozwól mu spokojnie ostygnąć po sprincie. PDSA wymienia przegrzanie po wysiłku jako punkt uwagi. Nigdy nie zostawiaj go w nagrzanym samochodzie.
Wyzwania umysłowe i praca
Greyhound nie musi być zajęty cały dzień, ale ceni różnorodność. Spacery z węszeniem, zabawy w szukanie, krótkie sesje posłuszeństwa i poznawanie nowych miejsc dają pracę mózgu bez dużego obciążenia. Coursing za sztuczną przynętą lub flirtpole może być odpowiedzialnym ujściem energii dla zdrowego, dobrze przygotowanego psa, o ile podłoże jest bezpieczne i jest doświadczony trener.
Agility z wysokimi skokami słabiej pasuje do jego długiej, wąskiej budowy. Wybierz raczej spokojną pracę nad równowagą i świadomością ciała na miękkim podłożu.
Szkolenie i socjalizacja
Najlepiej pracuje z nagrodami, krótkimi sesjami i spokojnym otoczeniem. Ćwicz czekanie, spokojne chodzenie na smyczy, przywołanie na długiej lince oraz akceptowanie dotyku łap, uszu, pazurów i zębów. Ponieważ jego głowa jest wąska, odpowiednia jest obroża lub szelki, które nie zsuną się przez głowę: wielu właścicieli wybiera szeroką obrożę lub model z ograniczonym zaciskiem.
Socjalizacja oznacza tu: uczenie się neutralnej obserwacji, a nie witania się ze wszystkimi. Pies ze świata wyścigów często nie zna jeszcze życia rodzinnego; dźwięki, schody, śliskie podłogi i ruch uliczny mogą być nowe i potrzebują czasu. Wcześnie oswajaj go z jazdą samochodem i wizytą u weterynarza.
Zostawanie samemu w domu
Nie ma bezpiecznej standardowej liczby godzin. SPCA wspomina, że niektóre greyhoundy mają trudność z uspokojeniem się, gdy są same, a możliwymi sygnałami są chodzenie tam i z powrotem, popiskiwanie lub niszczenie. Zacznij od sekund, zwiększaj małymi krokami i najpierw zafunduj spokojny spacer. Kamera pomaga zobaczyć, jak się zachowuje.
Kto ma długie dni pracy, powinien zaplanować opiekuna, osobę wyprowadzającą lub odpowiednią opiekę, zanim pies zamieszka w domu. Pies przyzwyczajony tylko do kojca lub do towarzystwa innych psów potrzebuje więcej czasu, by nauczyć się zostawać sam.
Mieszkanie, otoczenie, klimat i podróże
Najlepiej pasuje dom z solidnie ogrodzonym terenem, ale ogród nie zastępuje codziennego spaceru. Mieszkanie w bloku może się sprawdzić, jeśli jest kilka wyjść dziennie i w pobliżu jest bezpieczne miejsce na sprint; uważaj na śliskie podłogi i schody oraz na to, jak szybko może wymknąć się przez niezabezpieczone drzwi. W mieście jest mało miejsca na swobodne bieganie, więc potrzebny jest ogrodzony wybieg dla psów lub długa linka.
Z powodu cienkiej sierści i małej ilości tłuszczu szybko marznie; SPCA zaleca kurtkę lub sweter w zimną pogodę. W upale potrzebuje cienia, wody i odpoczynku. W samochodzie najlepiej podróżuje w przestronnym transporterze lub z odpowiednim systemem pasów; przy swojej długości musi móc się położyć. Zorganizuj pensjonat lub opiekuna z wyprzedzeniem i oswajaj go z podróżowaniem.
Rozmiary, obroże i szelki
Wzorzec rasy nie podaje obwodu szyi ani klatki piersiowej, więc nie ma tu średnich dla rasy. Oficjalna jest tylko wysokość w kłębie (pies 71-76 cm, suka 68-71 cm). Zawsze mierz własnego psa; budowa i kondycja bardzo się różnią.
- Obwód klatki piersiowej: zmierz najszerszą część klatki piersiowej, kilka centymetrów za przednimi łapami, miękką miarą, która przylega bez wrzynania się. Zrób to w pozycji stojącej, przy zrelaksowanym psie.
- Obwód szyi: zmierz w miejscu, gdzie leży obroża, u nasady szyi, i zostaw miejsce na dwa płaskie palce. Sprawdź, czy obroża nie może zsunąć się przez wąską głowę.
- Dopasowanie: łopatki muszą swobodnie się poruszać, a szelki nie mogą ocierać pod pachami ani zsuwać się do tyłu przez wąską talię. Jeśli twój pies jest pomiędzy dwoma rozmiarami, wybierz rozmiar, w którym wszystko można wyregulować. Zmierz ponownie przy zmianie masy.
Zobacz uprzęże i porównaj centymetry z własnym pomiarem.
Pielęgnacja
- Szczotkowanie: raz w tygodniu miękką szczotką lub gumową rękawicą wystarczy przy krótkiej sierści.
- Czesanie, trymowanie i wyczesywanie: niepotrzebne.
- Mycie i suszenie: tylko przy brudzie lub zapachu; dobrze go osusz po mokrej pogodzie, bo szybko się wychładza.
- Uszy: małe i delikatne; sprawdzaj co tydzień pod kątem brudu, zapachu lub zaczerwienienia. Nie czyść na ślepo.
- Oczy: utrzymuj kąciki oczu w czystości i omów czerwone lub łzawiące oczy z weterynarzem.
- Skóra: sprawdzaj po bieganiu pod kątem otarć i drobnych rozdarć; rany zgłoszono w brytyjskim badaniu u około 6,2% psów.
- Łapy i pazury: sprawdzaj opuszki po każdym spacerze i przycinaj pazury na czas; zbyt długie pazury wystąpiły w tym samym badaniu u około 11,1%, a urazy pazurów u 4,2%.
- Zęby: szczotkuj kilka razy w tygodniu i regularnie kontroluj uzębienie; choroba przyzębia była w tym badaniu z wynikiem 39,0% najczęściej zgłaszanym schorzeniem.
- Linienie i oswajanie: przyzwyczajaj psa od młodości do dotyku i szczotkowania zębów; salon pielęgnacyjny nie jest potrzebny.
Zdrowie i odpowiedzialna hodowla
FCI stwierdza, że do hodowli wolno używać wyłącznie psów funkcjonalnie i klinicznie zdrowych, o budowie typowej dla rasy. Poniższe dane pochodzą z brytyjskiego badania (VetCompass, 5 419 greyhoundów w 2016 roku) oraz z informacji PDSA; to punkty uwagi, a nie wartości procentowe dla twojego psa. Nie każdy pies rozwija te schorzenia.
- Zęby: u rasy choroba przyzębia jest zgłaszana wyjątkowo często; w brytyjskim badaniu było to najczęściej zgłaszane schorzenie (39,0%). Regularne szczotkowanie i kontrola stomatologiczna są więc stałym elementem opieki.
- Kości i stawy: zwyrodnienie stawów (około 4,6%), rany (6,2%) i urazy pazurów (4,2%) zgłoszono w brytyjskim badaniu. Nagła kulawizna lub bolesny obrzęk wymaga weterynarza.
- Nowotwory: nowotwory stanowiły w brytyjskim badaniu najczęstszą grupę przyczyn śmierci (21,5%). Nowotwór kości (kostniakomięsak) jest opisywany u rasy, a w amerykańskich ankietach wśród właścicieli byłych psów wyścigowych był najczęściej zgłaszanym typem guza.
- Skręt żołądka (bloat): u psów z głęboką klatką piersiową żołądek może się rozdąć lub skręcić. To nagły wypadek; przy wzdętym brzuchu, niepokoju lub bezskutecznych próbach wymiotów natychmiast jedź do weterynarza.
- Znieczulenie i wyniki krwi: charty wolniej wybudzają się po niektórych środkach znieczulających, a ich wyniki krwi różnią się od innych ras. Powiedz weterynarzowi o rasie z wyprzedzeniem.
- Masa: szczupła sylwetka chroni stawy i serce.
W wykorzystanych źródłach nie znaleziono swoistego dla rasy, obowiązkowego programu badań przesiewowych; polityka hodowlana może różnić się w zależności od kraju i związku. Odpowiedzialni hodowcy zwykle dają przebadać zwierzęta rozpłodowe u weterynarza, pokazują wyniki i potrafią wyjaśnić, dlaczego łączą dwa psy. Wynik nie jest dożywotnią gwarancją, a karma, suplementy ani wyposażenie nie zapobiegają chorobie dziedzicznej. Omów indywidualne objawy z weterynarzem.
Żywienie w poszczególnych fazach życia
Dla szczeniaka wybierz pełnoporcjową karmę dla szczeniąt ras dużych i utrzymuj wzrost równomierny i szczupły; nie podawaj osobno wapnia bez konsultacji z weterynarzem. Dla psa dorosłego są pełnoporcjowe karmy suche dla dużych psów. Zobacz na przykład Acana Puppy Large Breed i Brit Premium by Nature Adult L Large. Brit Adult L jest przeznaczona dla dorosłych psów ważących 25-45 kg; lekki greyhound może mieścić się na dolnej granicy, więc sprawdź swoją wagę i przeczytaj wartość energetyczną na opakowaniu.
Przykład obliczeń dla dorosłego psa o masie 30 kg: RER = 70 x 30^0,75, około 897 kcal dziennie. Przy przykładowych współczynnikach 1,4 (spokojny lub wykastrowany), 1,6 (średni) i 1,8 (aktywny) otrzymujesz około 1 256, 1 436 i 1 615 kcal dziennie. Przy karmie o wartości 3 600 kcal EM na kg (gramy dziennie = kcal ÷ EM w kcal/kg x 1000) daje to około 349, 399 i 449 gramów dziennie. To przykład obliczeń z założeniami, a nie porada dla rasy.
Właściwa porcja zależy od dokładnej karmy, masy, wieku, kondycji ciała i aktywności. Zacznij od niskiego lub średniego scenariusza, odważ porcję i podziel ją na dwa lub więcej małych posiłków; wliczaj przysmaki i pozwól mu jeść i pić w spokoju wokół wysiłku. Po dwóch do czterech tygodniach oceń masę i kondycję ciała rękami: żebra powinny być wyczuwalne bez grubej warstwy tłuszczu, a patrząc z góry, widać talię. U tej szczupłej rasy ostatnie żebra lub kości biodrowe mogą być widoczne; zapytaj weterynarza, jaka masa jest zdrowa dla twojego psa. Zapewnij świeżą wodę i w razie wzrostu, choroby lub wątpliwości poproś weterynarza o radę.
Czas, koszty i codzienne obciążenie
- Czas dziennie: około godziny spaceru, plus chwila sprintu na bezpiecznym polu, szkolenie i pielęgnacja zębów.
- Czas tygodniowo: szczotkowanie, uszy, pazury i kontrola zębów zajmują razem od pół godziny do godziny.
- Karma: średnie do wysokich; pies o masie około 30 kg je zauważalnie więcej niż rasa średniej wielkości.
- Weterynarz i ubezpieczenie: średnie do wysokich; przygotuj się na leczenie zębów, znieczulenia, badania w kierunku nowotworu kości i stawów oraz zapas na nagłe wypadki.
- Sierść i salon pielęgnacyjny: niskie.
- Szkolenie i opieka: stosunkowo dużo w pierwszym roku na przywołanie, oswajanie i zostawanie samemu; opieka może być potrzebna przy długich dniach pracy.
- Wyposażenie i transport: duże legowisko, kurtka na zimno, szeroka obroża lub dopasowane szelki, długa linka, przestronny samochód lub transporter i solidne ogrodzenie.
Ceny zakupu i opłaty adopcyjne bardzo się różnią w zależności od hodowcy, organizacji, kraju i momentu; zapytaj o aktualne kwoty i wlicz także badania zdrowotne oraz pierwszą kontrolę weterynaryjną.
Zalety
- Łagodny, przywiązany i zrównoważony według wzorca rasy.
- Spokojny i senny w domu, zwłaszcza po spacerze i sprincie.
- Krótka sierść, która wymaga niewiele pielęgnacji.
- Często dobrze dogaduje się z innymi psami i po ocenie może mieszkać z kotem.
- Wystarczy mu godzina spaceru i krótki sprint; wielogodzinne wędrówki nie są potrzebne.
Wady i punkty uwagi
- Silny instynkt polowania na widok: bieganie bez zabezpieczenia jest ryzykowne.
- Zęby, pazury i rany wymagają stałej kontroli; choroby zębów są często zgłaszane.
- Szybko marznie i potrzebuje kurtki w zimną, mokrą pogodę.
- Zagrożenia zdrowotne, takie jak nowotwór kości i skręt żołądka, oraz własna wrażliwość na znieczulenie.
- Pies ze świata wyścigów może potrzebować czasu, by poznać dom, zostawanie samemu i śliskie podłogi.
Dla kogo tak
Dla domu, który może codziennie spacerować godzinę, ma bezpieczne miejsce na sprint i chce spokojnie prowadzić wrażliwego psa. Doświadczenie z chartami to atut; także zmotywowany początkujący może odnieść sukces, jeśli wybierze psa o wiarygodnej przeszłości, zgłębi temat polowania na widok i poważnie potraktuje długą linkę oraz ogrodzony teren.
Dla kogo nie
Nie dla kogoś, kto chce niezawodnie biegającego bez smyczy psa, ma swobodnie chodzące koty lub małe zwierzęta domowe, a pies nie został oceniony pod tym kątem, jest poza domem przez całe dni pracy lub stosuje surowy styl wychowania. Kto nie jest gotów zaplanować pielęgnacji zębów, kurtki zimą i kontroli zdrowia, lepiej wybierze inną rasę.
Odpowiedzialny zakup, adopcja lub przekazanie
Znajdź transparentnego hodowcę przez klub rasy lub krajowy związek kynologiczny, odwiedź matkę i miejsce, w którym żyją psy, i zapytaj o zdrowie rodziców, w tym zęby i układ ruchu, a także o identyfikację i paszport. Szczenię zwykle nie opuszcza miotu przed około ósmym tygodniem; ustalenia, opiekę po sprzedaży i możliwość zwrotu zapisz na piśmie. Unikaj stale dostępnych szczeniąt, przekazania na parkingu i presji szybkiej płatności.
Wiele greyhoundów trafia do nowych domów po karierze wyścigowej. Wybierz uznaną organizację adopcyjną i zapytaj o ocenę charakteru, test z kotami lub ocenę z małymi zwierzętami, historię medyczną (zęby, łapy, kości) i wiek. Zaplanuj kontrolę weterynaryjną po przyjeździe. Przy imporcie sprawdź identyfikację, szczepienia i przepisy w swoim kraju; dostępność różni się w zależności od regionu.
Najczęstsze pytania
Czy greyhound nadaje się dla początkujących? W ograniczonym stopniu. Charakter jest łagodny, ale polowanie na widok, pielęgnacja zębów i zagrożenia zdrowotne wymagają przygotowania.
Czy greyhound może biegać bez smyczy? Tylko na solidnie ogrodzonym terenie. Na terenie nieogrodzonym należy do niego długa linka.
Czy może mieszkać z kotem? Czasami. Zależy to od psa i od kota; oceń psa z wyprzedzeniem i zapoznawaj spokojnie.
Czy potrzebuje kurtki? W zimną lub mokrą pogodę często tak, z powodu cienkiej sierści i małej ilości tłuszczu.
Czy dużo szczeka? W wykorzystanych źródłach nie opisano skłonności do częstego szczekania; indywidualne różnice są możliwe.
Podsumowanie
Kto przyjmuje greyhounda, zabiera do domu szybkiego łowcę, który w salonie zachowuje się jak łagodny śpioch. Największą zaletą jest połączenie spokoju i wytrzymałości; największym wyzwaniem jest to, że jedna chwila bez smyczy lub bezpiecznego ogrodzenia wystarczy, by zacząć długi pościg.
Pasuje do ludzi, którzy mogą spacerować godzinę dziennie, znaleźć ogrodzone pole i poważnie traktować zdrowie, zwłaszcza zęby. Kto szuka niezawodnie biegającego bez smyczy psa lub jest poza domem przez cały dzień, lepiej wybierze inną rasę. Warunek jego dobrostanu jest prosty: bezpieczne bieganie, kurtka na czas i weterynarz, który zna rasę.